Πορεία 15 Δεκέμβρη 2010

[o_apolytos]

Δεν υπάρχει δικαιολογία, πρέπει όλοι νά'μαστε εκεί... Και προφανώς, με μια πορεία δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι. Αυτό το ξέρουμε... ή μήπως όχι; Θα ήθελα να ακούσω γνώμες κυρίως όσων δε θα κατέβουν στην πορεία, αν θέλουν φυσικά να τις μοιραστούν με το παρόν φόρουμ.
Φχαριστώ πολύ.

[Gus]

Προφανως και με μια πορεια πορεια δεν θα αλλαξει τιποτα.
Για να αλλαξουν τα πραγματα πρεπει να γινουν πραγματα που αν ξεκινουσαμε να τα λεμε δεν θα τελειωναμε ουτε μεχρι τις 15.
Ασε που ακομη και να συμμετεχεις στην πορεια μπορει να λειτουργησεις εναντια στην αλλαγη.
Και πως?
Με το να κατεβεις για τα μικροσυμφεροντα σου
Με το να κατεβεις για να βγεις στις φοτος κουκουλωμενος και μετα να τις ανεβασεις στο φεισμπουκ
Για να εχεις κατι να λες στην παρεα σου

Τιποτα δεν αρχιζει και δεν τελειωνει σε μια πορεια.Χρειαζεται να καταστρεψουμε τις νορμες τις καθημερινοτητας μας αν θελουμε να κανουμε κατι.
Να μην κοιμηθουμε σπιτι εκεινο το βραδυ, ουτε το προηγουμενο.
Να μην παμε στις δουλειες μας ουτε την επομενη μερα.
Να παιξουμε μπαλα στην σταδιου-πανεπιστημιου-πατησιων-κηφισιας!!!!
Οτιδηποτε μας ακουγεται τωρα "περιεργο"...

[Falgorn]

Τέρμα πια στις εκτονώσεις/
συγκρούσεις, απεργίες και απαλλοτροιώσεις

[papagalakos]

Αν και ήθελα να τοποθετηθούν πρώτα "όσοι δε θα κατέβουν στην πορεία"... βλέπω ότι δεν υπάρχει ενδιαφέρον.

Η ανατροπή δεν θα έρθει από μία ενέργεια. Είτε αυτή είναι πορεία, είτε κατάληψη, είτε ενέργεια ένοπλης βίας. Για την ανατροπή χρειάζεται πολύπλευρος αγώνας που να αξιοποιεί κάθε μέσο της επαναστατικής διαδικασίας.

Ακόμα και ένας τέτοιος αγώνας όμως είναι σίγουρο ότι θα έχει τελειώσει πριν καν αρχίσει αν δεν στηρίζεται σε αποφασισμένους ανθρώπους.
Είναι κάτι παραπάνω από προφανές ότι με τις συνήθεις πορείες Προπύλαια - Ομόνοια - Σύνταγμα σε διάθεση ρουτίνας δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτε.

Πρώτη προτεραιότητα είναι η συνειδητοποίηση της πραγματικότητας. Ο βαθμός του άδικου που μας επιβάλουν και η συνειδητοποίηση της ανάγκης για αντεπίθεση.

Εάν ο κόσμος συνειδητοποιήσει τα παραπάνω θα βρει τον τρόπο και τα μέσα να δράσει. Τα μέσα υπάρχουν, δεν μας λείπει αυτό. Αυτοί που θα βάλουν το κεφάλι τους μπροστά λείπουν.
Και δεν μιλάω για 200 αριστεριστές που περιμένουν να τους τραβήξει καμιά κάμερα να τους δουν στις ειδήσεις. Αλλά για συνειδητοποιημένο και οργισμένο κόσμο.
Τότε θα αποκτήσουν νόημα και τα μέσα του αγώνα, γιατί τότε θα υπάρχει και αγώνας.

Γι' αυτό σήμερα το ερώτημα δεν νομίζω ότι είναι πόσοι θα κατέβουν στην πορεία της 15/12. Γιατί και την 5η Μάη 300.000 είχαν κατέβει, αλλά επανάσταση δεν είδαμε.
Αυτό που χρειάζεται είναι επαναστατικό υπόβαθρο και κόσμος που θα στηρίξει την επιλογή για ρήξη.
Αυτό που υπάρχει σήμερα είναι πολύ συσσορευμένη οργή και πολύ εύφλεκτο υλικό. Αυτό που δεν υπάρχει είναι η απόφαση για να μπει η σπίθα.

