papagalakos II έγραψε:Δεν το ξεχνάω. Συμφωνώ. Ίσα ίσα όταν λέω πως δεν θα ήθελα να γίνουμε Γερμανία περιλαμβάνω όλο το πακέτο. Φυσικά θα πει κάποιος ότι αν εφαρμόζαμε γερμανικό σύστημα αυτό δεν θα επηρέαζε τον καιρό στην Ελλάδα.
Αλλά το σύστημα της Γερμανίας είναι αποτέλεσμα της ιστορικής της συνέχειας, της πορείας μέσα από το φασισμό, της ιδιοσυγκρασίας τους ως λαός στην οποία συμβάλει και ο εκεί καιρός... Για όλους αυτούς (και για άλλους) λόγους είναι που δεν με ενθουσιάζει η ιδέα να γίνουμε Γερμανία ή κάτι παρόμοιο.
Δεκτοτατο. Βορειοι ουτως η αλλως δεν μπορουμε να γινουμε για ολους τους ανωτερω λογους, στην δομη και σωστη λειτουργια του κρατους αναφερομαι
papagalakos II έγραψε:Τα ίδια ακριβώς θα γίνονταν με τα παρόντα κράτη. Με άλλα κράτη (διαφορετικά ως προς την εσωτερική δομή) θα συνέβαιναν άλλα. Αν δηλαδή ένας λαός είχε την κουλτούρα να μην θέλει την εκμετάλλευση και τη δυνατότητα να ελέγχει τις κινήσεις του κράτους του (δημοκρατία) τότε με ένα δυνατό κράτος δεν θα ήταν απαραίτητο πως θα ακολουθούσε την ίδια πολιτική.
Προς το παρον ολα τα κρατη ανα την ιστορια, οποιαδηποτε εσωτερικη δομη και αν ειχαν τα ιδια εχουν συμβει, εστω και με διαφορετικο "περιτυλιγμα". Μην ξεχνας αλλωστε οτι ακομα και αν ενας λαος δεν εχει την κουλτουρα της εκμεταλλευσης, κατι το οποιο για να γινει χρειαζεται παρα πολυ χρονο (γενιες), παρα πολυ κοπο, παρα πολλη μελετη και παρα πολυ χρημα για να συμβει, αρκει να την εχει καποιος αλλος λαος. Δεν σου το καταδικαζω a priori ως κατι φυσει αδυνατον, αλλα καταλαβαινεις κι εσυ πως πραξει ειναι οντως σχεδον αδυνατον
papagalakos II έγραψε:Αλληλεγγύη μεταξύ ιμπεριαλιστικών κρατών δεν υπάρχει. Όπως δεν υπάρχει αλληλεγγύη μεταξύ καπιταλιστών. Αυτές είναι σχέσεις ανταγωνισμού που μόνο πρόσκαιρα μπαίνουν στην άκρη απέναντι σε κάποιον κοινό εχθρό, όπως μια εξωτερική απειλή, μία εξέγερση κ.λπ.
Μα ολα τα κρατη ειπαμε ειναι δυναμει ιμπεριαλιστικα
papagalakos II έγραψε:Μεταξύ σοσιαλιστικών κρατών όμως, ή - αν δεν θέλουμε να τα βαφτίσουμε - μεταξύ λαϊκών κρατών όπου οι λαοί ελέγχουν τα κράτη τους φυσικά μπορεί να υπάρξει αλληλεγγύη και σε αυτό μόνο μπορούμε να ελπίζουμε. Ότι οι άνθρωποι μεταξύ τους, είτε σε εθνικό είτε σε διεθνές επίπεδο ότι μπορούν να συμβιώσουν χωρίς ο ισχυρός να χτυπάει τον αδύναμο.
Απο ο,τι εχουμε δει μεχρι στιγμης στην ιστορια, οι λαοι μαλλον
δεν ηλεγχαν τα κρατη τους, αλλα δεν ειναι αυτο το πόιντ.
papagalakos II έγραψε:Ιστορικό παράδειγμα οι σχέσεις Κούβας - ΕΣΣΔ. Αν και μπορείς να πεις πως εμπίπτουν κατά κάποιο τρόπο στην κατηγορία "ενώσεις" που ανέφερες, παρόλα αυτά επί της ουσίας ήταν δύο διακριτά κράτη. Και σκέψου ότι δεν ήταν καν πραγματικά σοσιαλιστικά.
Αρκούσαν δύο επαναστάσεις σε δύο χώρες ώστε οι λαοί δύο χωρών να συνεργαστούν με ένα τάνκερ να πηγαινοέρχεται κουβαλώντας μια ζαχαροκάλαμο και μια πετρέλαιο εναλλάξ.
