Ο Χαρακτηρισμός του Έλληνα

[diosak]

Ο εντοπισμός των αξιών απαιτεί ψύχραιμους μελετητές, απαλλαγμένους οσο είναι δυνατόν από προκαταλήψεις, θετικές ή αρνητικές. Η μελέτη γίνεται σχετικα πιο εύκολη, όταν την αναλαμβάνουν ξένοι επιστήμονες. Πριν απο χρόνια εγινε στην Ουάσινγκτον ένας διαγνωνισμός για την επιλογή του καταλληλότερου χαρακηρισμού ενός λαου, εκείνου δηλαδή που θα παρουσίαζε καλύτερα την ψυχολογία του. Πήραν μέρος ένα εκατομμύριο περίπου άτομα. Δεκαπενταμελής επιτροπή από επιστήμονες επέλεξε ομόφωνα το δικαστή Ν. Κέλλυ για τον επιτυχημένο χαρακτηρισμό της ψυχολογίας του Έλληνα. Ο χαρακτηρισμός αυτός είναι μια πλούσια πηγή κοινωνικοπολιτιστικών αξιών, ένα ισχυρότατο ερέθισμα στην ανάγκη για εθνική αυτογνωσία. Ιδού το κείμενο του δικαστή:

"Μπροστά στο δικαστήριο της αδέκαστης ιστορίας ο Έλληνας αποκαλύφθηκε πάντοτε κατώτερος από τις περιστάσεις, αν και από διανοητική άποψη κατείχε πάντοτε τα πρωτεία.
Ο Έλληνας είναι ευφυέστατος αλλά και εγωιστής, δραστήριος αλλά και αμέθοδος, φιλότιμος αλλά και γεμάτος προλήψεις, θερμάαιμος, ανυπόμονος αλλά και πολεμιστής.
Έκτισε τον Παρθενώνα και, αφου μέθυσε από την αίγλη του, τον άφησε αργότερα να γίνει στόχος των έριδων, ανέδειξε τον Σωκράτη για να τον δηλητηριάσει, θαύμασε το Θεμιστοκλή για να τον εξορίσει, υπηρέτησε τον Αριστοτέλη για να τον καταδιώξει, γέννησε τον Βενιζέλο για να τον δολοφονίσει. Έκτισε το Βυζάντιο για να το εκτουρκίσει, έφερε το '21 για να το διακυβεύσει, δημιούργησε το 1909 για να το λησμονήσει. Τριπλασίασε την Ελλάδα και παραλίγο να τη θάψει. Κόπτεται τη μια στιγμή για την αλήθεια και την άλλη μισεί αυτόν που αρνιέται να υπηρετήσει το ψέμα.
Παράδοξο πλάσμα, ατίθασο, ημίκακο, αβέβαιων διαθέσεων, σοφόμωρο και εγωπαθές, ο Έλληνας. Λυπηθείτε τον, θαυμάστε τον αν θέλετε. Κι αν μπορείτε, προσπαθήστε να τον ταξινομήσετε."

[otinanai]

Είναι πολυ ανοητο να χαρακτηρίζεις μαζικα κατι εκατομυρια ανθρωπους για κατι που δεν επέλεξαν να είναι.. Τέτοιες "ερευνες" το μονο που καταφερνουν να κανουν ειναι να με εκνευρίσουν

[diosak]

δικιο εχεις...παρα ταυτα πολλα ισχυουν.

[Hengeo]

Είναι πολυ ανοητο να χαρακτηρίζεις μαζικα κατι εκατομυρια ανθρωπους για κατι που δεν επέλεξαν να είναι.. Τέτοιες "ερευνες" το μονο που καταφερνουν να κανουν ειναι να με εκνευρίσουν

Συμφωνώ

Χώρια που, με το <<μπλέντερ>> αρχαίας Ελλάδας, Βυζαντίου, νεότερης Ελλάδας που βλέπω το κείμενο, υποψιάζομαι ότι είναι άλλος ένας urban legend, όπως εκείνο το φημισμένο του kisinger..