Αυτό δεν σημαίνει να απαξιώσουμε τον κάθε καθημερινό αγώνα, αλλά να στραφούμε στην ενεργοποίηση του κόσμου που θα δώσει τη σπίθα.

Το ραντεβού με την ιστορία βρίσκεται μπροστά μας.

[nouvelle vague]

Εχω παρα πολυ καιρο να γραψω (και να ασχοληθω με) κατι σχετικο με πολιτικη, γιατι αυμφωνω απολυτα με αυτο που λεει ο noir. Δρασε η σκασε. Και πολυ συνειδητα αποφασιζω να σκασω.

Ομως μ'αρεσει το θεμα που θιγεται, οποτε θα απαντησω συντομως.

Οι ιδεες που εκφραζονται απο αριστερους και αναρχικους για κοινωνιες οπου ο ανθρωπος αντιμετωπιζεται οντως σαν ανθρωπος και οχι σα σκουπιδι με εκφραζουν απολυτα στη θεωρητικη τους μορφη.

Η ενσταση μου σε αυτο ειναι οτι μελετωντας την ανθρωπινη φυση απο τη σκοπια της βιολογιας και της ψυχολογιας συνειδητοποιει κανεις οτι ειμαστε ζωα και η εξελιξη του ειδους μας δεν εχει προχωρησει αρκετα ωστε να μπορουμε να φτασουμε σε τετοιες μορφες κοινωνικων δομων. Περαιτερω κουβεντα σε τετοια θεωρητικα ζητηματα ομως δεν ειναι ουτε του παροντος, ουτε ειναι εφικτο να γινει σε ενα φορουμ, οποτε οποιος θελει μπορει να με βρει στη σχολη και να συνεχισουμε την κουβεντα απο κοντα. Εν συντομια παντως εδω εγκειται η διαφωνια μου στο θεωρητικο κομματι.

Παμε στην πραξη τωρα που ειναι και το ζουμι της υποθεσης.
Η κριτικη που θα ασκησω σε ολα τα παιδια που αγωνιζονται για ενα καλυτερο αυριο, δεν αποσκοπει σε επιθεση η απαξιωση του αγωνα τους, ειδικα οταν ερχεται απο καποιον που εχει παραδωσει τα οπλα εδω και καιρο. Ας λειτουργησει περισσοτερο σαν τροφη για σκεψη και συζητηση και ας μη ληφθει σαν επιθεση.

Πρωταρχικο βημα οπως προανεφερε και ο παπαγαλακος ειναι η ενημερωση και συνειδητοποιηση του κοσμου, των ανθρωπων που ειναι τοσο αποροφημενοι στην καθημερινοτητα τους, τοσο εξαντλημενοι απο τον αγωνα για επιβιωση εναντια στα καθημερινα προβληματα και τοσο μουδιασμενοι απο τα μεσα μαζικης ενημερωσης που δε συνειδητοποιουν καν οτι λυση στο προβλημα τους ειναι ο αγωνας.
Ενα κινημα, οποιοδηποτε κινημα, για να πετυχει πρεπει να ειναι μαζικο. Και εδω βρισκεται η αποτυχια των ριζοσπαστικων δυναμεων. Συγκεντρωνεται ολο το προβλημα σε μια λεξη. Αυτοαναφορικοτητα.

Δεν ειναι δυνατον να προσεγγιζεις ανθρωπους και να απαιτεις να ερθουν εκεινοι στη δικη σου πραγματικοτητα. Πρεπει να μπεις εσυ πρωτος στη δικη τους. Αν δεν το κανεις αυτο, εκπεμπεις μια μποχα ανωτεριλας η οποια ειναι ακρως αποκρουστικη.
Πρεπει ξεπεραστουν τα συνδρομα του μεσσια και του παντογνωστη που διεπουν την πλειοψηφια των παιδιων που αγωνιζονται. Γιατι οταν εμενα με πλησιαζει καποιος και μου επικοινωνει "εγω ξερω καλυτερα απο σενα τη λυση στα προβληματα σου" η αυτοματη μου αντιδραση ειναι να κλεισω τα αυτια μου και να του γυρισω την πλατη.
Αυτο κανει ολη η κοινωνια. Σας γυριζει την πλατη. Και ειναι κριμα. Ακομα και ο μικροκοσμος του ΕΜΠ σας γυριζει την πλατη. Γιατι σε μια σχολη οπως η ΣΕΜΦΕ που εχει ~1500 ατομα, το να ερθουν ακομα και 200 σε μια συνελευση η σε μια καταληψη ειναι ελαχιστο ποσοστο.