Οπως ειπες, επι της ουσιας υπηρχε ενωση και -κυριως- κοινος εχθρος. Η κουβα με κομμουνιστικο/σοσιαλιστικο/ο,τιειχεενπασηπεριπτωσει καθεστως σε περιοδο ψυχρου πολεμου δεν θα μπορουσε να επιβιωσει εν μεσω παγκοσμιου εμπορικου εμπαργκο, ποσο μαλλον τοσο κοντα στην αμερικη και η ΕΣΣΔ ειχε ισχυρο ιδεολογικο συμμαχο και εδαφη (εστω και εμμεσως) στην πισω πορτα του αντιπαλου (στρατιωτικoυ, πολιτικου, οικονομικου, ιδεολογικου και ξερωγωτιαλλο) δεους.
papagalakos II έγραψε:Πάντως για τις ενώσεις που λες εγώ πιστεύω πως μια βαλκανική ένωση θα ήταν αρκετή για να ορθωθεί και να σταθεί στη διεθνή σκηνή μόνη της.
Μια βαλκανικη ενωση εστω και μονο με ελλαδα βουλγαρια και σερβια (τους "μεγαλους" της περιοχης βγαζοντας εξω την τουρκια) θα ηταν ενα κρατος με ~30 εκατομμυρια πληθισμο, προσβαση στην μεσογειο ΚΑΙ την μαυρη θαλασσα και εγγυτητα στην κεντρικη και ανατολικη ευρωπη. Προσωπικως, το σκεφτομαι και μου τρεχουν τα σαλια, ενω δεν θεωρω ΤΟΣΟ απιθανη την επιβιωση του, λογω -εν πολλοις- κοινης ιστοριας, ιδιοσυγκρασιας (οσο κι αν δεν μας αρεσει και δεν θελουμε να το παραδεχτουμε ειμαστε ΠΟΛΥ περισσοτερο ανατολιτες και βαλκανιοι παρα ευρωπαιοι), κοινης θρησκειας και (σε λιγο) παρομοιας οικονομιας.
papagalakos II έγραψε:Είναι κατά βάση δικό μας λάθος. Η πολιτική που πλαισίωσε την καταστροφή ήταν εξωτερική και ιμπεριαλιστικά εχθρική προς την Ελλάδα μέσω του Δούρειου Ίππου Ε.Ε. Η δική μας ευθύνη ως χώρα, δηλαδή των κυβερνήσεων των νενέκων ήταν πως ήταν πουλημένες και δεν τις απασχολούσε να υπερασπιστούν κάτι. Η ευθύνη του λαού πάλι ότι μαστουρωμένος απ' τις επιδοτήσεις και τους διορισμούς είχε εφησυχάσει και θεωρούσε πως δεν θα τον πειράξει ποτέ κανένας.
Ακριβως. Εν τελει, ο καθε λαος δεν εχει τον ηγετη που του αξιζει;
papagalakos II έγραψε:Προσοχή! Οι διορισμοί, τα ρουσφέτια, οι επιδοτήσεις κ.λπ. δεν ευθύνονται για την οικονομική κρίση. Ευθύνονται για την αδρανοποίηση του κόσμου. Για την κρίση ευθύνεται η κεντρική διαχείριση των σκανδάλων και της ρεμούλας.
Ευθυνονται ΚΑΙ αυτα. Η κριση αυτη δεν οφειλεται αποκλειστικα και μονο σε ενα πραγμα και σιγουρα δεν εχουν ολα την ιδια βαρυτητα. Αλλα ναι, το οτι επι ξερωγωποσαχρονια θεωρουσες ΔΕΔΟΜΕΝΟ οτι ο ταριφας και ο περιπτερας δεν θα κοψουν ποτε αποδειξη συνεβαλε ΚΑΙ ΑΥΤΟ, σιγουρα οχι οσο συνεβαλαν τα δισεκατομμυρια για τα σαπια υποβρυχια και τους ολυμπιακους.
papagalakos II έγραψε:Ναι, αλλά οι νόρμες επίσης έχουν την δυνατότητα να ανατρέπονται. Η αποδοχή στη συνείδηση μας μίας καταπάτησης εφεξής ως νόρμας είναι το βασικό συστατικό του ραγιαδισμού.
Σωστο, αλλα δεν το βλεπω να αλλαζει. Πλεον δεν εχουν αναγκη καν να το κανουν ημι-νομιμα, φακελωνεσαι μονος σου και γουσταρεις κι ολας, βλεπε φεισμπουκ και γκουγκλ
papagalakos II έγραψε:
Καμ ον, εννοω απο την ντοπια κυβερνηση. Το οτι δεν εχει καμερες σε καθε δευτερο στενο ας πουμε (βλεπε αγγλια) ειναι μια μικρη νικη του privacy
papagalakos II έγραψε:Πρώτα απ' όλα ένα δημοκρατικό σύστημα πρέπει να σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα καθώς και να μην δημιουργεί αιτίες που απαιτούν ανατρεπτική δράση απ' τη μεριά της προόδου.
