...
Δεν ειναι πιο απλο να πουμε απαρτια τους 100; ετσι κι αλλιως αν δεν κανω λαθος με βαση αυτα τα αποτελεσματα η απαρτια ειναι 110-120. Ειναι ακρος γραφειοκρατικο και ασκοπο σαν λογος το να καθοριζεται ο αριθμος της απαρτιας απο τις εκλογες. Γι αυτο γινονται;
Το να ξεκινας με δεδομενο οτι "θελω εκλογες" και να ψαχνεις επιχειρηματα για να το στηριξεις δεν οδηγει πουθενα.
Με τα προηγουμενα ποστ αναδεικνυω το ΔΣ σαν περιτο (δεν ξερω αν αντεξες να τα διαβασεις...).
Αντιστρεφοντας το ερωτημα. Αν δεν υπηρχε ΔΣ θα υπηρχε καποιος λογος να δημιουργηθει;
Ολες τις αποφασεις του θα μπορουσε να τις παρει χωρις προβλημα η ΓΣ, ενω για το προβλεψιμο πλεον επιχειρημα των "εκτακτων αποφασεων" δεν ειναι δυσκολο η συνελευση να εκλεγει διαχειρηστες, για μικρο διαστημα, ερετους κι ανακλειτους.
Θα ζητησω συγγνωμη απο τους αναγνωστες του semfe.gr για το τρολ, αλλα ειναι τα τελευταια ποστ πριν τις εκλογες, και θα επαναλαβω ενα απ τα προηγουμενα ποστ περι αποχης.
Φοιτητικαί εκλογαί. Οι φοιτητές καλούνται να απαντήσουν στο ερώτημα: Ποιός θα με εκπροσωπήσει;
Ο φοιτητής/φοιτήτρια θα πρέπει να λάβει υπόψην του τις υπάρχουσες παρατάξεις, και τη σημασία της εκπροσώπησης που θα αναλλάβουν. Αυτή η εκπροσώπηση είναι κατά κύριο λόγο στο Δ.Σ.
Θα θέσει ερωτήματα του τύπου "ποιά είναι αριστερά και ποιά δεξιά", "ποιά παράταξη είναι ποιό κοντά στο φοιτητή" κλπ.
Η δική μου απάντηση στο ερώτημα "ποιός να με εκπροσωπήσει;" είναι μια ακόμη ερώτηση. "Γιατί να με εκπροσωπήσει;".
Ακούμε συχνά όταν μιλάμε για άμεση δημοκρατία το φαινομενικά ισχυρό επιχείρημα "τόσοι που είμαστε χρειαζόμαστε αντιπροσώπους". Και ερωτώ: εδώ που δεν είμαστε τόσοι πολλοί ποιό είναι το πρόβλημα;
Θέλω να καταλήξω δηλαδή οτι η εκπροσώπηση του Φ.Σ. από κάποιες πρωτοπορείες δεν έχει λόγο ύπαρξης.
Οι φοιτητικοί σύλλογοι, ο φοιτητικός σύλλογος εν προκειμένης, είναι το αρμόδιο και πλέον αξιόπιστο όργανο λήψης αποφάσεων. Όπου ο κάθε φοιτητής μπορεί να τοποθετηθεί, να ρωτήσει, να αμφισβητήσει. Γιατί να περνάμε σε λογικές ανάθεσης;
Το Δ.Σ. εκφράζει ένα καθεστωτισμό. Εκφράζει τη δύναμη των παρατάξεων, την επιροή τους στους φοιτητές, την ταμπελοποίησή τους ακόμα και την κοπαδοποίησή τους στο κάθε χώρο.
Μια "συντεχνία" θα έλεγα, που μαζεύεται, συζητάει, και πέρνει αποφάσεις χωρίς την έγκριση του Φ.Σ.
Έτσι ο φοιτητής ψηφίζει μια φορά και ξενοιάζει. "Αυτοί ξέρουν από αυτά" "Αυτοί θα αποφασίσουν". Κι έτσι περνάμε στην αποπολιτικοποίηση του Φ.Σ.
Όντας κοντράρισμα μεταξύ των παρατάξεων που θα αφήσει ένα αποτύπωμα για τις βουλευτικές εκλογές, είναι παράλληλα ένας μηχανισμός ελέγχου καταστάσεων. Τι εννοώ; Ποιό απλά είναι μια σύναξη παραγόντων που αποφασίζουν για παράδειγμα για τη διεξαγωγή μιας συνέλευσης με κριτήρια μικροκοματικά πολλές φορές. Είναι δηλαδή στο χέρι τους, στη θέλησή τους, τα κριτήρια που θα τους απασχολήσουν.
Ο Φ.Σ. πρέπει να αρνηθεί να είναι παιχνίδι στα χέρια των παρατάξεων. Δεν είναι μια συλλογικότητα η οποία μπορεί να χρησιμοποιήται σα μπαλάκι του πιγκ πογκ από κάποιους καθοδηγητές. Είναι η ολομέλια των φοιτητών και πρέπει να επιβάλλει την παρουσία του και το λόγο του μέσω των Γ.Σ.
Η ζωή που απαιτούν οι διαδικασίες, η κινητικότητα που απαιτούν οι ομιλητές, ο δυναμισμός που απαιτούν οι αποφάσεις, είναι κάτι που απουσιάζει από το θεσμό παράταξη.
Η κινητοποίηση του Φ.Σ. είναι κάτι που δεν ενεργοποιείται με το πάτημα ενός κουμπιού, με την απόφαση ενός καθοδηγητή, με τις οδηγείες ενός κοματικού προσπέκτους. Είναι οι φοιτητές. Οι ζωντανοί διαμορφωτές της δράσης τους, της συμετοχής τους, της παρέμβασής τους.
ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΑΠΟΧΗ-ΠΟΛΙΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ-ΜΑΖΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΙΣ Γ.Σ.
ΟΛΗ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΙΣ Γ.Σ.
ο papagalakos σας που αγαπάτε
[youtube]
http://www.youtube.com/watch?v=LBhv9TnUOpw[/youtube]
.