Προσωπικα δε θα κατεβω σε καμια πορεια γιατι το θεωρω χασιμο χρονου. Επι δυο χρονια παλευαμε για το αρθρο 16 και τελικα η κοινωνια παρεμεινε αδιαφορη. Επι δυο χρονια γινοντουσαν καταληψεις διαρκειας και μετεπειτα μειναμε ξανα τρεις και ο κουκος. Οσο ο αγωνας δεν ειναι μαζικος, ειναι χαμενος.

Ενας ορισμος της τρελας ειναι ο εξης. Τρελος ειναι αυτος που κανει συνεχως τα ιδια και περιμενει καθε φορα διαφορετικο αποτελεσμα. Διδαχθειτε απο την ιστορια και αλλαξτε πρακτικες. Οι ιδεες ειναι υπεροχες.

Ισως να επρεπε να εχω σκασει αφου δε δρω, αλλα σας λεω ξανα. Τροφη για σκεψη, οχι επιθεση.

[papagalakos]

Εγώ συμφωνώ με τα σημεία της κριτικής του νουβέλε. Θέλω να σταθώ κι εγώ όμως σε αυτά περί εξέλιξης του ανθρώπου. Αν και δεν μπορεί να καλυφθεί σαν ζήτημα εδώ πέρα θέλω να παρατηρήσω ότι,
η ιστορία του ανθρώπου είναι μια ιστορία εξέλιξης, καθώς και μια σύγκρουση δυνάμεων που θέλουν να φύγουν μπροστά με αυτές που θέλουν να μείνουν πίσω.
Είτε αυτό εκφράζεται σε δίπολο "φιλοσόφων-χριστιανών", είτε "επιστημόνων-σκοταδιστών", "φτωχών-πλουσίων" και πάει λέγοντας.

Σε αυτή την ιστορία ο άνθρωπος προοδεύει και αλλάζει. Αν δεν άλλαζε δεν θα προχωρούσε και η ιστορία. Δεν θα άλλαζαν τα οικονομικά και κοινωνικά συστήματα, δεν θα άλλαζαν οι αξίες. Θα υπήρχε στασιμότητα. Ίσως θα έλεγα εγώ η στασιμότητα είναι εκείνη η περίοδος όπου η ιστορία πηγαίνει προς τα πίσω.
Ο άνθρωπος προφανώς και αλλάζει. Έτσι ήταν διαφορετικός ο άνθρωπος των σπηλαίων, από τον άνθρωπο στην αρχή της φιλοσοφίας, κι αυτός από τον άνθρωπο του σκοταδισμού και αυτός με τη σειρά του από τον σημερινό άνθρωπο.

Όλοι αυτοί όμως βρίσκονται στην προϊστορία της ανθρωπότητας, από την οποία πιστεύω θα βγούμε όταν ξεπεράσουμε τη βάρβαρη δομή της κοινωνίας μας και τις επίσης βάρβαρες αντιλήψεις μας με τις οποίες είμαστε συμβιβασμένοι.
Εκεί ταιριάζει και το δίλημα "σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα".
Και πιστεύω ότι όπως σε εμάς φαίνεται αδιανόητο ότι κάποτε οι άνθρωποι καίγονταν στην πυρά έτσι στο μέλον θα φαίνονται αδιανόητοι οι θεσμοί που αποδεχόμαστε σήμερα.
Μην ξεχνάμε ότι η εποχή που οι ιερεξεταστές έκαιγαν ανθρώπους δεν είναι πολύ μακριά. Ούτε 400 χρόνια δεν έχει.

