Έφοδος στη Villa Amalias

[Gus]

Σήμερα 20/12/2012, στις 7:00 το πρωί αστυνομικές δυνάμεις εισέβαλαν στην κατάληψη Villa Amalias. Πρόσχημα για αυτή την κατασταλτική επίδειξη δύναμης αποτέλεσε "ανώνυμη καταγγελία".

8 σύντροφοι και συντρόφισσες που βρίσκονταν μέσα στην κατάληψη μεταφέρθηκαν στη ΓΑΔΑ όπου και κρατούνται. Αλληλέγγυοι σύντροφοι που κατευθύνονταν στην περιοχή προσήχθησαν επίσης από τις μηχανοκίνητες δυνάμεις καταστολής, όπως επίσης προσαγωγές συντρόφων και συντροφισσών πραγματοποιήθηκαν και στο δημαρχείο Αθηναίων όπου βρέθηκαν για να παρέμβουν στο δήμαρχο της καταστολής Καμίνη.

Από την πρώτη στιγμή δεκάδες σύντροφοι και συντρόφισσες συγκεντρώθηκαν έξω από την κατάληψη όπου και βρίσκονταν μέχρι το βράδυ.

Έχουν ήδη γίνει πολλές δράσεις αλληλεγγύης για τις οποίες μπορείτε να ενημερωθείτε στο
www.athens.indymedia.org καθώς και για αυτές που πρόκειται να γίνουν.

Να αναφερθεί πως το κτίριο βρίσκεται υπο κατάληψη εδώ και 22 χρόνια και πως οι καταληψίες θα μπορούσαν νομικά να το έχουν κατοχυρώσει ως δικό τους με χρησικτησία, παρ' όλα αυτα (προς τιμήν τους) επέλεξαν να μην έχουν επαφή με θεσμικές κατοχυρώσεις και παραχωρήσεις.

Το κράτος έδειξε τα δόντια του, αλλά το επίπεδο συσπείρωσης του αντίπαλου-ανταγωνιστικού στρατόπεδου αυτήν την στιγή είναι πολύ υψηλό.
Για να δούμε τι θα γίνει, οι μέρες και οι νύχτες που έρχονατι είναι μεγάλες...

[Malefino]

Εδώ η ανακοίνωση της ίδιας της κατάληψης σχετικά με το συμβάν, τα ψέματα και τις λάσπες που έριξαν τα Μ.Μ.Ε για την Βίλλα και την σημασία της ίδιας της κατάληψης στον κοινωνικό ανταγωνισμό.
Η υπογράμμιση δική μου.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΕΣ ΜΑΣ[

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 21 ΔΕΚΕΜΒΡΗ από τις 10 το πρωί στα δικαστήρια της Ευελπίδων.

Σήμερα 20-12-2012 η αστυνομία εισέβαλε στη Βίλλα Αμαλίας . Με πρόσχημα μια καταγγελία για διακίνηση ναρκωτικών, παρουσία εισαγγελέα, έγινε έρευνα. Τα ευρήματα ήταν αστεία. Παρ΄ όλα αυτά ο Δένδιας δηλώνει πως από αυτά αποδεικνύεται ότι η Βίλλα υπήρξε κέντρο ανομίας για 22 χρόνια και επιτέλους ο νόμος, με τη «γενναία πολιτική βούληση» του Σαμαρά, αποκαθίσταται.
Με ποια λογική ακροβασία μπορούν άδεια μπουκάλια μπύρας να χαρακτηριστούν «υλικά κατασκευής μολότοφ»; Σ’ ένα χώρο που λειτουργεί συναυλιάδικο και καφενείο είναι παράλογο να υπάρχει μεγάλος αριθμός άδειων μπουκαλιών μπύρας; Τι θα πει «εύφλεκτο υλικό»; Μήπως μιλάνε για τα υγρά καθαρισμού της τυπογραφικής μηχανής που λειτουργεί στην κατάληψη;
Να μιλήσουμε για τις αντιασφυξιογόνες μάσκες, που κάθε διαδηλωτής που σέβεται την υγεία του, οφείλει να διαθέτει. Να πούμε για τα στοιχειώδη μέσα αυτοπροστασίας (δυναμιτάκια, σφεντόνες κτλ) σ’ ένα χώρο που έχει επανειλημμένα δεχθεί επιθέσεις παρακρατικών συμμοριών (εμπρησμοί, μαχαιρώματα, ξυλοδαρμοί), με αποκορύφωμα το 2009 που ο τότε υπουργός δημοσίας τάξης Μαρκογιαννάκης επισκέφτηκε τους "κατοίκους" του Άγιου Παντελεήμονα και λίγα λεπτά μετά την αποχώρηση του δεχτήκαμε επίθεση...

Με πρόσχημα λοιπόν την έρευνα, επιχειρούν μια πάγια ονείρωξη τους: Την εισβολή σ’ ένα χώρο που για αυτούς είναι ένα από τα χωροταξικά σύμβολα όλων όσων στέκονται εχθρικά, απέναντι σε ό,τι αντιπροσωπεύει την κυριαρχία, την επιβολή, την αποστείρωση, την αδιαφορία, την παραίτηση, την υποταγή. Σε αυτό έχουν δίκιο. Αυτοί είμαστε. Εμείς και οι χιλιάδες διαδηλωτές, αγωνιστές, καταληψίες, απεργοί, μαχητές των δρόμων. Είμαστε οι άστεγοι και οι ανέστιοι, οι πανκς και οι αλήτες, οι χορτοφάγοι και οι φεμινίστριες, οι ξενύχτηδες και οι εργάτες, οι πένητες και οι αδικημένοι, τα θύματα του ρατσισμού και οι εκδικητές του άδικου. Ο υπουργός μας χαρακτήρισε εστία ανομίας.…

Και τώρα ας μιλήσουμε σοβαρά. Η Βίλλα Αμαλίας είναι μια πρόταση οργάνωσης, που στον καιρό του μνημονιακού κανιβαλισμού έπρεπε να αντιμετωπιστεί. Η επίθεση του κεφαλαίου στον κόσμο της εργασίας, προϋποθέτει την καταστροφή των όποιων δομών του. Η απαξίωση των εργατικών κεκτημένων και των συνδικάτων, οι όποιες δομές αλληλεγγύης και ανυπακοής, τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα είναι στο στόχαστρο. Η ακροδεξιά ατζέντα που έχει επικρατήσει από την αρχή της κρίσης, ξεκίνησε με τις δηλώσεις περί υγειονομικής βόμβας του Λοβέρδου, ενάντια στους απεργούς πείνας της Υπατίας. Συνεχίστηκε με τη στοχοποίηση των μεταναστών (τείχος Έβρου, στρατόπεδα συγκέντρωσης, Ξένιος Ζευς), τη διαπόμπευση των εξαρτημένων οροθετικών, συνεπικουρούμενη από την ακροδεξιά βία ενάντια σε μετανάστες, ομοφυλόφιλους, μικροπωλητές. Ο βασανισμός των αντιφασιστών της μοτοπορείας στη ΓΑΔΑ, οι επιθέσεις στις καταλήψεις και η άγρια καταστολή οποιασδήποτε εργατικής ή κοινωνικής διεκδίκησης, δεν αφήνουν αμφιβολία ότι ο αντίπαλος έχει συγκροτήσει ένα συμπαγές μπλοκ, απέναντι στο οποίο οφείλουμε να αντισταθούμε.

