Ενάντια σε κυβέρνηση (σε φασιμό και ρατσισμό όμως;)

[sempreviva]

Οι αντρες (και γενικοτερα οι ανθρωποι) παιρνουν αυτο που θελουν. Ειναι στην φυση μας. Ο βιασμος ειναι απαγορευμενος και οι γυναικες αναρωτιουνται που πηγαν ολοι οι αντρες. Τυχαιο; Δε το νομιζω

Και γενικοτερα ειναι και στη φυση της γυναικας (γενικοτερα θυληκων). Για ανοιξε το Discovery Channel να δεις... Αρσενικα κυνηγανε θυληκα. ΤΕΛΟΣ. Εβλεπα ενα ντοκυμαντερ με λιονταρια μια φορα στο οποιο το θυληκο ανοιξε τη μυτη του αρσενικου πριν υποκυψει (το οποιο αρσενικο απλα πηγε με το ετσι θελω εκει που το θυληκο απλα καθοτανε και αραζε ηρεμο)

Καλά. Μετά μη μου λέτε όμως ότι ο άνθρωπος μπορεί να γίνει κάτι ανώτερο απ'αυτό που είναι αυτή τη στιγμή,αν είναι να συγκρινόμαστε με τα λιοντάρια κ τις αρκούδες πάσο..
Και επίσης αν κάποιος πάει και βιάσει θα είναι πιο άντρας μετά?

Και τι εχουμε σε 11 μερες?

Off Topic

Εκείνο το μαζικό παροξυσμό στον οποίο συμμετέχουν άνθρωποι ανεξαρτήτως φύλου (εντάξει,κυρίως γυναίκες..ίσως!! ) όπου βλέπουμε παντού κιτς ροζ και κόκκινα λαμπάκια,μπαλονάκια,αρκουδάκια κ.ο.κ με αποτέλεσμα την κατάθλιψη αν 1) όντας ζευγάρι δεν περάσεις τη γιορτή όπως τη έχεις φανταστεί με τον καλό σου και το κόκκινο καινούριο σου φόρεμα κάνοντας "γλυκό έρωτα" πάνω σε σατέν σεντόνια και πίνοντας σαμπάνια με φράουλες ή 2) όντας single και αθεράπευτα ρομαντικός δεν συναντήσεις την ίδια μέρα τον έρωτα της ζωής σου για να ζήσετε μια χολυγουντιανή ρομαντική κομεντί υπερπαραγωγή με όσκαρ σεναρίου και σκηνοθεσίας.

edit: αυτό με τις π#$%@&ες ήταν αστειάκι. Φυσικά και υπάρχουν τέτοιες γκόμενες,αλλά στο χέρι του καθενός είναι να μην τον πιάνουν κορόιδο.

[d d doora!!]