[zupiter]

Το προβλημα με την Ελλαδα και τον Ελληνα ειναι οτι υπαρχουν πολλες χιλιαδες χρονια σε αντιθεση με αλλους σε αυτο τον πλανητη, οποτε με το περασμα του χρονου λογικο ειναι να υπαρχουν αλλαγες σε ολα τα επιπεδα.

Ενα πραγμα αναρωτιεμαι αν καναμε αυτη τη δημοσκοπηση σε ολο τον πλανητη με σκοπο τον χαρακτηρισμο του Αμερικανου, τι θα εβγαινε?
Ενας ανθρωπος που η μανα ,ο πατερας ,η θεια ,κ.λ.π. ειναι ολοι απο αλλες φυλες, με αλλες θρησκειες,πολιτισμους. Κανει αδικα πολεμο με κατωτερους αντιπαλους, μολυνει το περιβαλλον, ειναι χοντρος γιατι τρωει το μεγαλυτερο μεριδιο των τροφων ενω αλλοι πεινουν. Ρατσιστης στο φουλ. Η γυναικα του ειναι γεματη πλαστικες ή πανχοντρη. Ξερει μονο 500 λεξεις και εχει κλεμμενη γλωσσα. Αφανισε τους ιθαγενεις και τους εχει τωρα φυλακισμενους. Εχει καμερα μεχρι και στον κ..ο . Τα φαγητα του ειναι χαλια, με πιο σπουδαια σαλτσα τη κετσαπ, γιαυτο τρωει κινεζικο, ιταλικο ελληνικο......Πνιγμενος στον καταναλωτισμο. Ενω οτι σκουπιδι στην τηλεοραση εκεινος το εκανε....βαριεμαι να συνεχισω.....

[Chris]

Να πεταχτώ λοιπόν και εγώ σαν την αντιδραστική π*ρδή και να πω ότι κάτι τέτοιες μπαρούφες του στυλ: Έλληνας=άτιθασος (σαν άγριο άλογο ένα πράγμα)/θερμόαιμος, Αμερικάνος=άμυαλος/χοντρός, οδηγούν εν τέλει σε ρατσιστικές απόψεις.

Over and out.

[LocknLoad]

οδηγούν εν τέλει σε ρατσιστικές απόψεις

Mprabo Sherlock! To brikes!

[Chris]

οδηγούν εν τέλει σε ρατσιστικές απόψεις

Mprabo Sherlock! To brikes!

Άει πνίξου Watson.

[antony07]

"Μπροστά στο δικαστήριο της αδέκαστης ιστορίας ο Έλληνας αποκαλύφθηκε πάντοτε κατώτερος από τις περιστάσεις, αν και από διανοητική άποψη κατείχε πάντοτε τα πρωτεία.
Ο Έλληνας είναι ευφυέστατος αλλά και εγωιστής, δραστήριος αλλά και αμέθοδος, φιλότιμος αλλά και γεμάτος προλήψεις, θερμάαιμος, ανυπόμονος αλλά και πολεμιστής.
Έκτισε τον Παρθενώνα και, αφου μέθυσε από την αίγλη του, τον άφησε αργότερα να γίνει στόχος των έριδων, ανέδειξε τον Σωκράτη για να τον δηλητηριάσει, θαύμασε το Θεμιστοκλή για να τον εξορίσει, υπηρέτησε τον Αριστοτέλη για να τον καταδιώξει, γέννησε τον Βενιζέλο για να τον δολοφονίσει. Έκτισε το Βυζάντιο για να το εκτουρκίσει, έφερε το '21 για να το διακυβεύσει, δημιούργησε το 1909 για να το λησμονήσει. Τριπλασίασε την Ελλάδα και παραλίγο να τη θάψει. Κόπτεται τη μια στιγμή για την αλήθεια και την άλλη μισεί αυτόν που αρνιέται να υπηρετήσει το ψέμα.
Παράδοξο πλάσμα, ατίθασο, ημίκακο, αβέβαιων διαθέσεων, σοφόμωρο και εγωπαθές, ο Έλληνας. Λυπηθείτε τον, θαυμάστε τον αν θέλετε. Κι αν μπορείτε, προσπαθήστε να τον ταξινομήσετε."

Νομίζω είναι υπερβολικά πολλές λέξεις για τον χαρακτηρισμό του Έλληνα, και τον καθιστούν πλεονάζοντα!