Είμαστε εδώ και 22 χρόνια σε ένα κτήριο που είχαν εγκαταλείψει για δεκαετίες. Το συντηρούμε και του δίνουμε ζωή. Είμαστε μια κατάληψη που έχει πάντα τις πόρτες ανοιχτές σε ομάδες, άτομα και εγχειρήματα που προάγουν τον αντιεμπορευματικό πολιτισμό, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, τους κοινωνικούς, αντιφασιστικούς και ταξικούς αγώνες. Η Βίλλα Αμαλίας δίνει μια σοβαρή μάχη για να προστατέψει όχι δέκα ντουβάρια, αλλά τις επιθυμίες τα όνειρα και τις ελπίδες για μια ζωή πιο ελεύθερη για όλους.

Καλούμε όλους όσους βρίσκουν κομμάτι του εαυτού τους στην πολύχρονη λειτουργία της κατάληψης να δώσουν μαζί μας αυτήν την κρίσιμη μάχη.

Σε αυτό το μύλο οι δήμιοι-δον κιχώτες επιτίθενται ενώ στην πραγματικότητα κυνηγάνε ιδέες. Αυτές είναι οι ανομίες για αυτούς. Κυνηγάνε χίμαιρες θα εισπράξουν εφιάλτες.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΛΗΨΙΩΝ ΤΗΣ ΒΙΛΛΑ ΑΜΑΛΙΑΣ

[Gus]

Η Κατάληψη Villa Amalias εδώ και 23 χρόνια αποτελεί έναν ανοιχτό πολιτικό πολιτιστικό και κοινωνικό χώρο, καθώς και στεγαστική κολεκτίβα. Όλα αυτά τα χρόνια σε αυτή δραστηριοποιούνται πολλές ομάδες όπως: θεατρική ομάδα, συναυλιακή ομάδα, studio, ομάδα βιτρώ, παιδικό στέκι, ομάδα χορού, γυμναστικής, ξένων γλωσσών, Η/Υ, τυπογραφική κολλεκτίβα, ομάδα προβολών,δανειστική βιβλιοθήκη, ανταλακτήριο δισκων και cd και επίσης έχουν φιλοξενηθεί πολιτικές και πολίτιστικές εκδηλώσεις άλλων ομάδων. Επιπλέον, η Κατάληψη Villa Amalias, πέραν των εσωτερικών δραστηριοτήτων έχει συμβάλει στην επίλυση προβλημάτων της γειτονιάς, συμμετεχοντας τόσο στη συνέλευση κατοίκων πλατείας Βικτωρίας, όσο και πραγματοποιωντας ανοιχτές και εξωστρεφείς δράσεις στην περιοχή, όπως μικροφωνικές παρεμβάσεις,χαριστικά παζάρια, συλλογικές κουζίνες και παιδικές εκδηλώσεις στην πλατεία.

Όλα αυτα τα 23 χρόνια, η Καταληψη Villa Amalias, μέσα από την πολύμορφη σύνθεση των υποκειμένων και των ομάδων που την απαρτίζουν έχει διαμορφώσει πολιτικά χαρακτηριστικά εξίσου πολύπλευρα, που πηγάζουν απο το ευρύτερο κίνημα των καταλήψεων, απο τον Αναρχικό και Αντιεξουσιαστικό χώρο και απο το κίνημα του ταξικού και εργατικού ανταγωνισμού. Χαρακτηριστικα τα οποία εχουν αποκτήσει υλική υποσταση μέσα απο τη συνδιοργάνωση και συμμετοχή σε πορείες, παρέμβασεις και κινητοποιησεις, που αφορούν σε εργατικούς, αντιφασιστικους-αντιρατσιστικούς αγωνες, αλληλεγγύη σε διοκώμενες καταλήψεις, στους μεταναστες΄και σε διοκωμενους συντρόφους, σε φοιτητικούς και μαθητικους αγώνες καθως και για την επανοικιοποιηση ανοιχτών δημοσιων χώρων.

Το κτίριο της Κατάληψης ήταν εγκαταλελλειμενο απο το 1973 και σε άθλια κατάσταση. Απο το '90 που καταλήφθηκε, ζει και συντηρειται απο την οικονομική συνεισφορά και την προσωπική εργασία τόσο των ίδιων των καταληψιών όσο και όλων των αλληλέγγυων συντρόφων.
Ο φερόμενος ως ιδιοκτήτης του κτιρίου, δήμος αθηναίων, ο οποίος είναι κάτοχος τεράστιας ακίνητης περιουσίας, καθώς και ο οργανισμός σχολικών κτηρίων ειναι γνωστοί για υποθέσεις απαλλοτριώσεων ιδιωτικής περιουσίας και παράνομων αποχαρακτηρισμών, με αποκορύφωμα την περίπτωση του μεγαθηριου κτιρίου Χαραγκιώνη στη συμβολή των οδών 3ης Σεπτεμβρίου και Ιουλιανοώ, που εν μια νυκτί, απο οικόπεδο με σκοπο την ανέγερση σχολικού κτηρίου μετατράπηκε σε εμπορικό κέντρο.

Σε αντιθεση με αυτούς, που βλέπουν κτήρια και χώρους ως ενα ακόμη τρόπο κερδοσκοπίας, η Κατάληψη Villa Amalias και η δράση της είναι ένα έμπρακτο παράδειγμα του προτάγματός της για τη δημιουργία ελεύθερων κοινωνικών χώρων, αντιθετικών προς κάθε ειδους οικονομική εκμεταλευση, βασιζομενοι σε αντιεραρχικές, αυτοοργανωμένες, αλληλέγγυες και οριζόντιες δομές, σεβόμενοι τον άνθρωπο και στηρίζοντας πάντα τους απο κατω της ταξικής πυραμίδας, των οποίων κομματι αποτελούμε και εμείς.
Για αυτό και η συντηρηση του κτηρίου, όπως προαναφερθηκε, γίνεται από τους καταληψίες και τους αλληλέγγυους, ιδίως τα τελευταία 4 χρονια έπειτα από τις δύο δολοφονικές εμπρηστικές επιθέσεις που δέχτηκε η Κατάληψη από παρακρατικούς έμισθους ή μη. Οι συγκεκριμενες επιθέσεις προκάλεσαν μεγαλες υλικές φθορες που δεν αποτέλεσαν όμως εμπόδιο στο να συνεχίσει η Villa τη δράση της ως εγχείρημα, αλλά αντιθέτως ενδυνάμωσαν το ηθικό των ανθρώπων που την απαρτίζουν και με τη βοήθεια όλων των συντρόφων ανακαινίστηκε η προσοψη του κτηρίου από την οδό Χέυδεν και ξεκίνησε η αποκατάσταση και η περαιτέρω βελτιωση εσωτερικά του κτηρίου με τη συμβουλευτική βοήθεια αρχιτεκτόνων και πολιτικών μηχανικών.