locknload ρε συ το τελευταίο ήταν λιγάκι offtopic ρε παιδί μ....(malefino το έγραψα και στο τελευταίο post, για τους μητροπολιτάνους δεν κατάλαβα σωστά αυτό που έγραφε ο gus, να μην επαναλαμβάνομαι), επίσης όσο φρου φρου και αρώματα να θεωρείς τα Σ.Ε.Κ (και λοιπά) αυτοί συσποιρώνουν και πολιτικοποιούν το σύνολο των μεταναστών και το μεγαλύτερο (για να μη πω όλο) μέρος των μεταναστών στις πορείες στο σύνολο αυτό ανήκουν, έτσι?? Μη βιάζεσαι να τους χαρακτηρίσεις...papagalako (εκτός και αν δεν κατάλαβα τι εννοείς) μπορεί τα 5 ευρώ "εκεί" να θεωρούνται μηνιάτικο αλλα εδώ θεωρούνται απλώς 5 ευρώ (και όχι μόνο να στείλουν δν έχουν αλλά δεν τους φτανουν για τους ίδιους). Ακόμη, εφόσον είναι και οι ίδιοι εργαζόμενοι, εφόσον και οι ίδιοι είναι θύματα του καπιταλιστικού συστήματος και εύκολη λεία του κάθε επιχειρματία (μαύρη εργασία κτλ) μπορούν (λογικό είναι) να ενωθούν μαζί μας στον αγώνα ενάντια του καπιταλιστικού συστήματος...
Επίσης ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΥΣΗ ΠΡΟΤΙΝΟΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ...(ΩΩΩ ναι!!!υπάρχει) και το φωνάζουν όλοι αριστεροί και μετανάστες: ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ τους. Οι πιο πολλοί δεν είχαν σαν στόχο την Ελλάδα, αλλά την υπόλοιπη Ευρώπη (όπως ξαναέγραψα), ε λοιπόν νομιμοποίησέ τους και στείλ'τους στις χώρες (Ευρωπαικής ή\και Αμερικής) που είναι υπεύθυνες για τις άθλιες συνθήκες στην χώρα τους (και με τον "ελαφρύ" χαρακτηρισμό άθλιες συνθήκες εννοώ τον πόλεμο). Κ μην το κριτικάρετε λέγοντας "έτσι πετάς το μπαλάκι" η κάτι ανάλογο αλλά δείτε το σαν ένα (δεν ξέρω αν "περίεργο" είναι η σωστή λέξη, μάλλον δεν είναι) περίεργο μέτρο πίεσης (με τον ίδιο τρόπο που πιέζεται και η Ελλάδα) προς τις χώρες αυτές για να αποσύρουν τον στρατό τους...Έτσι λύνεις και ουσιαστικά το πρόβλημα της μετανάστευσης (και όχι (προς Θεού) δεν τα έβγαλα όλα αυτά απο το μυαλό μ τα 5 λεπτά που γράφω το post) κάνοντας ασφαλείς τις χώρες των μεταναστών επιτρέποντας τους ουσιατικά να γυρίσουν πίσω (ή πιστεύει πως περπάτησαν χώρες ολόκληρες, διαχωρίστηκαν απο τις οικογενειές τους απλώς επειδή περνούσαν άσχημα στην πατρίδα τους...=> και πάλι το λέω έφυγαν γιατί κινδύνευε η ζωή η δικιά τους ή της οικογένειας τους ) δίνοντας παράλληλα ένα γερό χτύπημα στον καπιταλισμό (δεν νομίζω να χρειαστεί να διευκρινίσω γιατί, έτσι??)...
Άρα λύσεις υπάρχουν, απλώς (για άλλη μια φορά φυσικά) το σύστημα κοντράρει/πολεμά/σταματά/φιμώνει (διαλέξτε όποιο σας ταιριάζει καλύτερα) τον εχθρό του δλδ εμάς (εεε...τεσπα καταλάβατε) με πολλούς και ποικίλους τρόπους...
...και το σύστημα παίζει άγριο παιχνίδι...(έλα πείτε την αλήθεια, δεν ακούστηκε σαν το i'll be back του terminator ???)

[papagalakos]

Δεν διαφώνησα στο γεγονός ότι καταπιέζονται από τον καπιταλισμό. Διαφώνησα στην ιδέα ότι μπορούν να ξεσηκωθούν απέναντι στον καπιταλισμό, και κατ΄επέκταση να έρθουν μαζί μας.

Και αυτό γιατί το να καταπιέζεται κανείς από τον καπιταλισμό, άμεσα ή έμμεσα, δεν είναι αρκετό για να επαναστατήσει.
Και τα πρεζάκια καταπιέζονται με κάποιο έμμεσο τρόπο (όχι ως άμεσες παραγωγικές δυνάμεις).

Είναι απαραίτητο να έχει συναίσθηση της κατάστασης και ταξική συνείδηση.
Οι ίδιοι αφενός δεν έχουν συναίσθηση του συστήματος μέσα στο οποίο ζουν, και κυρίως δεν αισθάνονται ως μέρη μιας καταπιεσμένης τάξης. Μάλλον θα έλεγα ότι ο καθένας αισθάνεται ως μια καταπιεσμένη ατομικότητα που θα έπρεπε να ανήκει στους εκμεταλλευτές.


Για να γίνω πιο σαφής και συγκεκριμένος, πολλοί από αυτούς έχουν ως κουλτούρα να δηλητηριάζουν με σταχτόνερο νεογέννητα κορίτσια για να μην τους δώσουνε προίκα. Πως θα πειστούν για το ιδεώδες μιας σοσιαλιστικής επανάστασης;

Θέλω να πω και κάτι ακόμα όμως εδώ, αν και θα προκαλέσω.
Ακόμα και αν γίνει λαϊκή επανάσταση, ακόμα και αν γίνει ιδανικός κομμουνισμός, η Ελλάδα δεν θα αποτελεί νησίδα θαλπωρής για τους μετανάστες της Γης.