Αρκεί ακριβώς μία λέξη για να χαρακτηρίσει τον Έλληνα, την οποία έχει εφεύρει ο ΙΔΙΟΣ ο Έλληνας για τους "συνέλληνες" ( ) και τον εαυτό του, που περικλείει ευφυώς την εφαρμογή του εγκεφαλικού/σωματικού αυνανισμού, την έλλειψη παιδείας, καλλιέργειας και ανατροφής στην καθημερινή ζωή, με αποτέλεσμα τον συνεχή εκνευρισμό, την κατ'επιλογήν ηλιθιότητα και την προσκόλληση στα σόου-κόλντ "Ελληνικά Ιδεώδη"

ΜΑΛΑΚΑΣ

[diosak]

"μαλαθρακας"! εεεεεεεεεεε?
το βρηκαααα?

[noir]

Ένα ωραίο αρθράκι από την αντιεξουσιαστική εφημερίδα "Βαβυλωνία"

Μουσική υπόκρουση για τον αναγνώστη:
(Μια μικρή δική μου προσθήκη)
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=o077DmJPHHg[/youtube]

Εθνικά υπερφίαλοι – κοινωνικά ηττημένοι.

Τον τελευταίο καιρό γινόμαστε ολοένα και περισσότερο μάρτυρες μιας σειράς γεγονότων, τα οποία μέσα από την ασημαντότητα τους, ανεβάζουν ψηλότερα τον πήχη του υπερφίαλου εθνικοπατριωτικού μεγαλείου.

Οι «εθνικές» πρωτιές της Ελλαδίτσας, που ξαφνικά μεταμορφώνεται ως «Ελλαδάρα», σε πάσης φύσεως αθλητικούς αγώνες ή μουσικούς διαγωνισμούς, είναι πλέον η μόνη περίπτωση ανάδειξης του εθνικού μεγαλείου. Ενώ την ίδια στιγμή, η κοινωνία, ηττάται σε πολιτικό, οικονομικό και ανθρώπινο επίπεδο.

Χρειάζεται μια Ελλάδα νικητής ως άλλοθι, για να συντηρηθεί ο μύθος και η νοοτροπία του Ελληναρά, αυτού του υπερβατικού όντος με το εθνικό μεγαλείο της χλαμύδας και του φιλότιμου της φουστανέλας. Το να ξαναειπωθεί ότι μια κοινωνία στην εποχή της ασημαντότητας της, επιλέγει τον πιο εύκολο δρόμο, αυτόν την κενότητας, θα ήταν απλά μια ακόμα γραφική κοινοτυπία, την οποία γνωρίζουμε όλοι .

Άλλωστε ο εθνικός μεγαλοϊδεατισμός, κρύβει μέσα του μια ενδελεχή υποκρισία και μια γνωστική ασυμφωνία: Αυτή της δικαιολόγησης του ένδοξου παρελθόντος, με το άδοξο παρόν και το πιο αβέβαιο μέλλον. Όπως σε όλες τις ψυχικές διαταραχές (ατομικές ή ομαδικές), η συγκάλυψη της αναντιστοιχίας λειτουργεί ως εσωτερικός καταπιεστής, ο οποίος εξωτερικεύεται συλλογικά ως εθνικό ασυνείδητο.

Βρισκόμαστε λοιπόν σε μια χαρακτηριστική περίπτωση ψυχοκοινωνικής ασυμβατότητας. Από την μία έχουμε η εθνική χλιδή της Ελληνικής νίκης, με υπερήρωες, άτλαντες και τιτάνες. Και από την άλλη αποκρύπτεται η σκληρή καθημερινότητα της ανεργίας των απολύσεων της ανισότητας, του ρατσισμού, της ξενοφοβίας και της κοινωνικής υποχώρησης σε όλους τους τομείς, από δικαιώματα και κεκτημένα. Μόνο που αυτή η άγρια πραγματικότητα δεν ενδιαφέρει, ειδικά όταν δεν πλήττει τον εθνικό μεγαλοϊδεατισμό ενός, Eurobasket ή μιας Eurovision.

