Όταν Ένας Λαός Πιάστηκε Στον Ύπνο

[papagalakos]

Όταν Ένας Λαός Πιάστηκε Στον Ύπνο

«Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε»
Λουίτζι Πιραντέλο

Η γνωστή προπαγάνδα των αστυνομικών δελτίων και των ΜΜΕ είναι πλέον η επίσημη φωνή κράτους και κυβέρνησης, μετατρέποντας τον ρόλο του κυβερνητικού εκπροσώπου σε όργανο που δίνει τη "γραμμή" της κυβέρνησης και που τα φερέφωνα θα ακολουθήσουν.

Συκοφάντηση του λαϊκού κινήματος, σπίλωση αγωνιστών, διαστρέβλωση ιδεών, τρομοκράτηση του λαού, απόκρυψη θέσεων.
Προπαγάνδα που σκοπό έχει να βγάλει λάδι τους ένοχους, αυτούς που "όλοι μαζί τα φάγανε", και να παρουσιάσει σαν μικρές και απαράδεκτες μειονότητες όσους αντιστέκονται και όσους υποστηρίζουν την αντίσταση.

Κοινό μυστικό πλέον είναι ότι την λύση δεν θα τη δώσουν οι εκλογές, το κομματικό σύστημα και τα λοιπά μέσα στα οποία κατέφευγε η εξουσία προκειμένου να διατηρήσει την ομαλότητα και τη συνέχεια. Και πλέον είναι και σαφές ότι καμία λύση που να συμφέρει το λαό δεν μπορεί να δοθεί στα πλαίσια αυτού του παλιού συστήματος και από τους παλιούς του εκπροσώπους.
Άλλωστε από τις τελευταίες δημοτικές εκλογές έγιναν σαφή και φανερά όσα ήδη γνωρίζαμε

Ο Ελληνικός λαός δεν αποφασίζει. Απλώς εγκρίνει τις αποφάσεις που ήδη έχουν παρθεί, στα γραφεία των επιχειρήσεων και στα κόκκινα χαλιά του ΔΝΤ.
Φάνηκε ακόμα ότι το σύστημα είναι διατεθειμένο να ικανοποιήσει τώρα αυτές τις αποφάσεις και χωρίς την τυπική έστω έγκριση του λαού, εξευτελίζοντας κάθε έννοια του ήδη απαξιωμένου πολιτικού συστήματος. Φτάνοντας τελικά στο σημείο να βαφτίζει ισχυρή λαϊκή εντολή τις 1.894.305 ψήφους επί του εκλογικού σώματος 9.836.724, ήτοι 19,2%, την ίδια ώρα που 3.848.046 ήτοι 39,11% απέχουν, στέλνοντας το πιο σαφές μήνυμα που θα γινόταν. Το πολιτικό σύστημα δεν έχει την ανέχεια του λαού.

Φάνηκε πόσο μοιάζουν μεταξύ τους και πώς η ρητορεία του ενός φτάνει να είναι η αντιπολίτευση του άλλου και να αλληλοκατηγορούνται για "κλοπή συνθηματολογίας", ενώ έχουν συμφωνήσει πως ότι δεν καταφέρει ο ένας θα το περάσει ο άλλος. Σχέδιο με μακρές ιστορικές ρίζες.

Για το "κοινό καλό", το "εθνικό συμφέρον", ή αλλιώς "η χώρα διήρχετο μίαν κρίσιν" όπως ξέραμε παλιότερα. Και κάπως έτσι το άδικο γίνεται αναγκαίο και το αδιαπραγμάτευτο παλιά ιστορία.

Ο λαός δεν έχει να περιμένει από τα δύο μεγάλα κόμματα που συζητάν ακόμα και για κυβέρνηση εθνικής ενότητες, τουτέστιν εθνικού ξεπουλήματος, αλλά ούτε και από το ρεφορμισμό και τις υποταγμένες γκρούπες, είτε αυτές αυτοπροσδιορίζονται στην κομμουνιστική είτε στην άκρα, είτε στην "επαναστατική" αριστερά.

Η υποτιθέμενη δημοκρατία του Κοινοβουλίου καταστρατηγείται κατά τις επιθυμίες του ΔΝΤ και η εξουσία της απόφασης περνάει απευθείας στον Πρωθυπουργό και τον Υπουργό Οικονομίας, για να παραδοθεί εν συνεχεία στο ίδιο το ΔΝΤ. Στο ξένο κεφάλαιο.

Αυτοί που καταδίκασαν τη χώρα σε αντιπαραγωγική ξεπουλώντας σε Αμερικάνους, Γερμανούς, Κινέζους κάθε παραγωγική επιχείρηση, υποθηκεύοντας το μέλλον τώρα θεσμοθετούν το άμεσο ξεπούλημα του ντόπιου πλούτου, του ορυκτού πλούτου, της θαλάσσιας κυριαρχίας, των πετρελαϊκών κοιτασμάτων.
Αποφάσεις που με το "Μνημόνιο 3" κατοχυρώνεται ότι μπορούν να λαμβάνονται άνευ κοινοβουλευτικής έγκρισης. Το «κατεπείγον», που μάλλον ήταν απ' τις τελευταίες πράξεις της βουλής.

Μιλάμε δηλαδή πλέον για μια κυβερνητική συμμορία που έχει απομονωθεί ακόμα και από το ίδιο της το κόμμα και αποφασίζει παρά μόνο σε συνεννόηση με το ξένο κεφάλαιο και επιβάλει με τη βία του κατασταλτικού μηχανισμού των ΜΑΤ, των συλλήψεων, της τρομοκρατίας.

Μιλάμε δηλαδή για ένα πολιτικό και οικονομικό πραξικόπημα, με τη σύσσωμη σιγή του πανελληνίου. Όπου τους λογαριασμούς που έκανε η εξουσία τα τελευταία 36 χρόνια επιβάλει να πληρώσει ο λαός.

Έτσι η κυβέρνηση των σφετεριστών εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των επιχειρηματιών, κερδοσκόπων, τραπεζών, βρίσκεται να δανείζεται στο όνομα του λαού και να τον χρεώνει για να αποπληρώσει προηγούμενα χρέη που φτάσαν σε λίγες τσέπες. Όλως τυχαίος σε εκείνες που το μακρύ χέρι του Μνημονίου ούτε που θα πλησιάσει.

Καμία αυταπάτη δεν έχει πλέον βάση περί κυβερνήσεων που ικανοποιούν λαϊκά συμφέροντα. Και επειδή αυτό το γνωρίζουν όλοι πολύ καλά γι' αυτό και ο διάλογος με την εξουσία από 'δώ και πέρα θα γίνεται στα πρότυπα της πορείας της 15/12, των οδοφραγμάτων και των γενικευμένων λαϊκών συγκρούσεων σε όλη την Αθήνα.

Καμία έξοδος από την κρίση δεν μπορεί να συμφέρει τους πολλούς παρά μόνο η λαϊκή.
Αντίσταση μπορεί να είναι η μόνη αποδεκτή πρόταση.
Αντίσταση για την κοινωνική δικαιοσύνη και την τιμωρία των πραξικοπηματιών.

ΚΑΤΩ Ο ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟΣ
ΖΗΤΩ Η ΛΑΪΚΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ

[Fekal1ty]

Ο Ελληνικός λαός δεν αποφασίζει. Απλώς εγκρίνει τις αποφάσεις που ήδη έχουν παρθεί, στα γραφεία των επιχειρήσεων και στα κόκκινα χαλιά του ΔΝΤ.

Ἑπομένως τό πρόβλημα πού ἐντοπίζεται;