Γι' αυτό είναι και αστείοι οι ισχυρισμοί ότι η ιστορία τελείωσε και έτσι θα πάει από 'δώ και πέρα. Έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας μέχρι να βγούμε από την προϊστορία και να μπούμε στην ιστορία.
Όταν υπάρχουν άνθρωποι που αντιλαμβάνονται ψυχρά σαν καλή λειτουργία τον καπιταλισμό, δηλαδή την ύπαρξη φτωχών και πλουσίων.
Όταν υπάρχουν ακόμα βασιλείς που πληρώνονται από τα κράτη ενώ οι υπηκόοι τους πεινάνε.
Όταν ολόκληρος ο δυτικός "πολιτισμός" ζεί και τρέφεται από τους πολέμους στην ανατολή, δεν νομίζω ότι μπορούμε να μιλάμε για το τέλος της ιστορίας.

Εκτός αν νομίζει κανείς ότι οι άνθρωποι θα αποδεχτούν την εσαεί κατάταξή τους σε ανώτερους και κατώτερους ανάλογα με το εισόδημά τους.

Δεν νομίζω ότι έχει αξία να παραιτείται κανείς από τον αγώνα για να αλλάξει τον κόσμο και να προχωρήσει την ιστορία. Γιατί ακριβώς αυτή η θέληση, η προσπάθεια, και πολλές φορές και αυτά που στερείται είναι που τον κάνουν ανώτερο της εποχής του. Ακόμα και αν δεν καταφέρουμε τίποτα έχουμε κρατήσει την αξιοπρέπιά μας και το δικαίομα να λεγόμαστε άνθρωποι.

Και όπως η εποχή του σκοταδισμού δεν είναι πολύ μακριά έτσι μπορεί να είναι πολύ πιο κοντά απ' ό,τι νομίζουμε η εποχή που θα έρθει.
Μεγάλες αλλαγές έρχονται. Αυτό είναι σίγουρο. Το ζήτημα είναι ποιοί θα κοιτάνε και ποιοί θα συμμετέχουν.

[buniamas]

[Gus]

Επειδη τα καγκελα των φυλακων τους δεν ειναι ικανα να φυλακισουν τις ιδεες και τον αγωνα των ανθρωπων, παρα μονο το σωμα τους, παραθετω γραμμα του Χριστοφορου Κορτεση, φυλακισμενο για την υποθεση του Επαναστατικου Αγωνα, που κρατειται στις φυλακες Κορινθου:

Έφτασε ο κόμπος στο χτένι.

Ή ΕΜΕΙΣ Ή ΑΥΤΟΙ



«Μη νομίζετε ότι τα χειρότερα έχουν περάσει. Πρέπει να γίνουν ακόμη πολλά»

Ντομινίκ Στρος Καν, γενικός διευθυντής ΔΝΤ ή αλλιώς «ο γιατρός»



«Αν το 2010 λάβαμε επίπονα μέτρα, άμεσης απόδοσης, το 2011 θα εντείνουμε τις διαρθρωτικές αλλαγές, που ήδη ξεκινήσαμε (…). Ο δρόμος είναι δύσκολος χρειάζεται να γίνουν ακόμη πολλά» Γ. Παπανδρέου, πρωθυπουργός…



«για να ολοκληρωθεί η αναδόμηση της ελληνικής οικονομίας θα απαιτηθούν 10 με 15 χρόνια»

Τομάσο Παντόα Σκιόπια, σύμβουλος του πρωθυπουργού με λαμπρή

προϋπηρεσία στην ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα…!



«Η έξοδος από την κρίση θα αφήσει πίσω της και χαλάσματα που θα χρειαστεί να χτίσουμε από την αρχή. Και οπωσδήποτε δεν θα σημάνει επιστροφή στον παλιό καλό καιρό της επίπλαστης ευμάρειας» Δ. Δασκαλόπουλος, πρόεδρος του ΣΕΒ ή αλλιώς «φίλος των εργαζομένων!»



«Στο τέλος της χρονιάς θα καταγράψουμε χρέος 144%, τέτοια ποσοστά μόνο σε πολεμικές περιόδους» Γ. Προβόπουλος, διοικητής της τράπεζας της ελλάδος,

ο άνθρωπος 4.051.949€ ετήσιο εισόδημα (2008)



«Σκληρές πολιτικές, αυτές που προβλέπονται στο μνημόνιο, εφαρμόστηκαν και ορατές πολιτικές εναλλακτικές λύσεις δεν υπάρχουν»

Γ. Παναγόπουλος, πρόεδρος ΓΣΕΕ, οι κακές γλώσσες υπολογίζουν πάνω από 150.000€

το ετήσιο εισόδημα του μέγα υπερασπιστή των εργασιακών κεκτημένων!