Το μεταναστευτικό για να λυθεί ουσιαστικά πρέπει να γίνει σε παγκόσμια συνεννόηση. Αυτό προϋποθέτει παγκόσμια απουσία του καπιταλισμού.
Μέχρι τότε μια τόσο μικρή χώρα με τόσο περιορισμένες παραγωγικές δυνατότητας δεν μπορεί να βοηθήσει όλον τον κόσμο.
Θα συνέχιζα τον συλλογισμό παραπέρα αλλά είναι λεπτό το ζήτημα και η ώρα περασμένη, οπότε ίσως παρεξηγηθώ κάπου στις διατυπώσεις.

Τραγουδάκι

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=ipLMjvHLPLM[/youtube]

[Malefino]

..ναι δε φταίει αυτός,φταίνε οι π$#%@&ες που είναι ακριβές! Πλάκα κάνεις? (δεν το λέω για τους μετανάστες μόνο εννοείται αλλά για οποιονδήποτε καημενούλη που δεν του κάθονται γυναίκες και λέει να πάρει την κατάσταση στα χέρια του.) Υποθέτω ότι δεν μπορείς να βρεις λόγο να δικαιολογήσεις κάτι τέτοιο γιατί πολύ απλά δεν δικαιολογείται. (ομολογώ πάντως ότι δεν περιμενα να διαβάσω κάτι τέτοιο!! )

ΡΕΕΕΕΕΕ! Μη στέκεστε σε αυτό, ένα υπερβολικό παράδειγμα ανέφερα!

[Georgrinder]

Προφανώς και ο μετανάστης δεν θα κατέβει στο δρόμο... δεν είναι σαν και εμας που γράφουμε ολη μέρα στο φόρουμ, έχει και μια δουλεία να επιτελέσει οπότε δν πρόκυτε να κατέβει αν εσυ δεν του δίξεις γιατί πρέπει να κατέβει.

θες να πεις οτι ολοι οσοι εχουνε δουλειες να εκτελεσουνε χρειαζοντε ειδικη ενημερωση για να κατεβουν στον δρομο?μπαααα..(δεδομενου οτι η πλειοψηφια του κοσμου δουλευει)..Μαλλον απλως σε ελλειψη παιδειας αναγεται το προβλημα...Αν εχεις το κουραγιο εκτος απο το να ποσταρεις στο φορουμ να εκπαιδευσεις τους μεταναστες να εχουνε πολιτικη συνειδηση μαγγια σου...
Αρχικα θα πρεπει ομως να τους κατηγοριοποιησεις και να επιλεξεις σε ποιους θα αναφερθεις γιατι οπως
υπαρχουν καλοι και κακοι (η' συναργασιμοι ασυνεργασιμοι) ανθρωποι ετσι υπαρχουν και καλοι και κακοι (η' συναργασιμοι ασυνεργασιμοι αντιστοιχα)μεταναστες...
Εξαλλου οι γνωμες ειναι σαν τις ποποτρυπιδες..Ολοι εχουν απο μια...
Το να βγουμε ολοι στον δρομο και να ουρλιαζουμε ο καθενας το δικο μας (πραγμα κοινοτυπο) δεν νομιζω να ειναι λυση στο προβλημα..Πιο πολυ για χωροδια ποποτρυπιδων μου ακουγεται...

[papagalakos]

Κολοσυζήτηση...

[d d doora!!]

όχι ρε χαλάρωσε...!!Για τους λόγους που σωστά ανέφερες (όντως πιστεύω πως αισθάνονται περισσότερο σαν καταπιεσμένες ανεξάρτητες/ξεχωριστές ατομικότητες και όχι μέρη ενός καταπιεσμένου γενικού συνόλου) πρέπει πρώτα να πολιτικοποιηθούν...Με όλους (εμένα, εσένα και τον άλλον) αυτό έγινε (και γίνεται)...Πρέπει πολύ απλά να τους πολιτικοποιήσεις ('ντάξει παίρνω πίσω το "απλά"). Δεν λέω ότι είναι εύκολο ή ότι θα γίνει γρήγορα αλλά σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να μη δε γίνει...

Επίσης αν η λαική εξέργεση συμβεί μόνο στην Ελλάδα και καταφέρουμε να γίνουμε ο ιδανικός κομμουνισμός χωρίς καμιά ουσιαστική (και γρήγορη, έτσι?) αλλαγή παγκοσμίως πόσο λες να κρατήσουμε??δυό ώρες??Παίζει και λιγότερο...(και πάλι, η απάντηση αυτή στέκει μόνο αν αυτό που κατάλαβα πως εννοείς είναι σωστό, έτσι?? )

[papagalakos]

όχι ρε χαλάρωσε...!!