Οι συνεχόμενες επιθέσεις δεν ειναι οι μόνες που εχει δεχτεί το εγχείρημα, ολα αυτά τα χρόνια. Η Villa και λόγω της τοπογραφικής της θεσης αλλα και λόγω των αξιακών και πολιτικών της χαρακτηριστικών, έχει βρεθεί πολλες φορές στο στόχαστρο επιθέσεων απο το κράτος και το παρακράτος. Σε όλες τις επιθέσεις απαντούσαμε πάντα με το λογο μας, δημοσιοποιώντας τα γεγονοτα και προπαγανδιζοντας τις θέσεις και τις αρχές μας μέσα από ανοιχτές κοινωνικές παρεμβασεις.

Στις 20/12/12 και ώρα 7.00 πμ, εισέβαλαν στην Κατάληψη άντρες της κρατικής ασφάλειας με το πρόσχημα της διενέργειας έρευνας "περι ναρκωτικών" και "εκρηκτικών υλών" κατόπιν μιας δήθεν ανώνυμης καταγγελιας και συνέλλαβαν 8 άτομα που βρίσκονταν εντός της Κατάληψης, εκ των οποίων οι τρεις ηταν φιλοξενούμενοι.Απο την Κατάληψη κατασχέθκαν αντικείμενα τα οποια η κρατική ασφάλεια χρησιμοποίησε ως πειστήρια για την κατασκευή κατηγοριών πλημμεληματικού και κακουργηματικού χαρακτηρα, κατηγορίες τις οποιες δεν αποδεχόμαστε. Πόσο μάλλον όταν η κακουργηματική μας πράξη στηριζεται σε κενές φυαλες μπύρας και σε ελάχιστη ποσότητα πετρελαίου που βρέθηκε διπλα σε σομπα.

Για εμάς, αποτελει σαφή πολιτική επιλογή του κράτους αυτή η κινηση. Σε καιρο οικονομικής και συστημικής κρισης, το κράτος εξαπολύει επιθεση προς πασα κατευθυνση υποβαθμίζοντας τη ζωή των απο κάτω και προσπαθώντας να εξαφανίσει κάθε πυρήνα αντίστασης και δημιουργίας αρνήσεων. Είτε αυτο μεταφράζεται σε καταπάτηση εργασιακών κεκτημένων ειτε στην προπαγάνδιση ρατσιστικων ιδεωδων που προαγουν τον κοινωνικό εκφασισμό ειτε στη δημιουργια συνθηκών ανασφαλειας με σκοπο την αποδοχή της διαρκους επιτηρησης των ζωών μας, ειτε στη διωξη και σπίλωση πολιτικών χώρων και υποκειμενων αντιτιθεμενων σε όλα αυτά.

ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ ΚΑΘΕ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ
ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΜΑΣ

ΤΟ ΕΙΠΑΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΞΑΝΑΛΕΜΕ:
"ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΜΠΑΛΑ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΟ ΤΕΡΜΑ..."

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ (ΚΑΙ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ)

22/12/12
Οι συλληφθέντες της Villa Amalias

[skywalker]

Να αναφερθεί πως το κτίριο βρίσκεται υπο κατάληψη εδώ και 22 χρόνια και πως οι καταληψίες θα μπορούσαν νομικά να το έχουν κατοχυρώσει ως δικό τους με χρησικτησία, παρ' όλα αυτα (προς τιμήν τους) επέλεξαν να μην έχουν επαφή με θεσμικές κατοχυρώσεις και παραχωρήσεις.

ένα σχόλιο καθαρά από νομική-λογική άποψη
Καταρχήν θα μπορούσε να το κατοχυρώσει ένας μονάχα ο οποιος διέμενε εκεί!Και αυτός που θα το κατοχύρωνε δεν ξέρω κατά πόσο θα το διατηρούσε στην υπάρχουσα κατάσταση!Μια άλλη πιθανότητα που είμαι σχεδόν σίγουρος ότι δεν ισχύει είναι να κάναν μια εταιρία πχ και να προσπαθούσαν να διεκδικίσουν χρησικτησία μέσω αυτής!!

Άρα το προς τιμή τους δεν είναι έγκυρο!!Μη λέμε έτσι πράγματα ελαφρά τη καρδία!!
Καψιμο-Κολαση-Καψιμο

[Glaurung]

Και για ποιο λόγο θεωρείς πως δεν υπήρχε κάποιος που να έμενε εκεί;
Το να λες πράγματα ελαφρά τη καρδία ξανασκέψου σε ποιον αντιστοιχεί.

[AAEIV]

Ένα κείμενο-από τα πολλά-για το εν λόγω γεγονός

Βικτώρια, Πέμπτη 20/12, 7π.μ. Ισχυρές Αστυνομικές δυνάμεις παρουσία εισαγγελέα μπουκάρουν στη Villa Amalias, την παλιότερη εν λειτουργία αθηναϊκή κατάληψη που στεγάζεται 22 χρόνια τώρα εκεί, στο νεοκλασικό γωνία Αχαρνών και Χέυδεν. Την ανακατώνουν, τη σφραγίζουν και συλλαμβάνουν επτά άτομα που βρέθηκαν εκεί, πέντε Έλληνες και δύο Γερμανούς.

Ως επίσημη δικαιολογία επικαλούνται καταγγελίες για “διακίνηση ναρκωτικών”. Επειδή όμως τα σχετικά ευρήματα μετά δυσκολίας “έβγαζαν” ένα τρίφυλλο, επιστρατεύθηκαν άλλες όπως κατοχή όπλων, εκρηκτικών κ.λπ., όπου “όπλα” κάτι σφεντόνες - στοιχειώδης αυτοάμυνα ενός κτιρίου όπου συχνά έχουν επιτεθεί νεοναζί, μέχρι απόπειρες εμπρησμού έχουν γίνει – και “εκρηκτικά” το πετρέλαιο της σόμπας συν τα.. άδεια μπουκάλια μπίρας του καφέ-μπαρ της κατάληψη αποδεδειγμένα πανάκριβη στα πίτουρα και τσίπικη όσο δεν πάει στ' αλεύρι.

Γεγονός είναι ότι στοχοποιείται για πολλοστή φορά ένας ιστορικός χώρος τον οποίο έχουν επισκεφτεί ή έχουν φιλοξενηθεί εκεί εκατοντάδες ανήσυχοι νεολαίοι από κοντά τρεις γενιές - “μπήκαμε Μοϊκάνια και βγήκαμε καράφλες”, όπως χωράτευε παλιός θαμώνας. Μόνο τυχαίο δεν είναι, οπότε, το ευρύ κίνημα συμπαράστασης που έχει ξεσηκώσει, από το δρόμο μέχρι τα κοινωνικά δίκτυα.

Με ουσιαστική “αφετηρία” το μαθητικό κίνημα του '91, η γνωστή ως “κατάληψη των πάνκηδων” προσέφερε για πολλά χρόνια καταφύγιο σε φοιτητές, μεροκαματιάρηδες, άνεργους ή ανέστιους, ημεδαπούς και αλλοδαπούς. Φιλοξένησε πολλά μουσικά σχήματα, ελληνικά και ξένα, εκθέσεις, παραστάσεις, προβολές, κουβέντες, πάρτι και στέγασε πλήθος δραστηριότητες, πολιτικές και καλλιτεχνικές.