Ο αθλητισμός -και τα τελευταία χρόνια οι μουσικοί διαγωνισμοί (χωρίς την ίδια επιτυχία)- αποτέλεσε ανέκαθεν το μεγαλύτερο άλλοθι για την ανάδειξη του εθνικού μεγαλείου, ο οποίος συντήρησε φασιστικές δικτατορίες, στρατιωτικές χούντες και «λαϊκές» ή αστικές δημοκρατίες. Όπως και ο πατριωτισμός έτσι και η εθνική έπαρση δεν θα υπήρχαν εάν δεν υπήρχε η φυλή, το έθνος και το κράτος ως ιδεολογικός μηχανισμός. Φυσικά η Ελληνική περίπτωση διακατέχεται και από κάποια στοιχεία μοναδικότητας σε σχέση με την φύση του εθνικοπατριωτικού μεγαλοϊδεατισμού της.

Οι Έλληνες έχουν μόνο ένδοξη προϊστορία, κρυμμένη μυθιστορία, ηρωική ιστορία και ασήμαντο σήμερα. Για τα του παρελθόντος καυχιούνται αποκλειστικά, διαμέσου μιας απροσδιόριστης, φασίζουσας αρχαιολατρίας. Στην συλλογική συνείδηση του Ελληναρά είναι ανεξίτηλα γραμμένη η ρήση που αποτελεί την κορωνίδα της εθνικής αυταρέσκειας και αυτοεπιβεβαίωσης: «Όταν οι Έλληνες έχτιζαν Παρθενώνες, οι άλλοι ήταν ακόμα στα σπήλαια».

Μόνο έτσι μπορεί ο σύγχρονος υπερέλληνας, ο ήρωας του βυζαντίου, της Αλβανίας, της μεταπολίτευσης, αυτός που κράτησε Θερμοπύλες, να ξεπεράσει το γεγονός ότι ξέμεινε πίσω στο παρελθόν. Ο σύγχρονος νεοέλληνας μια μεταμοντέρνα μετάλλαξη δυτικών και ανατολίτικων πολιτισμικών στοιχείων κατά το δοκούν, δεν είναι στην πλειονότητα του παρά ακοινωνικός, απληροφόρητος, ανιστόρητος και ημιμαθής. Ο σημερινός Τσολιάς μπορεί να περηφανεύεται για το εθνικό του μόριο, κραυγάζοντας μόνο μπροστά στην τηλεόραση , παρακολουθώντας εκστατικά την κίνηση μιας μπάλας ή μιας χορογραφίας. Να κοινωνικοποιείται μόνο μετά την νικηφόρα λήξη ενός παιχνιδιού ή ενός διαγωνισμού, φωνάζοντας ακατάληπτα σεξιστικά ή ρατσιστικά συνθήματα. Και τέλος να αναπτύσσει μια αγελαία συμπεριφορά γύρω από πλατείες ή πάρκα. Ο αρχαιοελληνικός πολιτισμός σε όλο του το μεγαλείο.

Αλλά η νίκη & η επιστροφή των ηρώων με την πολυπόθητη κούπα ή το πρώτο βραβείο, είναι ικανή από μόνη της ως θεαματική εκτόνωση να συγκαλύψει τον σεξισμό, τον ρατσισμό και την φυλετική έπαρση που καλλιεργείται όχι υπόγεια πλέον αλλά στο προσκήνιο του εθνικοπατριωτικού lifestyle. Μόνο έτσι μπορεί να δικαιολογηθεί η χρήση του «εθνικού συμβόλου» από καθωσπρέπει Ελληναράδες οπαδούς της εθνικής ή υπερπατριώτες φασίστες που επικαλούνται την αναγκαιότητα της φυλετικής καθαρότητας την απέλαση των μεταναστών, τους ξυλοδαρμούς όσων δείχνουν ή είναι διαφορετικοί πολιτικά, σεξουαλικά, για μια απροσδιόριστη υπεράσπιση της εθνικής συνείδησης μέχρι θανάτου.