(*)

Η ανεργία ξεπερνά ήδη το 12,2% .Ο «ειλικρινείς» υπουργός εργασίας Α. Λοβέρδος προέβλεψε την εκτίναξή της στο 20% έως το τέλος του έτους. Περισσότεροι από 2.000.000 άνθρωποι ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας. Οι απεργοί δέχονται φύλλα πολιτικής επιστράτευσης. Όσοι αντιδρούν «φιλοδωρούνται» με ανελέητο ξύλο και συλλήψεις. Οι μαθητικές καταλήψεις διώκονται ποινικά με εισαγγελείς μέσα στα σχολεία. Νέοι τρομονόμοι ψηφίζονται καθημερινά για μειώσεις μισθών και περικοπές συντάξεων, ευκολότερες και χωρίς αποζημίωση απολύσεις, χειρότερη περίθαλψη, ακρίβεια σε βασικά προϊόντα και πάει λέγοντας. Χιλιάδες ένστολοι και μη, φρουροί, ένας ολόκληρος στρατός κατοχής περιφέρεται με στυλ ρομποκοπ και ύφος σερίφη του φαρ ουέστ για να εμπεδώσουν όλοι ότι το μακρύ χέρι του νόμου είναι παντού, ότι δυνατότητα αντίδρασης δεν υπάρχει και δεν θα αποδράσει κανείς από τη μιζέρια, τη δυστυχία και τη φρίκη. Γιατί όπου δεν πίπτει λόγος και οι υπήκοοι αρνούνται να αποδεχτούν την εξαθλίωση ως μοναδική προοπτική ζωής, πίπτει ράβδος! Ράβδος αστυνομικού γκλοπ και δημοσιογραφικής πένας, που σε όλους τους τόνους και με κάθε ευκαιρία διαβεβαιώνει για την αιματηρή θυσία που, όμως, όλοι πρέπει να κάνουμε για να σωθεί η χώρα (!),- πιστό σκυλί στον αφέντη του, που δεν δαγκώνει το χέρι από το ταΐζει.



Βρισκόμαστε εν μέσω κοινωνικού πολέμου. Και το ζήτημα δεν είναι αν το στρατόπεδο της κυριαρχίας θα συνεχίσει να επιτίθεται∙ αυτό είναι δεδομένο. Το ζήτημα είναι αν επιλέγουμε να αντισταθούμε και με ποιους όρους, να στηριχθούμε επιτέλους στα πόδια μας, να πάρουμε πίσω, όχι τα κλεμμένα αγαθά ή τους λεηλατημένους μισθούς, αλλά τη ζωή μας συνολικά. Αν θα αρνηθούμε να φορέσουμε τα κοστούμια που μας έραψαν και να μετατραπούμε σε μια άμορφη μάζα άβουλων και ευέλικτων αντικειμένων, έμψυχο υλικό-σκουπίδι για εύκολη κατανάλωση από την καπιταλιστική μηχανή.



Σε αυτήν την σύγκρουση η κυριαρχία είναι καλά προετοιμασμένη. «Μπόνους μπορούν να περικοπούν σε συγκεκριμένους τομείς, χρησιμοποιώντας μια πολιτική διακρίσεων, έτσι ώστε να αποφευχθεί το ενδεχόμενο να ενωθούν οι δημόσιοι υπάλληλοι σε ένα κοινό μέτωπο» (από οδηγίες του Δ.Ν.Τ.). Πόσο καλύτερα θα μπορούσε να εκφράσει κανείς το δόγμα του «διαίρει και βασίλευε»; Αρκούν τρεις γραμμές να συμπυκνώσουν τη στρατηγική των αρχόντων για να διασπάσουν, να αποδυναμώσουν και τελικά να πνίξουν κάθε αντίσταση. Εκείνο που πρέπει πάση θυσία να αποφευχθεί, ο μεγαλύτερος φόβος τους ακούει στο όνομα «συλλογική δράση και αλληλεγγύη», ένα από τα δυνατότερα όπλα των καταπιεσμένων, απόρροια της «ταξικής συνείδησης».Γιατί είναι αδιανόητο να πιστεύει κανείς ότι φταίνε οι απεργοί ναυτεργάτες που κλείνουν τα λιμάνια, οι φορτηγατζήδες που κλείνουν οι δρόμοι, οι απεργοί καθαριότητας για τους σωρούς σκουπιδιών. Είναι αδιανόητο η κάθε απεργία να παρουσιάζεται στο μυαλό των ανθρώπων ως «άλλη μία παρακώλυση συγκοινωνιών» και κατανάλωσης. Είναι αδιανόητο να θεωρεί κανείς ότι φταίνε οι μετανάστες που του παίρνουν τη δουλειά και ταυτόχρονα να ευγνωμονεί το αφεντικό του που του δίνει ψίχουλα. Ιδιωτικοί υπάλληλοι εναντίον δημοσίων, αγρότες εναντίον φορτηγατζήδων, η μία κοινωνική ομάδα εναντίον της άλλης… και ο πραγματικός εχθρός στο απυρόβλητο! Κι αν παρ’ ελπίδα οι άθλιοι ενωθούν; «Προφανώς δεν συμβουλεύουμε να κοπούν τα μπόνους των σωμάτων ασφαλείας σε δύσκολες πολιτικές καταστάσεις, όπου η κυβέρνηση μπορεί να τους χρειαστεί», απαντά το Δ.Ν.Τ. και οι επεξηγήσεις περιττεύουν.