Χαλαρός είμαι. Το σχόλιο πήγαινε στο

χωροδια ποποτρυπιδων μου ακουγεται...

('ντάξει παίρνω πίσω το "απλά")

Επίσης αν η λαική εξέργεση συμβεί μόνο στην Ελλάδα και καταφέρουμε να γίνουμε ο ιδανικός κομμουνισμός χωρίς καμιά ουσιαστική (και γρήγορη, έτσι?) αλλαγή παγκοσμίως πόσο λες να κρατήσουμε??δυό ώρες??Παίζει και λιγότερο...

Μην το λες. Παίζει να μας κρατήσουνε για αξιοθέατο

[d d doora!!]

Χα! Βασικά το "όχι ρε χαλάρωσε" πήγαινε στο
"Θα συνέχιζα τον συλλογισμό παραπέρα αλλά είναι λεπτό το ζήτημα και η ώρα περασμένη, οπότε ίσως παρεξηγηθώ κάπου στις διατυπώσεις.".... !!!


Μην το λες. Παίζει να μας κρατήσουνε για αξιοθέατο ...Θαήταν και γ@μώ τα αξιοθέατα τότε!!!!!!!! !!Έ πραγματικό αξιθέατο του !!!!!!!

[Gus]

Προφανως ρε παπαγαλε και οι μεταναστες ειναι απολιτικ τυπακια που κοιτανε το συμφερον τους. Οπως και το 95% των ελληνων. Αντι ομως να τους πετας στον καλαθο των αχρηστων μπορεις να κατσεις και να σκεφτεις πως ειναι τοσο εξαθλιωμενοι γιατι εμεις σε σχεση με αυτους ειμαστε αφεντικα. Ναι εμεις εχουμε αυτοι δεν εχουν. Ναι ο καθε φοιτηταριος που κανει την επαναστασουλα του για 4 χρονια στο πανεπιστημιο καρπωνεται τα οφελη του δυτικου κοσμου που παταει στις πλατες αλλων. Οποτε αν ξεκινησεις να ψαχνεις για υποκειμενα προφανως και θα ψαξεις το κατω κατω της αλυσιδας, αλλιως αν διαλεξεις απο τα "πανω" οπως εσυ λες αυτο δεν θα ειναι λαικη προλεταριακη εξεγερση οπως την ονομασανε. Μηπως λοιπον να εχεις μεν στο μυαλο σου την θεωρια περι υποκειμενων συνειδητων ή μη αλλα ταυτοχρονα να εχεις και την πισινη του τι επιλογες κανει ο καθε ανθρωπος????

Ενα φοβερα ενδιαφερον αποσπασμα του βιβλιου του Βίλχεμ Ράϊχ Η μαζική ψυχολογία του φασισμού Εκδόσεις Μπουκουμάνη (1974) λεει μερικα πραγματα πανω στο θεμα...

Την εποχή της ραγδαίας πτώσης της γερμανικής οικονομίας κερδίζει αλματικά το εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα τις μεγάλες επιτυχίες του: από τις 800.000 ψήφους το καλοκαίρι του 1928 φτάνει στα 6,4 εκατομμύρια το φθινόπωρο του 1930, στα 13 εκατομμύρια το καλοκαίρι του 1932 και στα 17 εκατομμύρια το Γενάρη του 1933. Σύμφωνα με έναν υπολογισμό του Γαίγκερ (Χίτλερ, Ρότερ Άουφμπάου(1), Οκτώβρης 1930) στα 6,4 εκατομμύρια των εθνικοσοσιαλιστικών ψήφων συγκαταλέγονταν κιόλας τρία περίπου εκατομμύρια ψήφοι εργαζόμενων και μάλιστα 60%-70% υπαλλήλων και 30%-40% εργατών βιομηχανίας.