Άλλωστε ο φασιστικός υπερεθνικισμός δεν είναι άλλο παρά η αδιοχέτευτη λίμπιντο του κάθε πατριώτη. Αυτή η ξέφρενη εθνική βαρβαρότητα που μεταφράζετε σε ηρωισμό. Στην βάση αυτή η βίαιη συμπεριφορά απενοχοποιείται έστω και αν αυτή τραυματίζει θανάσιμα πολλές φορές μετανάστες, νεολαίους και γενικά όσους φαίνονται διαφορετικοί. Ειδικά δε, σε περιπτώσεις όπου αυτή η πολυπόθητη νίκη δεν ήρθε, η βαρβαρότητα βαφτίζεται ως συναισθηματικό ξέσπασμα για να εκλογικευτεί στην συνέχεια με έναν πιο εύπεπτο τρόπο. Οι περιπτώσεις αυτές που προσβάλουν την κοινωνία και τον άνθρωπο, συνήθως όχι μόνο αποκρύπτονται αλλά και συγχωρούνται, ειδικά όταν γίνονται κάτω από την ελληνική σημαία ή την επίδραση της νίκης που είναι μόνο Ελληνική. Το ενδεχόμενο ήττας αποτελεί κατάφορα έναν ανθελληνικό δάκτυλο. Σε αντίθεση φυσικά με την γενική κατακραυγή, όταν για συμβολικούς λόγους καίγεται, σκίζεται ή καταστρέφεται η σημαία, ως πράξη ενάντια στον ρατσισμό, την καταστολή ή τον φασισμό. Ο συμβολισμός τότε γίνεται ασυδοσία και προβάλλεται ως δημόσια προσβολή.

Το ερώτημα πλέον δεν τίθεται για ποια Ελλάδα? Κάθε όψη του εθνικού μεγαλείου φαντάζει αποκρουστική. Η κοινωνία δεν έχει ανάγκη το έθνος, την φυλή ή την πατρίδα. Όλες αυτές, είναι έννοιες ξεπερασμένες και ανθρωποφάγες. Σε οικονομικό επίπεδο έχουν ξεπεραστεί από την κυριαρχία, αλλά σε ιδεολογικό επίπεδο διατηρούνται ως άλλοθι για να θυμίζουν τον πάλαι ποτέ ισχυρό κοινωνικό ιστό του κράτους-έθνους. Η κοινωνία χρειάζεται να επανακαθορίσει τις ανάγκες της με βάση την αλληλεγγύη και την συνεργασία, με στόχο την απελευθέρωση της.

Ο εθνοκεντρισμός εκτός από υπερφίαλος ή γραφικός είναι κοινωνικά αποκρουστικός & πολιτικά αποτρόπαιος. Εάν η Ελλάδα θέλουν να είναι αυτή των Ελλήνων χριστιανών, των γερμανοτσολιάδων ή των μεταδιδακτορικών χαφιέδων, αυτό δεν ενδιαφέρει παρά μια μικρή παρελθοντολογική μειονότητα, η οποία αποχαυνωμένη παρακολουθώντας τηλεοπτικές εκπομπές εθνικοπατριωτικού telemarketing, περιμένει να ξυπνήσει ο μαρμαρωμένος βασιλιάς για να ξαναζήσει το μεγαλείο της. Φυσικά αυτό δεν θα γίνει ποτέ.

Εάν κάποιοι θέλουν η κοινωνία να μεταβληθεί στην Ελλάδα του ελληνορθόδοξου χριστιανισμού, αυτού του ιδιότυπου φονταμενταλισμού, που κάτω από τον μανδύα της αρετής προβάλει τον κοινωνικό αναχρονισμό, τότε θα παραμείνουμε ΑΘΕΟΙ. Όσο ο εθνικισμός θα βαφτίζεται ως υπέρτατη κοινωνική αξία προτρέποντας τον διαχωρισμό των ανθρώπων βάση του γένους, της φυλής ή του έθνους, θα συνεχίσουμε να παραμένουμε ΑΠΑΤΡΙΔΕΣ. Και φυσικά εφόσον η δημοκρατία μια μικρής αστικής μειοψηφίας που σφετερίζεται την δύναμη των πολλών προς χάρη των συμφερόντων των λίγων, που βαφτίζει τους κοινωνικούς αγώνες τρομοκρατία και τους κοινωνικούς αγωνιστές τρομοκράτες, που στέλνει στην ανεργία μεγάλα τμήματα του πληθυσμού, θα παραμείνουμε πολιτικά ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ.