Τυπικα ολα τα πολιτικα συστηματα (πρεπει να) το κανουν
papagalakos II έγραψε:Η Γερμανία, η Ελλάδα, οι χώρες της ΕΕ, οι ΗΠΑ και άλλες χώρες δεν σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, αναπαράγουν την φτώχεια και την αδικία και γεννούν την αναγκαιότητα για αντικαθεστωτική δράση.
Πρακτικα κανενα δεν το κανει, αλλα ειναι θεμα αντιδημοκρατικοτητας ή ανικανοτητας; (ερωτηση-παγιδα, η απαντηση ειναι και τα δυο)
papagalakos II έγραψε:Καταδικάζεις τις προσπάθειες ρήξης ενός καθεστώτος ό,τι κι αν προτίθενται; Το ισχύον ελληνικό Σύνταγμα στο ακροτελεύτιο άρθρο του 120 αναφέρει:
Ο σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.
Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.
Αυτό σημαίνει πως και κομμουνιστής να μην είσαι, αν είσαι πολίτης αυτής της χώρας το Σύνταγμα σου επιτρέπει και επιβάλει την δράση που το καθεστώς θα διώξει και θα φυλακίσει.
Δεν τις καταδικαζω απλα και μονο επειδη "απειλουν την ευνομια του δημοκρατικου μας καθεστωτος", αλλα εφ'οσον αυτο κανουν, ανεξαρτητα απο τις προθεσεις που εχουν οι οποιες μπορει καλλιστα να ειναι οι καλυτερες για τον λαο και απολυτως ηθικες (εστω και αν τα μεσα ειναι (")ανηθικα(")), τοτε ναι, ειναι εναντιον της δημοκρατιας, επειδη θελουν εστω και μερικως να την καταλυσουν. Για να εξηγηθω, δεν εκφερω προσωπικη αποψη, αλλα δεδομενου οτι το κρατος οπως ειπαμε ειναι ενας ζωντανος οργανισμος που θελει να επιβιωσει και το πολιτευμα του ειναι δημοκρατια, οτιδηποτε ειναι κατα της (υπαρχουσας) δημοκρατιας, ειναι εκ των πραγματων αντιδημοκρατικο, χωρις ομως απαραιτητα να ειναι ανηθικο ή κακο.
Για την δημοκρατια μια κομμουνιστικη επανασταση και ενα στρατιωτικο κινημα ειναι εξ ισου αντι-δημοκρατικα, καθως αμφοτερα θελουν να καταλυσουν την δημοκρατια. Το οτι το πρωτο εν τελει θα ειναι πιο δημοκρατικο απο την ιδια την δημοκρατια επεται.
papagalakos II έγραψε:Αν δεν σ' αρέσει η δημοκρατία έχεις να προτείνεις κάτι εναλλακτικό;
Δυστυχως οχι, προς το παρον τουλαχιστον.
papagalakos II έγραψε:Εγώ έχω. Η δική μου πρόταση είναι να δώσουμε στην δημοκρατία μια ευκαιρία και μετά να πούμε αν μας αρέσει ή όχι. Γιατί αυτό που έχουμε τώρα δημοκρατία δεν είναι. Τυραννία με ελευθερίες μπορεί.
Για να πούμε αν μας αρέσει η δημοκρατία ή όχι λοιπόν, που προσωπικά πιστεύω αν τη ζήσουμε θα μας αρέσει, πρέπει να αγωνιστούμε γι αυτή. Και επειδή ο όρος "δημοκρατία" έχει ξεφτίσει έγινε η προσθήκη που την αναγάγει σε "λαϊκή δημοκρατία".
Η υπαρχουσα μορφη της δημοκρατιας ειναι ψεγαδιασμενη ουτως ή αλλως, οντας αντιπροσωπευτικη. Η αμεση δημοκρατια ναι, ενδεχομενως να δουλευε, αλλα οι πληθυσμοι παραεχουν γινει μεγαλοι για να ειναι κατι τετοιο δυνατον. Δεν ειναι τυραννια εντουτοις, ολιγαρχια ειναι :3
papagalakos II έγραψε:Μια προσεκτική ματιά στην ιστορία μπορεί να σε κάνει είτε αισιόδοξο είτε απαισιόδοξο. Το γεγονός όμως ότι συνολικά η ιστορία προχωράει είναι ενθαρρυντικό.
Περισσοτερο σαν τροφη σαν σκεψη παρα οτιδηποτε αλλο: εχεις σκεφτει μηπως εχουμε φτασει στο τελος της ιστοριας; Σαφως και δεν ειναι η πρωτη φορα που κατι τετοιο λεγεται, αλλα μηπως ειναι η τελευταια;
Αχ καλέ, μπριζολάκια.