Το πρόβλημα που δημιούργησε αυτή η κοινωνιολογική διαδικασία, το διατύπωσε όσο ξέρω τουλάχιστον, με τη μεγαλύτερη ενάργεια ο Καρλ Ράντεκ, ήδη στα 1930 μετά το πρώτο άλμα του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος έγραφε:

«Δεν ξέρουμε τίποτε παρόμοιο στην ιστορία των πολιτικών αγώνων, ιδίως σε μια χώρα με πολύ παλιούς πολιτικούς διαφορισμούς, όπου κάθε νέο κόμμα πρέπει ν’ αγωνιστεί πολύ σκληρά για να κατακτήσει μια θέση πλάι στα παλιά κόμματα. Είναι ιδιαίτερα χαρακτηριστικό το γεγονός, ότι για το κόμμα τούτο, που παίρνει τη δεύτερη θέση στην πολιτική ζωή της Γερμανίας, τίποτε δεν έχει γραφεί ως τα τώρα, ούτε στην αστική ούτε στη σοσιαλιστική φιλολογία. Είναι ένα κόμμα χωρίς ιστορία, που υψώνεται ξαφνικά μέσα στην πολιτική ζωή της Γερμανίας, όπως αναδύεται ξάφνου καταμεσής στη θάλασσα ένα νησί ξεπεταγμένο από ηφαίστειες δυνάμεις» (Γερμανικές εκλογές, Ρότερ Άουφμπαου, Οκτώβρης 1930)

Δεν αμφιβάλλουμε καθόλου, πως κι αυτό το νησί έχει την ιστορία του και την εσωτερική λογική του. Η απάντηση στο μαρξικό δίλημμα: «οπισθοδρόμηση στη βαρβαρότητα» ή «άνοδος στο σοσιαλισμό» εξαρτάται, σύμφωνα με τους συλλογισμούς μας, από τούτο: αν δηλαδή η ιδεολογική δομή στις κυριαρχούμενες μάζες συμπίπτει με την οικονομική τους κατάσταση ή αν διαφέρει, είτε επειδή οι μάζες υπομένουν παθητικά την εκμετάλλευση, όπως στις μεγάλες ασιατικές κοινωνίες, είτε επειδή η ιδεολογία της πλειοψηφίας των καταδυναστευμένων είναι είναι αντίθετη από την οικονομική τους κατάσταση, όπως σήμερα στη Γερμανία.

Το βασικό πρόβλημα λοιπόν είναι, τι καθορίζει τη διάσταση που περιγράψαμε παραπάνω, και εμποδίζει τη συμφωνία της οικονομικής κατάστασης και της ψυχικής ομαδικής δομής. Πρέπει άρα να καταλάβουμε τη φύση της δομής αυτής και τη σχέση της με την οικονομική βάση, απ’ όπου ξεπήδησε.

Για να το κατορθώσουμε, θα πρέπει ν’ απελευθερωθούμε πρώτα από τις αγοραίες μαρξιστικές αντιλήψεις, που δε μας αφήνουν να καταλάβουμε το φασισμό. Ιδού ποιές είναι οι κυριότερες: Ο αγοραίος μαρξισμός χωρίζει σχηματικά τον οικονομικό βίο από το γενικό κοινωνικό βίο και πρεσβεύει πως η «ιδεολογία» και η «συνείδηση» των ανθρώπων καθορίζονται αποκλειστικά και άμεσα από τον οικονομικό βίο. Έτσι καταλήγει σε μια μηχανιστική αντιπαράταξη οικονομίας και ιδεολογίας, «υποδομής» και «εποικοδομήματος». Εξαρτά σχηματικά και μονόπλευρα την ιδεολογία από την οικονομία και παραβλέπει, πως και η εξέλιξη της οικονομίας εξαρτάται από την ιδεολογία. Γι’ αυτό και δεν αντιλαμβάνεται καθόλου το πρόβλημα του «αντίκτυπου της ιδεολογίας». Αν και παραδέχεται τώρα πια την «καθυστέρηση του υποκειμενικού παράγοντα», όπως την εννοούσε ο Λένιν, δεν μπορεί να δαμάσει πρακτικά αυτή την καθυστέρηση, επειδή προηγουμένως έβλεπε μονόπλευρα τον υποκειμενικό παράγοντα σαν αποτέλεσμα της οικονομικής κατάστασης, χωρίς να εξετάζει πρώτον, μήπως οι αντιφάσεις της οικονομίας οφείλονταν στην ιδεολογία και, δεύτερον, χωρίς να καταλαβαίνει, ότι η ιδεολογία είναι ιστορική δύναμη.