Το κυριότερο, βρέθηκε στην πρώτη γραμμή του αντιφασιστικού αγώνα σχεδόν από την ίδρυσή του - μόνο τυχαίο δεν είναι ότι η Χρυσή Αυγή, που έχει μακρύ παρελθόν “αναμετρήσεων” με τη Villa (μου το θύμισε πάλι προχτές φίλη που της είχαν σπάσει το κεφάλι Χρυσαυγίτες εκεί απέξω προ εικοσαετίας), πίεζε τελευταία ασφυκτικά εντός κι εκτός Βουλής να εκκενωθούν όλες οι καταλήψεις και ειδικά η συγκεκριμένη, “τσίμπλα στο μάτι της” σε μια περιοχή που θέλει να ελέγχει απόλυτα (συχνά μάλιστα θα δεις μετανάστες μαζεμένους απέξω στον πεζόδρομο).

Ένα κτίριο, τέλος, που αν δεν είχε καταληφθεί σήμερα θα στέγαζε, στην καλύτερη, κάποια ακόμα αποστειρωμένα εταιρικά γραφεία ενώ στη χειρότερη και στατιστικά πιθανότερη θα παρέμενε ένα ακόμα μεγαλοπρεπές ερείπιο. Να σημειωθεί ότι το οίκημα παρουσίαζε εξαρχής διάφορα προβλήματα που χειροτέρεψαν οι εμπρηστικές επιθέσεις - ένοικοι και αλληλέγγυοι προσπάθησαν φιλότιμα όλα αυτά τα χρόνια να επισκευάσουν ό,τι μπορούσαν.

Ανακαινίστηκε, μεταξύ άλλων, η πρόσοψη της Χέυδεν ενώ είχαν ήδη ξεκινήσει εργασίες αποκατάστασης και αναμόρφωσης του εσωτερικού με την καθοδήγηση αρχιτεκτόνων και πολιτικών μηχανικών, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά και το κείμενο που εξέδωσαν χτες οι συλληφθέντες μέσα από τη ΓΑΔΑ.

Δημόσιο σχολείο παλιότερα, το εντυπωσιακό νεοκλασικό εξελίχθηκε ως κατάληψη σε ένα μητροπολιτικό “σχολείο” αμφισβήτησης σαν αυτά που υπάρχουν δεκαετίες τώρα στις περισσότερες ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις. Ξεκίνησαν σαν “φυτώρια” νεολαιίστικης αμφισβήτησης στα 60's (βέβαια, η πρακτική των καταλήψεων άδειων σπιτιών είναι αρκετά παλιότερη), ενώ ταυτόχρονα απαντούσαν έμπρακτα στο έντονο οικιστικό πρόβλημα και τα τσουχτερά νοίκια.

Σήμερα οι καταλήψεις αυτές βρίσκονται επίσης ενίοτε αντιμέτωπες με την καταστολή, συνηθέστερα όμως απολαμβάνουν ένα καθεστώς διακριτικής ανοχής ενώ κάποιες φορές εξελίσσονται σε ευρύτερου ενδιαφέροντος πολιτιστικά στέκια που επιχορηγούνται κιόλας. Για τους πιο σκληροπυρηνικούς καταληψίες, αυτό είναι ένας ασυγχώρητος συμβιβασμός – φίλος ρέμπελος π.χ. που έμεινε ένα διάστημα σε κατάληψη στο Βερολίνο είχε να λέει για το υψηλό επίπεδο οργάνωσης, συμβίωσης και δραστηριοτήτων, παραπονιόταν όμως ότι του έλειπε το “συγκρουσιακό”.

Στην Αμαλίας, πάλι, αρνήθηκαν να ασκήσουν προ ετών το δικαίωμα της ιδιοκατοίκησης, επικαλούμενοι τη σταθερή αντίθεσή τους με κάθε έννοια ιδιοκτησίας.

Υπάρχουν φυσικά και στο εξωτερικό έντονα πολιτικοποιημένες καταλήψεις με σαφές αντιεξουσιαστικό-αντιφασιστικό στίγμα, στην πλειοψηφία τους ωστόσο είτε ξεκινούν έτσι και στην πορεία γίνονται μετριοπαθέστερες είτε είναι εξαρχής πιο “πραγματιστικές” - δηλαδή ΟΚ το σύστημα δύσκολα το ανατρέπουμε, μπορούμε όμως να του αντιπαραθέσουμε τη δική μας εναλλακτική πρόταση, τις δικές μας “προσωρινές αυτόνομες ζώνες” που αξίωνε κι ο Χακίμ Μπέι.

Προτάσσουν, οπότε, το θεμελιώδες ζήτημα της στέγης. Κάποιες άλλες, τέλος, έχουν εξαρχής πιο καλλιτεχνικό χαρακτήρα – στην Αθήνα είχαμε παλιότερα την κατάληψη της ΑΣΚΤ κάτω από το Πολυτεχνείο, όπου ανάμεσα στα διάφορα δρώμενα ήταν και οι πρώτες παραστάσεις της Ομάδας Εδάφους του Δημήτρη Παπαϊωάννου, του διασημότερου αλλά όχι του μόνου δημιουργού που “ανέδειξαν” οι καταλήψεις. Τα πρωτεία βέβαια στην Αθήνα κατέχει η κατάληψη της Βαλτετσίου στα Εξάρχεια (1981) από όπου μεταξύ άλλων πέρασαν ο Άσιμος, η Γώγου και ο Σιδηρόπουλος.

Στα επόμενα χρόνια ακολούθησαν αρκετές ακόμα καταληψιακές απόπειρες, με γνωστότερες και μακροβιότερες την Αμαλίας, την Κεραμεικού (παρελθόν πια αλλά με δράση που άφησε εποχή) και τη Λέλας Καραγιάννη. Το “δεύτερο κύμα” που εκδηλώθηκε μέσα-τέλη 90's ανέδειξε νέες δυναμικές συλλογικότητες όπως το Στέκι Άνω-Κάτω Πατησίων, η “κολεκτίβα Λίλη”, η Φυλής και Φερών που στεγάζει και την περίφημη “Βιβλιοθήκη των Κατασκόπων” και βέβαια τη σχετικά πρόσφατη κατάληψη της Πατησίων 61 & Σκαραμαγκά (πρώην οικεία Κάλλας), που πέρα από τις άλλες δράσεις της έχει φιλοξενήσει εκδηλώσεις όπως τα δύο Queer Festival (2010-11). Κατειλημμένα σπίτια υπάρχουν επίσης στη Θεσσαλονίκη αλλά και σε Χανιά, Ηράκλειο, Πάτρα, Βόλο, Καβάλα, Ξάνθη...