Αυτοί καλά τα λένε, τη δουλειά τους κάνουν. Το θέμα είναι εμείς γιατί το τρώμε το παραμύθι και ως πότε; Γιατί αν κάτι φάγαμε όλοι μαζί, όπως εκστόμισε ο Πάγκαλος, αυτό σίγουρα δεν είναι τα δισεκατομμύρια που απολαμβάνει ο ίδιος και οι όμοιοί του. Είναι, όμως, -και φέρει ο καθένας ευθύνη γι’ αυτό- το παραμύθι ενός συστήματος που προωθεί την εξατομίκευση, τη λογική του «εγώ θα τη βολέψω», του «πατάω επί πτωμάτων για να κάνω καριέρα», την ψευδαίσθηση της ευτυχίας του γρήγορου αυτοκίνητου και του hi tech κινητού, που παρασημοφορεί τους ρουφιάνους ως υπόδειγμα πολιτών.



Να επιλέξουμε στρατόπεδο, εδώ και τώρα. Και σ’ αυτήν την επιλογή είναι ξεκάθαρο ότι ΓΣΕΕ και κόμματα βρίσκονται από καιρό στην αντίπερα όχθη. Εκείνοι που κλείνουν το μάτι στους εργοδότες με πολιτισμένους διαλόγους και φιλικές συζητήσεις, που διαμαρτύρονται χλιαρά για να κάνουν το καθήκον τους απέναντι στο αριστερό παρελθόν τους, που εξαργυρώνουν την συνδικαλιστική ιδιότητα με πολιτικούς θώκους και χιλιάδες ευρώ, που αποκαλούν προβοκάτορες όσους δυναμικά αντιστέκονται και επιτίθενται στη σημερινή αθλιότητα, δεν χωράνε να «ζουν ανάμεσά μας». Κι όσο για το κατασκευασμένο δίπολο-καραμέλα περί «βίαιων» και «μη βίαιων» διαδηλωτών, ας είμαστε σοβαροί και ειλικρινείς απέναντι στην ιστορία και την κοινή λογική. Κανένα από τα εργασιακά κεκτημένα δεκαετιών, που τώρα διαλύονται, δεν κερδήθηκε με ειρηνικούς περιπάτους ως τη βουλή. Καμία εξουσία δεν άφησε τα προνόμιά της επειδή κάποιοι της το ζήτησαν ευγενικά. Πόσο μάλλον, όταν το ζήτημα που τίθεται πιο επιτακτικά από ποτέ, είναι η συνολική ανατροπή του συστήματος.