Πράγματι, δε θέλει καθόλου να καταλάβει τη δομή και το δυναμισμό της ιδεολογίας, τα σβήνει με μια μονοκοντυλιά σαν «ψυχολογία» «αντιμαρξιστική». Έτσι παραμελεί τον υποκειμενικό παράγοντα, τη λεγόμενη «ψυχική ζωή» μέσα στην ιστορία, κι αφήνει το χειρισμό τους στο μεταφυσικό ιδεαλισμό της πολιτικής αντίδρασης στους Τζεντίλε και τους Ρόζενμπεργκ, που πρεσβεύουν ότι μόνο το «πνεύμα» και η «ψυχή» κινούν την ιστορία – θεωρία που, παραδόξως, τους εξασφαλίζει από πάνω και τεράστια επιτυχία. Ωστόσο, την παραμέληση αυτής της πλευράς της κοινωνιολογίας, ο ίδιος ο Μαρξ την είχε επιρρίψει από τότε στον υλισμό του 18ου αιώνα. Αλλά ο αγοραίος μαρξιστής θεωρεί την ψυχολογία αυτή καθαυτή σαν ένα εξυπαρχής μεταφυσικό σύστημα, και δεν του περνάει από το νου να χωρίσει το μεταφυσικό χαρακτήρα της αντιδραστικής ψυχολογίας από τα βασικά στοιχεία της, αυτά που μας πορίζει η επαναστατική ψυχολογική έρευνα, και που πρέπει να συνεχίσουμε την ανάπτυξή τους. Αντί να ασκήσει δημιουργική κριτική, απορρίπτει απλώς, και αισθάνεται πολύ «υλιστής», όταν αποκρούει ως «ιδεαλιστικά» κάτι δεδομένα σαν την «ορμή», την «ανάγκη» ή την «ψυχική διαδικασία». Έτσι μπλέκεται σε μεγάλες δυσκολίες και εισπράττει μόνο αποτυχίες, επειδή στην κοινωνική πράξη είναι υποχρεωμένος να ασκεί, απροϋπόθετα, μια πρακτική ψυχολογία, να μιλάει για τις «ανάγκες των μαζών», για «επαναστατική συνείδηση», για «απεργιακή βούληση» κλπ.

Έτσι, όσο αρνιέται την ψυχολογία, τόσο καταντά να ασκεί ο ίδιος ένα μεταφυσικό ψυχολογισμό, και ακόμη χειρότερα, κάτι σαν ένα στείρο κουεϊσμό, όταν λ.χ. εξηγεί μια ιστορική κατάσταση με την «ψύχωση Χίτλερ» ή όταν καθησυχάζει τις μάζες παροτρύνοντάς τες να του έχουν εμπιστοσύνη, ότι τα πράγματα προχωρούν παρ’ όλα αυτά και η επανάσταση δεν πρόκειται ποτέ να συντριφτεί, κλπ. Στο τέλος καταντάει να γεμίζει τις μάζες με πλαστό θάρρος, χωρίς να έχει τίποτε ουσιαστικό να πει για την κατάσταση, χωρίς να καταλαβαίνει καθόλου τι έχει συμβεί. Το γεγονός ότι δεν υπάρχει ποτέ αδιέξοδη κατάσταση για την πολιτική αντίδραση, ότι μια οξεία οικονομική κρίση μπορεί να οδηγήσει στη βαρβαρότητα κι όχι στην κοινωνική ελευθερία, αυτό είναι και θα μείνει για τον αγοραίο μαρξιστή βιβλίο εφτασφράγιστο. Αντί να αντλήσει τις θεωρίες και την πράξη από την πραγματικότητα, μεταπλάθει στη φαντασία του την πραγματικότητα, για να συμφωνεί με τους ευσεβείς του πόθους.