Δεν είναι βέβαια όλα ρόδινα σε αυτούς τους χώρους, όπως άλλωστε δεν είναι πουθενά. Όχι σπάνια, στο εσωτερικό τέτοιων συλλογικοτήτων τείνουν να αναπαράγονται οι κυρίαρχες κοινωνικές δομές, να δημιουργούνται ιεραρχίες, “σέκτες”, να επικρατεί ασυννενοησία ή να σκάνε υποψήφιοι ένοικοι που απλά “δεν επικοινωνούν”. Υπάρχουν έπειτα πάντα τα απρόοπτα, όπως το παλιό εκείνο περιστατικό όπου κάποιοι φτωχοδιάβολοι μετανάστες, έχοντας επισκεφθεί πάρτι καταληψιών και μεθύσει, άρχισαν να “μαρκάρουν” πολύ στενά τις παρευρισκόμενες γυναίκες με αποτέλεσμα να προκληθεί επεισόδιο.

Σημαντική για την επιβίωση μιας κατάληψης είναι, επίσης, η δημιουργία καλών σχέσεων με τους περίοικους, κάτι που σε πολλές περιπτώσεις επιτυγχάνεται εφόσον και τα πρώην εγκαταλειμμένα κτίρια φροντίζονται και ζωή αποκτά η γειτονιά. Κάποτε αυτές οι σχέσεις δοκιμάζονται – στην Αμαλίας π.χ. που λειτουργεί περισσότερο σαν στέκι φαίνεται πως είχαν τελευταία διαταραχθεί καθώς τα πάρτι ήταν πολύ συχνά, η φασαρία επίσης ενώ τα σπασμένα μπουκάλια και το ουρείν κατά βούληση απέξω είχαν ενοχλήσει, μαθαίνω, κάποιους γείτονες. Ευνόητα όλα αυτά - οι συνειδήσεις καθώς και οι κοινωνικές και διαπροσωπικές σχέσεις δεν αλλάζουν μεμιάς ούτε στις πιο φωτισμένες επαναστάσεις.

Όμως οι δυσκολίες δεν ακυρώνουν κανένα εγχείρημα. Οι καταλήψεις σπιτιών, “νησίδες αλληλεγγύης, ελευθερίας και δημιουργίας εκτός εμπορευματικών κυκλωμάτων” όπως τις οραματίζονται οι πιο ακτιβιστές, δεν παύουν να είναι ένα διαχρονικά ενδιαφέρον πείραμα συμβίωσης, μια πολιτική στάση αλλά και μια αστική αναγκαιότητα σε πόλεις με δυσβάστακτες οικονομικές και όχι μόνο συνθήκες.

Είναι, συνάμα, μια διαρκής πρόκληση απέναντι σε έναν πολιτισμό που από τη μια δημιουργεί στρατιές ανέργων και αστέγων κι από την άλλη κρατά άδεια εκατοντάδες χιλιάδες σπίτια και διαμερίσματα. Όσο για την Αμαλίας, σε αναμονή της δίκης των συλληφθέντων το κίνημα συμπαράστασης φουντώνει καθημερινά, ενώ φημολογείται πανηγυρική ανακατάληψη του χώρου όπως συνέβη την άνοιξη με το Στέκι του Βοξ στα Εξάρχεια. Και “όλοι εμείς” που κάποτε περάσαμε από κει – και είμαστε, καθώς φαίνεται, αρκετοί - δεν μπορεί παρά να σταθούμε αλληλέγγυοι.

Πηγή + Φωτογραφίες: http://www.lifo.gr/team/gnomes/34840

[Malefino]

Και μετά αφότου γράφω ή διαβάζω το κείμενο της Lifo για τη Βίλλα μετά γυρνάω σελίδα να ενημερωθώ για τη fun διάθεση της πόλης και μία ανταπόκριση για τις ορδές του κόσμου που στεκόταν όρθιος σε ένα μπάρ στην πλατεία Καρύτση.

Υ.Γ: Ποτέ καμία κατάληψη δεν είπε "OK, δεν το ρίχνουμε το σύστημα..". Οι καταλήψεις είναι μέρος ενός κοινωνικού πολέμου όχι απογοήτευσης.

[Malefino]

Τα Μ.Μ.Ε έχουν πάρει εργολαβία την ενημέρωση του κόσμου σχετικά με την Villa Amalias και εκ της εμπειρίας μου από τη συμμετοχή μου σε αυτό το forum οι περισσότεροι δεν νομίζω να πολυσκεφτήκατε και κάτι διαφορετικά.
Συνεπώς όσοι θεωρούμε σημαντικό η ενημέρωση από τους ίδιους και τους άμεσα εμπλεκόμενους να είναι δική τους υπόθεση θα συνεχίσουμε θα συνεχίσουμε να ενημερώνουμε και να ποστάρουμε τις ανακοινώσεις των αγωνιστών της Βίλας και όποιος έχει μυαλό, διάθεση και ανοιχτά αυτιά για να αντιληφθεί πραγματικά τι συμβαίνει ας το κάνει. Ούτως ή άλλως οι περισσότεροι δεν το ψάχνετε και πολύ λέγοντας τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από "αποψάρες".

Ο τονισμός δικός μου.

Όσο με παγώνει η σιωπή του θωρακισμένου σφαγείου, τόσο τους τρομάζει η οργή του παγιδευμένου θηρίου…
… Αυτοί είμαστε. Εμείς και οι χιλιάδες διαδηλωτές, αγωνιστές, καταληψίες, απεργοί, μαχητές των δρόμων. Είμαστε οι άστεγοι και οι ανέστιοι, οι πανκς και οι αλήτες, οι χορτοφάγοι και οι φεμινίστριες, οι ξενύχτηδες και οι εργάτες, οι πένητες και οι αδικημένοι, τα θύματα του ρατσισμού και οι εκδικητές του άδικου…

Από το πρωί της 20ης Δεκέμβρη 2012, από το πρωί που η Κατάληψη Villa Amalias βρέθηκε στο στόχαστρο της κρατικής καταστολής και της μηντιακής παραπληροφόρησης ο χρόνος που έχει μεσολαβήσει είναι λίγος, αλλά πυκνός. Είναι χρόνος κατά τη διάρκεια του οποίου οι μηχανισμοί έννομης άσκησης βίας έχουν καταφέρει με τα στρατεύματα τους και τις δικαστικές μηχανορραφίες τους, να κρατήσουν ομήρους 8 συντρόφους και συντρόφισσες μας, να μας αποσπάσουν τον χώρο μας, το Μεγάλο Σπίτι του Κινήματος, να μας κρατήσουν μακριά από τα 2 κτίρια μέσα στα οποία ζούμε ισότιμα, εκφραζόμαστε και δημιουργούμε αντί-εμπορευματικά, στήνουμε υλικοτεχνικές κινηματικές υποδομές και συνδιαμορφώνουμε αυτό-οργανωμένα την Αντίσταση και τον Αγώνα ενάντια στην Εξουσία και τον «πολιτισμό» της. Κατάφεραν να μας λαβώσουν αλλά όχι να μας καθηλώσουν. Μέσα σ’ αυτά τα λίγα μερόνυχτα οι έννοιες της Συντροφικότητας και της Αλληλεγγύης πήραν μπροστά στα μάτια μας σάρκα και οστά και εκφράστηκαν πλατιά, αυθόρμητα, συλλογικά σε κάθε γωνιά αυτής της χώρας, αλλά και έξω απ’ αυτήν. Αυτή η χειροπιαστή πραγματικότητα είναι που μας δίνει τη δύναμη για ν’ αντικρίζουμε την αναγκαιότητα της επανάκτησης ως υλική δυνατότητα της συλλογικής αποφασιστικότητας μας.