«Αυτή η επανάσταση πρέπει απαραιτήτως να είναι βίαιη, ακόμα κι αν η βία καθαυτή είναι κακή. Πρέπει να είναι βίαιη γιατί θα ήταν παραλογισμός αν ελπίζαμε ότι οι προνομιούχοι θ’ αναγνώριζαν τα δεινά και τις αδικίες που προκαλούν τα προνόμιά τους και θ’ αποφάσιζαν να τ’ απαρνηθούν οικειοθελώς. Πρέπει να είναι βίαιη γιατί η μεταβατική επαναστατική βία είναι το μόνο μέσο που θα τερματίσει τη συνεχόμενη και μεγαλύτερη βία που κρατάει στη σκλαβιά τη μεγάλη μάζα των ανθρώπων»



Κανένας αγώνας δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, ούτε αρχίζει και τελειώνει σε μια απεργία. Ξεκινά από την ρήξη με τον βολεμένο μας εαυτό, απλώνεται σε κάθε πεδίο της καθημερινής μας ζωής, σε κάθε σχέση, στην εργασία, στις σχολές, στα σχολεία, στις γειτονιές, στον τρόπο που διασκεδάζουμε, μετακινούμαστε, επικοινωνούμε. Μακριά από πολιτικούς αντιπροσώπους, εργατοπατέρες διαμεσολαβητές της μιζέριας, ειδήμονες δημοσιογράφους και άλλα αρπακτικά. Εμείς μόνοι μας, με όπλο την αυτοοργάνωση και την αλληλεγγύη, τις άγριες απεργίες διαρκείας και τα σαμποτάζ στην παραγωγική διαδικασία, τις συνελεύσεις αυτοδιαχείρισης, την αδιαμεσολάβητη σύγκρουση.



ΑΓΩΝΑΣ ΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΣΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ

ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑΣ ΚΑΙ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗΣ

ΑΓΩΝΑΣ ΜΕ ΚΑΘΕ ΜΕΣΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ



Χριστόφορος Κορτέσης,

προφυλακισμένος για συμμετοχή στον Επαναστατικό Αγώνα

με αδιάσειστες τηλεοπτικές αποδείξεις και σενάρια για Όσκαρ της αντιτρομοκρατικής

14-12-2010



(*): Όλοι οι παραπάνω «κύριοι», με άλλους επιφανείς «συντρόφους» τους από τον πολιτικό, οικονομικό, δημοσιογραφικό συρφετό αποτελούν μέλη άκρως επικίνδυνης τρομοκρατικής οργάνωσης (το όνομα αναζητείται) που δρα εδώ και χρόνια στον ελλαδικό χώρο και έχει διασυνδέσεις με αντίστοιχα τρομοκρατικά δίκτυα παγκοσμίως. Διατηρεί τεράστιες γιάφκες (π.χ. Βουλή, πολιτικά γραφεία, τράπεζες, επιχειρηματικά κέντρα κ.ά.) και η τελευταία της ενέργεια με την κωδική ονομασία «Μνημόνιο» έχει χιλιάδες εργαζόμενους-θύματα.

[Malefino]

Επειδη τα καγκελα των φυλακων τους δεν ειναι ικανα να φυλακισουν τις ιδεες και τον αγωνα των ανθρωπων

ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΙΔΕΡΑ Η ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΜΕ ΚΛΕΙΣΕΙ (Α)

[papagalakos]

Κάπως έτσι... Κάποια στιγμή... Ο λαός θα τους κρεμάσει.

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=AuJZdWTiaJM[/youtube]

[Fekal1ty]

Τί ἔγινε, τίς μάζεψε ὁ Χατζηδάκης σήμερα ;

[Falgorn]

Δε μπορούμε να βασιζόμαστε στο να βρίσκονται βουλευτές-βλίτα να προσπαθούν να περάσουν μέσα απ' την πορεία καλοί-ξεδιαλεγμένοι. Φύονται εδώ μέσα σε μεγάλους αριθμούς, και υπό ιδανικές συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας:

[markelos]

Μάλιστα...
http://athens.indymedia.org/front.php3? ... id=1237891
http://denyal.wordpress.com/2010/12/15/ ... s-poreies/
http://sxoliastesxwrissynora.wordpress. ... %B5%CF%82/
http://www.youtube.com/watch?v=1MPYVkpvRYs

[Fekal1ty]

Δε μπορούμε να βασιζόμαστε στο να βρίσκονται βουλευτές-βλίτα να προσπαθούν να περάσουν μέσα απ' την πορεία καλοί-ξεδιαλεγμένοι. Φύονται εδώ μέσα σε μεγάλους αριθμούς, και υπό ιδανικές συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας:

Δέν ἔκανε πολύ ἔξυπνη κίνηση πάντως, περνώντας ἀπό τήν πορεία.
Ὁ φρουρός του ἐπίσης, ἔδωσε ρεσιτάλ βλακείας, κρατώντας του τό κεφάλι ὄρθιο.