Η πολιτική μας ψυχολογία δεν μπορεί να είναι τίποτε άλλο από τη διερεύνηση αυτού του «υποκειμενικού παράγοντα της ιστορίας», τη διερεύνηση της χαρακτηρολογικής δομής των ανθρώπων μιας ορισμένης εποχής και της ιδεολογικής δομής της κοινωνίας τους. Δεν αντιτάσσεται στη μαρξιστική κοινωνιολογία, όπως λ.χ. η αντιδραστική ψυχολογία και η ψυχολογιστική οικονομία, προβάλλοντάς της μια «ψυχολογική αντίληψη» του κοινωνικού βίου, αλλά εντάσσεται, σ’ ένα ορισμένο σημείο, στη μαρξική θεωρία, που εξαρτά τη συνείδηση από τον κοινωνικό βίο. Η φράση του Μαρξ, ότι η «ύλη» (το Είναι) μεταβάλλεται μέσα στο νου του ανθρώπου σε «ιδέα», κι όχι αντίστροφα, αφήνει ανοιχτά δύο ερωτήματα: πρώτον, πώς συμβαίνει αυτό; Τι γίνεται μέσα «στο κεφάλι του ανθρώπου»; Δεύτερο, πώς επιδρά αυτή η «συνείδηση» (εφεξής θα την ονομάζουμε «ψυχική δομή») πάνω στην οικονομική διαδικασία; Αυτό το χάσμα γεμίζει η χαρακτηροαναλυτική ψυχολογία, αποκαλύπτοντας τη διαδικασία μέσα στην ψυχική ζωή του ανθρώπου, που καθορίζεται από τις συνθήκες του βίου του. Μ’ αυτό τον τρόπο συλλαμβάνει τον «υποκειμενικό παράγοντα», που δεν τον αντιλαμβάνεται ο μαρξιστής. Η πολιτική ψυχολογία έχει λοιπόν ένα αυστηρά καθορισμένο μέλημα. Δεν μπορεί βέβαια να εξηγήσει τη γένεση της ταξικής κοινωνίας ή τον κεφαλαιοκρατικό τρόπο της παραγωγής (όταν επιχειρεί κάτι τέτοιο, προκύπτει κατά κανόνα κάποια αντιδραστική ανοησία, όπως π.χ. ότι ο κεφαλαιοκρατισμός είναι μια εκδήλωση της πλεονεξίας του ανθρώπου). Όμως μόνο η πολιτική ψυχολογία – κι όχι η κοινωνική οικονομία – έχει την ικανότητα να ερευνήσει, πώς είναι διαρθρωμένος ο ανθρώπινος χαρακτήρας μιας ορισμένης εποχής, πώς σκέφτεται, πώς δρα, πώς προσπαθεί να τα βγάλει πέρα στο βίο του. Εξετάζει βέβαια μόνο τον καθέκαστο άνθρωπο. Όταν όμως εξειδικεύεται στη διερεύνηση των τυπικών ψυχικών φαινομένων, που είναι κοινά σ’ ένα κοινωνικό στρώμα, σε μια τάξη ή επαγγελματική ομάδα και παραμερίζει τις ατομικές διαφορές, τότε γίνεται ομαδική ψυχολογία.

[Chris]

Έτσι όπως το θέτεις, η απάντηση είναι απλή: "Ξεπέρνα τους φόβους σου και προσπάθησε μαζί τους να δημιουργήσετε συνθήκες ζωής τέτοιες, ώστε να μην χρειάζεται κανείς να κλέβει". Η μία ακόμα καλύτερη απάντηση (αλλά ξεφεύγουμε από το ρεαλιστικό) είναι "Ξεπέρνα τους φόβους σου και προσπάθησε να δομήσεις μια κοινωνία στην οποία δεν θα υπάρχει ο όρος 'ιδιοκτησία' (άρα ούτε η έννοια της κλοπής) κλπ".

Αν πας και το πεις αυτό σε οποιονδήποτε κάτοικο κοντά στον Άγιο Παντελεήμονα, παίζει και να γκρεμιστεί η εκκλησία από τα γέλια που θα βάλει.

Ο ρατσισμός έχει ως ρίζα το φόβο και τίποτα άλλο. Όχι το μαύρο δέρμα, ούτε τη μισαλλοδοξία ούτε τίποτα. Όταν πήγαιναν οι ιεραπόστολοι στην Αφρική πριν από πολλούς αιώνες δεν είχαν ρατσιστικές απόψεις για τους ιθαγενείς γιατί πολύ απλά δεν είχαν τίποτα να φοβηθούν από αυτούς. Όταν όμως οι ιθαγενείς, από σκλάβοι στις Η.Π.Α. γίναν πολίτες με κάποια στοιχεώδη δικαιώματα ξεκίνησε ο ρατσισμός. Οι μαύροι έπρεπε να σηκώνονται αν ήθελε να κάτσει κάποιος λευκός στο λεωφορείο, υπήρχαν δημόσιες τουαλέτες που έπρεπε να πηγαίνουν οι μαύροι, και άλλα πολλά. Και αυτό γιατί; Γιατί πολύ απλά ήταν πολλοί. Ήταν μια κοινωνική ομάδα η οποία απειλούσε την κυρίαρχη υπάρχουσα ομάδα και έτσι έπρεπε με κάποιον τρόπο να περιοριστεί. Εδώ άρχισαν να τίθενται θέματα επιβίωσης και όχι απλής "ενόχλησης" από την παρουσία του διαφορετικού. Οι μεν φοβόντουσαν τους δε. Και για αυτό άλλωστε υπάρχει και ρατσισμός και από τις δύο πλευρές.