Ο πρωθυπουργός με ιδεασμούς εθνικόφρονα αυτοκράτορα Σαμαράς έδωσε μια κομβική εντολή καταστολής, ο ομοϊδεάτης σερίφης του Δένδιας μας βάφτισε "εστία ανομίας" και έστειλε τους έμμισθους πραίτορες του ν’ "αποκαταστήσουν τη νομιμότητα" ενώ οι "κεντροαριστεροί" συγκυβερνήτες τους μαζί με τον "δημοκράτη" δήμαρχο Καμίνη καμώνονται τους πόντιους πιλάτους. Οι αναβαθμισμένοι κοινοβουλευτικά νεοναζί και όλο το φασιστικό σκυλολόι χαίρεται σιωπηλά, βλέποντας τους ένστολους ψηφοφόρους τους να τους ανοίγουν δρόμο και να καταφέρνουν προσωρινά αυτό που δεν κατάφεραν τόσα χρόνια όλες οι προηγούμενες κρατικές και παρακρατικές επιθέσεις εναντίον μας. Megaλοι παπαγάλοι μας βαφτίζουν "βία Αμαλίας", κίτρινες φασιστοφυλλάδες (όπως η Espresso) μας βαφτίζουν "βίλα των μολότοφ" και οι Εισαγγελάτοι ονειρεύονται το "τέλος εποχής" μας.

Όμως το ξέρουμε και εμείς το ξέρουν και αυτοί. Η αλήθεια στέκεται ωμή μπροστά στα μάτια όλων αυτών που θέλουν να δουν: μιλούν για ανομία αυτοί που ξεφτιλίζουν τους ίδιους τους νόμους τους, αυτοί που στους πλέον χουντικούς καιρούς της "καλύτερης δημοκρατίας που είχαμε ποτέ" κυβερνούν με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, αυτοί που για να επιβάλουν την ταξική αφαίμαξη και το κοινωνικό σφαγείο, την υποτίμηση της εργασίας και την μαζικοποίηση της ανεργίας, το μπιρ-παρά ξεπούλημα της εναπομείνασας δημόσιας περιουσίας στο ιδιωτικό κεφάλαιο καθιστούν σε κουρελόχαρτα το ίδιο το σύνταγμα τους και τις αποφάσεις της "δικαιοσύνης" τους. Μιλούν για κουκουλοφόρους οι απόγονοι των κατοχικών κουκουλοφόρων, των δοσίλογων και των μαυραγοριτών.

Μιλούν για στρατηγεία της βίας αυτοί που ματώνουν και βομβαρδίζουν με χημικά κάθε απεργία και κάθε διαδήλωση, αυτοί που καταστέλλουν και στοχοποιούν κάθε εργατική κινητοποίηση, κάθε κατάληψη και αυτό-οργανωμένο χώρο, αυτοί που διώκουν και ποινικοποιούν κάθε εστία αντίστασης και κάθε φωνή ανυπακοής, αυτοί που φυλακίζουν φτωχοδιάβολους και αγωνιστές, αυτοί που στοιβάζουν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης μετανάστες και πρόσφυγες, αυτοί που περιφρουρούν και κανακεύουν τους θρασύδειλους φασίστες μαχαιροβγάλτες, αυτοί που επιβάλλουν με τη βία και το ψεύδος, με τον φόβο και το τρόμο τον κοινωνικό εκφασισμό, την φτωχοποίηση και το ρήμαγμα των ζωής μας. Μιλούν για δημοκρατία αυτοί που εγκαθιδρύουν μ’ ένα καθεστώς μόνιμης έκτακτης ανάγκης τον σύγχρονο ολοκληρωτισμό.

Το ξέρουμε και εμείς το ξέρουν και αυτοί Όπως και να βαφτίζουν τα άδεια μπουκάλια μπύρας, το πετρέλαιο της σόμπας και τα στοιχειώδη μέσα αυτοάμυνας και αυτοπροστασίας ενός ανοιχτού κοινωνικού-πολιτικού-πολιτιστικού χώρου που εδώ και δεκαετίες έχει γίνει στόχος πολλών φασιστικών-παρακρατικών δολοφονικών εμπρησμών, επιθέσεων, μαχαιρωμάτων που έχουν αφήσει πίσω τους τραυματισμούς και υλικές ζημιές. Άλλωστε όπως και στις τρείς προηγούμενες αστυνομικές εισβολές που πραγματοποιήθηκαν στη διάρκεια όλων αυτών των χρόνων, έτσι και σ’ αυτήν της 20ης Δεκέμβρη τα «ευρήματα» δεν μπόρεσαν να στηρίξουν ούτε στο ελάχιστο τις προσδοκίες των αστυνομικών επιτελείων περί «οπλοστασίου», «εργαστηρίου παραγωγής μολότοφ» και «κέντρου ναρκομανών». Ότι και αν προπαγανδίζουν, όσο και να γυροφέρνουν την πραγματικότητα, το κρέας ψάρι δεν γίνεται.

Η Κατάληψη Villa Amalias βρέθηκε στο επιχειρησιακό στόχαστρο της καταστολής γι’ αυτό που είναι και για αυτό που κάνει εδώ και 23 χρόνια: θέλουν να μας σβήσουν από τον χάρτη του κέντρου της αθηναϊκής μητρόπολης γιατί εδώ και πάνω από δύο δεκαετίες αντί να είμαστε δανειολήπτες και ιδιοκτήτες είμαστε καταληψίες, αντί να βολευόμαστε με την ιδιώτευση και την εξατομίκευση, επιλέγουμε το δρόμο της συλλογικής αντίστασης και του αδιαμεσολάβητου αγώνα, αντί να συμβιβαζόμαστε με την ανάθεση, την ιεραρχία και τον ετεροκαθορισμό, δρούμε με βάση την αυτενέργεια, την ισότητα, τον αυτό-καθορισμό και αποπειρόμαστε την αυτό-οργανωμένη κάλυψη των αναγκών και των επιθυμιών μας, αντί να ακολουθούμε το αστραφτερό τίποτα του (ξεφτι(λι)σμένου πλέον…) life style και του κέρδους, πραγματώνουμε και προτάσσουμε τον δικό μας αδέσποτο πολιτισμό της αντί-εμπορευματικής έκφρασης και δημιουργίας, αντί να παραμυθιαζόμαστε με την "ανάπλαση" και την «ανάπτυξη» του αθηναϊκού κέντρου, δηλαδή με την επέλαση του κατασκευαστικού κεφαλαίου πάνω στο σώμα αυτής της μητρόπολης, επιλέγουμε να επισκευάζουμε και να διατηρούμε στη ζωή με τα ίδια μας τα χέρια ένα χώρο που τον πονάμε πολύ περισσότερο απ’ όλους τους υπουργούς, απ’ όλους τους εισαγγελείς, απ’ όλους τους δημάρχους. Θέλουν να μας εξαφανίσουν από την πολυεθνική φτωχογειτονιά μας γιατί αντί να μοιρολατρούμε για τη χαμοζωή που μας προσφέρουν, διεκδικούμε στην καθημερινότητα μας τη Ζωή που μας κλέβουν, αντί να φτύνουμε ρατσιστικό δηλητήριο, στεκόμαστε αλληλέγγυοι με τους απόκληρους και τους κυνηγημένους αυτού του κόσμου, αντί να κανιβαλίζουμε τους ακόμα πιο κάτω και να συντασσόμαστε με τους φασίστες, χτίζουμε στις γειτονιές μας γέφυρες επαφής και συμβίωσης ντόπιων και μεταναστών, ανοίγουμε χαρακώματα ενάντια στα φασιστικά πογκρόμ, ορθώνουμε αναχώματα ενάντια στην επέκταση του ρατσιστικού απαρτχάιντ.