Δεν χρειαζόμαστε φουστανέλα, τσαρούχι φούντα ή φέσι για να βρούμε το δικό μας μεγαλείο. Είμαστε όλοι εκτός του εθνικού οράματος και της συναίνεσης του. Είμαστε όλοι επισφαλής εργαζόμενοι, άνεργοι μετανάστες μα προπαντός είμαστε όλοι αντιστεκόμενοι και αλληλέγγυοι. Παραφράζοντας τα δικά τους υπερφίαλα «δυνατά και Ελληνικά» λόγια, μπορεί να μην είναι ακόμα ο «καιρός γαρ εγγύς». Αλλά όταν αυτή η στιγμή έρθει, δεν θα είναι για την επανίδρυση του κράτους-έθνους, αλλά για την κοινωνική απελευθέρωση. Αρκεί η ίδια η κοινωνία να το θελήσει. Αλλιώς θα παραμείνει εθνικά υπερφίαλη μα κοινωνικά ηττημένη.

Αργύρης Αργυριάδης

...και μια εικόνα χιλίες λέξεις:

[armaos]

αυτος ειναι ο ελληνας κ τελος

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=z8Ov3dJwOb0[/youtube]

[nikolas_asteri]

Δηλαδή αν ο εθνικισμός βαφτιστεί "η π*π*ρια του αιώνα" θα σταματήσουν να δηλώνουν απάτριδες? Και αν η δημοκρατία τελικά σταματήσει να βαφτίζει τρομοκράτες τους κοινωνικούς αγωνιστές (και το γενικά το "not" της πρότασης ) δεν θα είναι πια αναρχικοί?
Πόσο σπαστικό είναι να ανακατεύουμε τους αθλητές σε τέτοιες συζητήσεις?

[Chris]

Πόσο σπαστικό είναι να ανακατεύουμε τους αθλητές σε τέτοιες συζητήσεις?

Μα δεν ανακατεύεις τους αθλητές στη συζήτηση. (οι οποίοι σήμερα έχουν γίνει και επίσημα τύποι με υπέρογκους μισθούς...αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία)

Το θέμα είναι πώς αντιμετωπίζει τον αθλητισμό το σύνολο της κοινωνίας, και συγκεκριμένα όσα αφορούν εθνικές ομάδες. Να σου θυμίσω τα καταπληκτικά "Δε θα γίνεις Έλληνας ποτέ, Αλβανέ, Αλβανέ" όταν πήρε η εθνική το euro; Ή στα προκριματικά του Μουντιάλ την επόμενη σεζόν που ήμασταν στο ίδιο γκρουπ με την Αλβανία, όπου πριν από κάθε αγώνα με αυτούς, γινόταν της κακομοίρας; Ή μήπως στα επόμενα προκριματικά με την Τουρκία όπου έγινε και πάλι το σώσε πριν και μετά τα ματς; Δεν κατηγορήθηκε κανένας αθλητής για την κατάσταση. Όμως καταλαβαίνεις την άθλια κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο Έλληνας, όταν μέσω του αθλητισμού επιδιώκει να επιβληθεί στον διπλανό του τον οποίοι δε συμπαθεί για κάποιους x y z λόγους. Δε λένε τυχαία ότι ο αθλητισμός πρέπει να ενώνει τους λαούς και όχι να τους διχάζει όπως γίνεται σήμερα. Όμως τελικά υπάρχουν άφθονα πηθικοειδή από όλες τις πλευρές (για να μην ξεχνιόμαστε...δεν είναι μόνο ελληνικό το θέμα) που τρέχουν να τονώσουν τον εγωισμό τους με κάθε νίκη της εθνικής τους.

[nikolas_asteri]

Δεν διαφωνώ σε τίποτα. Προσυπογράφω μάλιστα. Απλώς για μένα, οι οπαδοί δεν είναι κομμάτι του υγιούς αθλητισμού και δεν ασχολούμαι. Αλλά επειδή είμαι αθλητής, ενοχλούμαι όταν απαξιώνουμε την προσπάθεια όλων, για την αφέλεια μερικών.