Όταν νοιώθεις φόβο για την επιβίωσή σου, είναι απόλυτα φυσικό να φέρεσαι ρατσιστικά στην ομάδα που σε απειλεί. Η κίνηση είναι ενστικτώδης και αντανακλαστική. (κάτι σαν την κλωτσία που ρίχνεις όταν σε βαράει με το σφυράκι ο γιατρός στο γόνατο) Ας μην τραβάμε τα μαλλιά μας λοιπόν που η ΧΑ πήρε 25% στον Άγιο Παντελή, αναμενόμενο ήταν. Μη γελιόμαστε, η ΧΑ ένα ακόμα κόμμα που εκμεταλλέυεται την επικαιρότητα είναι, όπως το κάνουν όλα τα άλλα κόμματα. Απλά μερικές φορές οι μέθοδοι των μελών της είναι, όπως και να το κάνουμε, τόσο υπερβολικές που τους χρειάζεται μια ξεγυρισμένη λοβοτομή.

Άρα γιατί να τρίβουμε τα μάτια μας με αυτά που γίνονται στον κέντρο της Αθήνας; Από τη μία έχουμε τους κατοίκους που ζούσαν με έναν συγκεκριμένο τρόπο ζωής για πολλές δεκαετίες και ξαφνικά όλα γύρισαν τούμπα στην καθημερινότητά τους, και από την άλλη έχουμε τους μετανάστες που γύρισε και η δική τους ζωή τούμπα λόγω της φύσης του συστήματος και προσπαθούν πλέον να επιβιώσουν σε καλύτερες συνθήκες ζωής. Το να πιστεύεις ότι οι μετανάστες είναι ταξικά συνειδητοποιημένοι και να νομίζεις ότι είναι εν δυνάμει σύντροφοί σου είναι τουλάχιστον γελοίο. Η κατήχηση των μεταναστών για να έρθουν με το μέρος σου είναι τόσο ανώφελη όσο ανώφελη είναι η προσπάθεια να μεταπείσεις τους ντόπιους ότι οι μετανάστες δεν πρόκειται να τους κάνουν κακό. Ο κάθε ένας κοιτάει την πάρτη του, πως θα βολευτεί.

Εν τέλει όταν μιλάμε για ζητήματα καθαρής επιβίωσης, υπάρχει κανονικός πόλεμος και όσο και αν γυρνάμε το βλέμμα μας αλλού, αυτός θα υπάρχει ακόμα εκεί. Το θέμα είναι να μην αφεθεί η κυρίαρχη κοινωνική ομάδα να επικαλύψει με τη βία την άλλη (αφού αυτό γίνεται συνήθως) γιατί θα έχουμε άσχημα ξεμπερδέματα. Τι μπορούμε να κάνουμε γενικά; Ουσιαστικά τίποτα. Το μόνο που έχει αποτέλεσμα είναι όσοι έχουν (ή έχουμε ^^) σώας τας φρένας να κάνουν γνωστή την παρουσία τους γιατί συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις αυτοί που έχουν τα κότσια να παρεκτραπούν είναι αυτοί που νοιώθουν πιο δυνατοί (οι Ελληναράδες εν προκειμένω) και θα έχουμε πάλι σκηνικά με μαχαιρώματα και άλλα όμορφα και πολιτισμένα. Το να πας σαν ιντελλεκτουέλ χίππης (έτσι θα σε δουν και η πλάκα είναι ότι θα έχουν και δίκιο) στους κατοίκους του κέντρου και να τους πεις: "Μα δεν μπορείτε να ζήσετε αρμονικά;" είναι σαν να κάνεις μια τρύπα στο νερό αφού πάντα θα επικρατεί το ένστικτο της επιβίωσης για αυτούς. Ο πόλεμος θα υπάρχει πάντα και μόνοι μας δεν πρόκειται ποτέ να τον λήξουμε γιατί δεν είμαστε ουσιαστικά μέρος του. Ο πυροσβεστήρας πρέπει να στοχευθεί στη βάση της φωτιάς και όχι στον καπνό. Και όποιος κατάλαβε κατάλαβε.

Στον αγώνα για την ανατροπή του συστήματος δεν θα θελήσουν να συμμετάσχουν όλοι οι καταπιεσμένοι αλλά οι συνειδητοποιημένοι καταπιεσμένοι.

[zinovia]

http://www.youtube.com/watch?v=H8gntriB ... re=related