Είναι αλήθεια ότι ζούμε το τέλος μιας εποχής, αλλά όχι της δικής μας εποχής. Ο κόσμος της αντίστασης και του αγώνα, ο κόσμος των δεκάδων καταλήψεων και των άλλων αυτοδιαχειριζόμενων χώρων, ο κόσμος των αυτό-οργανωμένων υποδομών αλληλοβοήθειας και αλληλεγγύης, οι χιλιάδες του κόσμου του οποίου η Villa Amalias αποτελεί κομμάτι της ζωής του και σάρκα από τη σάρκα του είναι εικόνα από το μέλλον, έρχεται από πολύ μακριά και θα πάει πολύ μακρύτερα απ’ όσο θέλουν να πιστεύουν. Κυνηγάνε χίμαιρες θα εισπράξουν εφιάλτες.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕ ΘΑ ΜΑΣ ΣΤΕΡΗΣΕΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ
VILLA AMALIAS

[AAEIV]

Και μετά αφότου γράφω ή διαβάζω το κείμενο της Lifo για τη Βίλλα μετά γυρνάω σελίδα να ενημερωθώ για τη fun διάθεση της πόλης και μία ανταπόκριση για τις ορδές του κόσμου που στεκόταν όρθιος σε ένα μπάρ στην πλατεία Καρύτση.

Νομίζω πως το εν λόγω κείμενο δεν μιλάει εναντίον της κατάληψης. Το διάβασα τυχαία, μου άρεσε και το ανέβασα. Αυτό είναι όλο! Προσωπικά, είναι ένα είδος ικανοποίησης για μένα, μια φυλλάδα που μιλάει για τη fun διάθεση της πόλης και για τις ορδές του κόσμου που στεκόταν όρθιος σε ένα μπαρ στην πλατεία Καρύτση., να αναφερθεί με όμορφο και καθόλου προσβλητικό ή ντροπιαστικό τρόπο στο λυπηρό αυτό γεγονός.

Είναι ίσως από τα λίγα άρθρα που έχω δει, στο οποίο φαίνονται φωτογραφίες οι οποίες μαρτυρούν σε έναν βαθμό την δουλειά που γινόταν στην κατάληψη, τις δραστηριότητες, την οργάνωση και την φροντίδα των παιδιών που συμμετείχαν.

Ευτυχώς ή δυστυχώς είμαι έξω από όλο αυτό και το συγκεκριμένο άρθρο μπορώ να πω πως μου έδωσε και μια άλλη οπτική γωνία...

[Ippasos]

Για τους διαύλους επικοινωνίας που άνοιξε η ΝΔ στη ΧΑ με αυτή την κίνηση:


H αλληλεγγύη στη Villa Amalias αποτελεί κομμάτι του αντιφασιστικού αγώνα
Του Γιάννη Αλμπάνη


Τελικά εισαγγελέας και ανακριτής δεν φάνηκαν να πείθονται από το τρομολάγνο τηλεοπτικό διάγγελμα του Νίκου Δένδια. Οι δικαστές, επαγγελματικός κλάδος που δύσκολα θα τον έλεγες φιλικό στους αναρχικούς, δεν υιοθέτησαν την υπουργική άποψη ότι η Villa Amalias ήταν εργαστήριο κατασκευής μολότοφ. Οι συλληφθέντες, μετά την αστυνομική επιδρομή στην κατάληψη, αντιμετωπίστηκαν από τις δικαστικές αρχές ως καταληψίες και όχι ως επικίνδυνοι διασαλευτές της εννόμου τάξεως: αφέθηκαν ελεύθεροι με χαλαρούς ή και καθόλου περιοριστικούς όρους.

Πώς θα μπορούσε βέβαια να γίνει διαφορετικά, όταν το μόνο εύφλεκτο υλικό που βρέθηκε στην Villa ήταν 250 γραμμάρια πετρελαίου δίπλα από μία σόμπα; Πώς, διάολε, θα μπορούσαν να θεωρηθούν πρώτες ύλες εκρηκτικών τα άδεια μπουκάλια μπίρας, όταν ο εν λόγω χώρος διαθέτει αίθουσα συναυλιών και καθημερινής λειτουργίας αυτοδιαχειριζόμενο μπαρ; Μα πάνω απ΄ όλα, πώς θα ήταν δυνατόν να κατασκευάζονται μολότοφ επί 22 χρόνια στη Villa Amalias και η αστυνομία να μην έχει συλλάβει κανέναν από αυτούς που τις μετέφεραν από την Αχαρνών στις διαδηλώσεις; Για μια ακόμα φορά ο Νίκος Δένδιας συνελήφθη ψευδόμενος, κάτι που δεν εκπλήσσει πλέον. Ο εν λόγω υπουργός έχει καταστεί πλέον συνώνυμος της πολιτικής αναξιοπρέπειας.

Οι πολιτικές στοχεύσεις μιας αστυνομικής επιχείρησης

Από την πρώτη στιγμή της εκκένωσης της πιο παλιάς κατάληψης της Αθήνας. είχε επισημανθεί ότι ο στόχος της όλης επιχείρησης δεν ήταν διωκτικός-αστυνομικός, αλλά πολιτικός-επικοινωνιακός. Η Villa δεν εκκενώθηκε γιατί εκεί «έφτιαχναν τις μολότοφ» ή «πούλαγαν ναρκωτικά», αλλά γιατί η τρικομματική κυβέρνηση θέλησε να τη χρησιμοποιήσει ως συμβολικό σημείο της ακροδεξιάς στροφής της. Η αστυνομική επιδρομή της Villa αποτέλεσε σήμα προς τα ακροδεξιά πολιτικά ακροατήρια, μια έμπρακτη απόδειξη της πολιτικής βούλησης της κυβέρνησης να υιοθετήσει την πολιτική ατζέντα της Χρυσής Αυγής και να ικανοποιήσει τα αιτήματά της.

Εδώ και καιρό η Villa Amalias είχε μπει στο στόχαστρο των νεοναζί. Με την πολύχρονη παρουσία της συμβόλιζε τη σχετικά ισχυρή παρουσία του αντιεξουσιαστικού χώρου στην ελληνική κοινωνία. Επιπλέον, και αυτό βέβαια είναι το κύριο, η συγκεκριμένη κατάληψη είχε ανακόψει επανειλημμένα την εξάπλωση της Χρυσής Αυγής στο κέντρο της Αθήνας. Κάθε φορά που οι γνωστές συμμορίες των κατ΄ επάγγελμα «κατοίκων του Αγίου Παντελεήμονα» επιχειρούσαν να επεκτείνουν τις μαφιόζικες πρακτικές τους προς την πλατεία Βικτωρίας, οι αντιφασιστικές συσπειρώσεις με επίκεντρο τη Villa τους έβαζαν φραγμό. Κατά συνέπεια, δεν πρέπει να εκπλήσσει το ότι το κλείσιμο της Villa βρισκόταν πολύ ψηλά στην ατζέντα της Χρυσής Αυγής.

Η ακροδεξιά ατζέντα της κυβέρνησης

Η κυβέρνηση έρχεται τώρα να ικανοποιήσει το ναζιστικό αίτημα, εκτιμώντας ότι με την προώθηση της ακροδεξιάς εκδοχής «του νόμου και της τάξεως», θα καταφέρει να ανοίξει διαύλους επικοινωνίας με τους ψηφοφόρους που στρέφονται προς τη Χρυσή Αυγή. Δεν έχουν περάσει άλλωστε πολλές μέρες από τότε που ο πρωθυπουργικός σύμβουλος Φαήλος Κρανιδιώτης έγραψε ότι πρέπει να οικοδομηθεί η ενότητα του κυβερνητικού χώρου με τη βάση της Χρυσής Αυγής. Η διεθνής εμπειρία βέβαια δείχνει ότι η υιοθέτηση από τη Δεξιά της ατζέντας της Άκρας Δεξιάς δεν οδηγεί σε συρρίκνωση την τελευταία, αλλά της δίνει νέα ώθηση και καθιστά ηγεμονικό το λόγο της. Εν προκειμένω μάλιστα, το κλείσιμο της Villa Amalias ανοίγει το δρόμο για την επέκταση των κατ΄ επάγγελμα «κατοίκων του Αγίου Παντελεήμονα».

Επομένως, η στήριξη της Villa Amalias και η προσπάθεια να ξαναλειτουργήσει ως κατάληψη, δεν είναι μόνο μια πράξη αλληλεγγύης σε έναν αυτοδιαχειριζόμενο πολιτικό-πολιτιστικό χώρο. Αποτελεί ταυτόχρονα στοιχείο της πάλης ενάντια στο ναζισμό, μια συνεισφορά στην οικοδόμηση αναχωμάτων αντίστασης στην επέκταση των ναζί.

http://rednotebook.gr/details.php?id=8310

[O kanenas]

Κειμενάκι που έβγαλαν κάποιοι καθηγητές. Σχετικό με βίλα, αλλά όχι μόνο.

Εμείς στηρίζουμε τις «ανομίες» των φοιτητών μας

Η εισβολή της αστυνομίας, με το πρόσχημα της πάταξης του παραεμπορίου, στο άδειο από φοιτητές Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθήνας, την Παρασκευή 28/12, και η έρευνα που ακολούθησε σε χώρους φοιτητικών συλλογικοτήτων μέσα στο Ίδρυμα, δεν μας ξαφνιάζει. Αφενός, η υιοθέτηση της ατζέντας της Χρυσής Αυγής από την κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ είναι εξόφθαλμη. Τα πανεπιστήμια, τα «κέντρα ανομίας» κατά τη ΧΑ, με τα κέντρα αντιπληροφόρησης που φιλοξενούνται σε κάποια από αυτά -μεταξύ αυτών και το ΟΠΑ-, αποτελούν διακηρυγμένο στόχο της νεοναζιστικής συμμορίας. Αφετέρου, και κυρίως, η πιο σκληρή αντιλαϊκή πολιτική που επιχειρείται να επιβληθεί μεταπολεμικά στη χώρα, για να ελπίζουν οι θιασώτες της ότι θα μπορέσει να εφαρμοστεί, δεν μπορεί παρά να συνοδεύεται από απροκάλυπτα αυξημένη κρατική καταστολή και τρομοκρατία.

Η αστυνομική εισβολή στο ΟΠΑ πολιτικά έχει κοινή στόχευση με τις αντίστοιχες εισβολές στην Χαλυβουργική για το σπάσιμο της 300 περίπου ημερών απεργίας των εργατών, στο ΑΠΘ για τη λήξη της δίμηνης κατάληψης των απολυμένων εργολαβικών υπαλλήλων, στην κατάληψη Villa Amalias για το φίμωμα των χώρων αυτοδιαχείρισης και αντίστασης, αλλά και με την παραπομπή σε δίκη για «συνέργεια σε ληστεία» του Πέτρου Καπετανόπουλου, του πολίτη που διαμαρτυρήθηκε στους αστυνομικούς της ομάδας ΔΙΑΣ που χτυπούσαν συλληφθέντα και ήδη δεμένο πισθάγκωνα μετανάστη. Όλα αυτά επιχειρούν να εμφυσήσουν στην κοινωνία το φόβο, να εμπεδώσουν την στάση της παθητικού παρατηρητή, να ακυρώσουν κάθε σκέψη αντίστασης.

Ως Δίκτυο Πανεπιστημιακών δηλώνουμε ότι στηρίζουμε ανεπιφύλακτα τις «ανομίες» των φοιτητών και των φοιτητριών μας, αλλά και όλων των κοινωνικών ομάδων, που αντιστέκονται έμπρακτα στην εξαθλίωση και φτωχοποίηση της κοινωνίας, στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, στον κοινωνικό εκφασισμό, στην κρατική καταστολή και τρομοκρατία.

31 Δεκεμβρίου 2012

Πηγή

[papagalakos II]

Καλά κάνει το ΚΚΕ κι ανησυχεί, αφού σύντομα η λαϊκή οργή θα στραφεί και κατά των γραφείων του Περισσού. Το ΚΚΕ συστρατεύεται για ακόμα μία φορά με τις διαθέσεις των κομμάτων εξουσίας.
Πλέον έχει κάνει σαφή τη θέση του και αυτή δεν είναι μέσα στο κίνημα και μαζί με το λαό, αλλά απέναντί του.

ΚΚΕ κατά Βίλας Αμαλίας

Συγκέντρωση σήμερα στις 6 έξω απ' τη ΓΑΔΑ.

[Gus]

Μπορουν οι συριζαιοι και κουκουεδες "φιλοι" μας (πολυ θα ηθελα να ηταν οντως φιλοι μας) να δικαιολογησουν τις ανακοινωσεις των πολιτικων τους γραφειων?

Επισης οι μπατσοι μετα απο προτροπη της ΧΑ η οποια εβγαλε το πρωι μετα τα γεγονοτα ανακοινωση, εισεβαλαν και στην καταληψη Σκαραμαγκα...

https://athens.indymedia.org/front.php3 ... id=1447531

[Malefino]

Φαντάζομαι ότι η Χρυσή Αυγή θα στέκεται πολύ αμήχανη, με τον Δένδια Υπουργό.

Θα τον κατηγορήσει για καιροσκοπισμό και εισοδισμό.

[Malefino]

Για όσους δεν γνωρίζουν, το Σάββατο στις 18:00 στην πλατεία Βικτωρίας θα γίνει συναυλία με τους Propaganda, Waxing Gibbous, Χειμερία Νάρκη διοργανωμένη από την κατάληψη Villa Amalias.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ.