Πότε θα ξυπνήσουμε; Οέο;

[Jorge]

Καλημέρα παίδες.Λοιπόν θα σας πω κι εγώ μερικά πράγματα που κατάλαβα τα τελευταία χρόνια ως φοιτητής στη Σ.Ε.Μ.Φ.Ε. αλλά και ως πολίτης.
Το 90% των ελλήνων τα τελευταία 30 χρόνια ψηφίζει δύο κόμματα.Την τελευταία 15-ετία και τα δύο συναγωνίζονται σκληρά για το ποιο θα είναι το πιο φιλελεύθερο.Άλλωστε ο Ελληνάρας προτιμάει να είναι το κόμμα του στην εξουσιά και να τα βγάζει δύσκολα παρά να είναι από κάτω το κόμμα του και αυτος να είναι οικονομικά αυτοδύναμος.Είναι το φετίχ μας βρε αδερφέ.Εμείς οι... και Εσείς οι... .Στις τελείες βάλτε ό,τι θέλετε.
Επίσης είναι ηλίου φαϊνότερο ότι στην παγκοσμιοποιημένη πλέον πολιτική σκηνή,πολύ περισσότερο από ποτέ τον τελευταίο αιώνα (γιατί αυτά πάντα συνέβαιναν), η ρεμούλα είναι η κυρίαρχη επιδίωξη και όσο περισσότερο λαμόγιο είναι κανείς τότε τόσο μεγαλύτερο μετάλλιο τιμής παίρνει από τα υπόλοιπα λαμόγια-πολιτικούς-εξυγειαντές της κοινωνίας-ηγέτες του σήμερα-θεμελειωτές του αύριο.Απλά στο εξωτερικό αυτή η νοοτροπία υφίσταται στις ανώτερες βαθμίδες της διακυβέρνησης των κρατών και της λειτουργίας του κρατικού μηχανισμού. (Μιλάμε για τις αναπτυγμένες χώρες).Εδώ βέβαια επειδή πάντα ο Έλληνας είναι πιο μάγκας από τους κουτο-Φράγκους εμείς κατέχουμε διδακτορικά επί του θέματος και η νοοτροπία,η συγκεκριμένη,εντάσσεται σχεδόν σε όλες της εκφάνσεις της πολιτικο-οικονομικο-κοινωνικής μας ζωής.Η δυναμική της εκάστοτε κλίκας στην οποία ανήκουμε καθορίζει (εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων) σε μεγάλο βαθμό και την προσωπική μας δυναμική (Ζήτω η αξιοκρατία).
Άλλωστε και οι τελευταίες κυβερνήσεις του Πανελλήνιου Αξιοκρατικού ΣΟσιαλιστικού Κινήματος και της Νέας Δημοαξιοκρατίας ευννοούν τις συγκεκριμένες πρακτικές.Πράγμα το οποίο ναι μεν καταγγέλουν αλλά επουδενί αποβάλλουν και τα υπόλοιπα κόμματα για αυτό και όταν ξεπερνούν το 5% μερικές φορές κάνουν πάρτυ,αντί να κάτσουν να σκεφτούν γιατί οι "κρυστάλλινες" αλήθειες τους και ο τρόπος που προτέινουν για την πραγμάτωση τους,δεν μπορεί να πείσει περισσότερους.
Όταν πριν από 7-8 χρόνια τα αγαπητά μας και εκλεκτά μας μέλη του ελληνικού κοινοβουλίου ψήφισαν να περικοπούν κάποια από τα κονδύλια των πλημμυροπαθών του Αιγίου για να δοθεί δώρο από ένα δίλιτρο αυτοκίνητο σε έκαστο των 300 βουλευτή (Ναι έγινε και αυτό-και το ψήφισαν άπαντες) τότε μπορεί κανείς να καταλάβει ότι αυτοί μας αξίζουν να μας κυβερνούν και τέτοιοι θα μας κυβερνούν για καμιά εκατοσταριά-διακοσαριά χρόνια ακόμα μέχρι παγκοσμίως οι ανισότητες να φτάσουν σε τέτοιο επίπεδο ώστε οι μεγαλύτερες μάζες του παγκόσμιου πληθυσμού να μην έχουν ούτε τα προς το ζειν και το καπιταλιστικό σύστημα να καταρρεύσει.Το συγκεκριμένο θέμα το έχω συζητήσει και με δύο-τρεις οικονομολόγους.
Έτσι και στη σχολή μας οι συντεχνιακές λογικές δίνουν και παίρνουν.Και μεταξύ καθηγητών και μεταξύ παρατάξεων.Σκέφτηκε ποτέ κανείς γιατί δημιουργήθηκε η Σχολή μας (Η οποία τουλάχιστον προσφέρει γνώση στους φοιτούντες της);Μάλλον για να πάρουν κάποιες έδρες οι καθηγητές του Γενικού τμήματος του πολυτεχνείου λέω εγώ.Γιατί τα τελευταία χρόνια δημιουργήθηκαν εκατοντάδες σχολές σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της χώρας με "στοχαστικό" επιστημονικό αντικείμενο όπως Αρχιτεκτονική Τοπίου και άλλα πολλά;Ίσως για τις "έδρες" λέω εγώ.Γιατί να εισάγονται τόσα πολλά άτομα στις σχολές όταν η αγορά δεν μπορεί να τους αποροφήσει;Ίσως για ψηφοθηρικούς λόγους μιάς και πλέον ο κάθε Έλληνας γονιός θα βλέπει το παιδί του να σπουδάζει αλλά άγνωστο τι.Το μόνο θετικό της υπόθεσης είναι η κάποια αποκέντρωση που συντελείται αλλά και αυτή αποδεικνύεται προσωρινή.
Γιατί πολλοί καθηγητές συντάσονται με τους φοιτητές στα αιτήματά τους;
Μήπως γιατί τους είχε φανεί κάπως κακιά η Αξιολόγηση στα Πανεπιστήμια, τουλάχιστον οι μισοί δεν θα την περνούσαν,και ψάχνουν αποκούμπια;
Όσον αφορά τις παρατάξεις,εκεί κι αν γίνεται του Κουτρούλη ο γάμος.Τα μαθήματα περνιούνται χαλαρά όταν ο καθηγητής είναι δικός μας και αργότερα κάποια θέση θα βρούμε κι εμέις στο (εκάστοτε) Κόμμα.Η τουλάχιστον θα μας βάλουν σε καμιά δουλειά.Και στις συνελεύσεις επικρατεί πάντα ο καλοπροαίρετος διάλογος και η δημιουργική συζήτηση για το καλό της Σχολής.Χωρίς ακρότητες,χωρίς βωμολοχίες,σε κλίμα ομοψυχίας,αλληλεγγύης και συνεργασίας όπου όλα γίνονται για τον απώτερο σκοπό της πανεπιστημιακής μας ζωής.Δηλαδή ...να πάρουμε τη Γενική Συνέλευση!Ακόμα και αν σε πλήθος 2000 φοιτητών παρίστανται 100 εν απαρτία(;) . (Γιατί όλους τους άλλους οι "καλοπροαίρετες" πρακτικές μας δεν τους έχουν πείσει ακόμα να έρθουν,but who cares? ).
Βέβαια υπάρχουν και άλλα ζητήματα.Για τις αριστερές π.χ. παρατάξεις ένα μεγάλο ζήτημα είναι με τι πανό θα κατεβούμε στην Πορεία.Πόσα αστεράκια θα έχει;Ή θα είμαστε μπροστά μπροστά η πίσω πίσω;Και γιατί να είμαστε πίσω (και να μη μας βλέπουν πρώτους πρώτους)και όχι μπροστά;
και γιατί να είμαστε μπροστά (και να φάμε εμείς το ξύλο),να πάτε εσείς!
Για τις κεντροδεξιές το ερώτημα είναι ακόμα πιο φιλοσοφικό.Πού θα γίνει το πάρτυ;Στο Reina!!!Και γιατί στο Reina;Να πάτε εσείς εκεί,εμείς θα πάμε Πέγκυ! Και καλά να είναι Πέγκυ (μανάρι !) ,μην είναι τίποτε Μακρόπουλοι και λοιποί και άστα βράστα μετά.Τη μόνη παράταξη που ξεχωρίζω είναι η ΕΔΡΑ.Αποποιείται μεγάλο μέρος τέτοιων πρακτικών.
Όπως είναι φανερό λοιπόν,άπαντες κόπτονται για το μέλλον μας.Πώς θα το κάνουν καλύτερο.Με αυτό κοιμούνται,με αυτό ξυπνάνε και σκέφτονται συνεχώς τρόπους να το λύσουν.Μάλλον μέχρι να μας εξαφανίσουν!
Έτσι κι αλλιώς σε λίγα χρόνια κι εμείς έτσι θα γίνουμε για να μας κοροϊδεύουν οι επόμενοι.Είναι μέρος της ...παράδοσης.
Επανάσταση μόνο με φωνή και περπάτημα από τα προπύλαια και προς οποιοδήποτε προορισμό,το μόνο που κατάφερε να κάνει ήταν ...φασαρία.Και να αναβάλλει κάποια σχέδια.Σπάνια τα ματαίωσε.Άλλωστε όπως ακούγεται και στο Αξιον Εστί (Αμάν αυτή η Αξιοκρατία !) :Θέλει νεκροί χιλιάδες να είναι στους τροχούς ' θέλει κι οι ζωντανοί να δίνουν το αίμα τους...

Άντε να δούμε...

[drcypher]

Θα γίνω για άλλη μια φορά αφοριστικός και είρων. Ο περισσότερος κόσμος γουστάρει να τον πατάνε μόνο και μόνο για έχει το δικαίωμα να κράζει. Δεν ξέρω σε ποιο βαθμό μπορεί να θεωρηθεί μαζοχιστής αλλά είναι σίγουρα ανεύθυνος. Αφήνει την τύχη του στα χέρια άλλων προκειμένου να μην βρεθεί στο δύσκολο σημείο να χρειαστεί να κράξει ο ίδιος τον εαυτό του.

Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού. Πέραν, όμως, του ότι δεν μιλάμε για "δις εξαμαρτείν" αλλά "επί δεκαετίες εξαμαρτείν", δεν μιλάμε για άνδρες (άτομα), αλλά σύνολα. Και όταν το άτομο αντλεί τις ιδιότητες, που θεωρητικά θα έπρεπε να το προσδιορίζουν μονοσήμαντα, από συλλογικές εμμονές και αδυναμίες, τότε δεν πρέπει καν να απορούμε προς τη αυτή η κατάντια.

Πόσοι δεν έχουν αναφωνήσει δημοσίως και μη "Εμείς οι έλληνες είμαστε μεγάλα κορόιδα που πάμε και ψηφίζουμε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ". Τι εύκολο να συμψηφίζεις τα προσωπικά σου λάθη με τα συλλογικά. Γιατί τότε το βάρος μοιράζεται. Έτσι ελαφρύνουν μυαλά και συνειδήσεις. Γιατί δεν αρκείται κανείς στον εαυτό του; "Τι ηλίθιος... δεν ξαναψηφίζω! Κι ας κάνουν ό,τι θέλουν οι άλλοι!". Πολιτική ωριμότητα του κώλου.

Βγαίνει ο καθένας να παραπονεθεί (όπως μας επιτρέπει το Σύνταγμα), αλλά (παραδόξως?) το κάνει μια μέρα μετά. Παραπονιέται μια μέρα μετά τη Γ.Σ. (όπου δεν πήγε) πως θα χάσουμε το εξάμηνο με τις καταλήψεις, παραπονιέται μια μέρα μετά τις εκλογές (όπου ψήφισε αυτούς που κράζει) πως δεν τον αδικούν και τον κλέβουν, παραπονιέται, παραπονιέται, παραπονιέται, αλλά όταν έρθει η στιγμή να αποφασίσει είναι απών. Και αυτό είναι βόλεμα και ανευθυνότητα.

Ακόμα και στο site της ΔΑΠ άρχισαν ορισμένοι να νιώθουν την έκπληξη της αδιαφορίας του κόσμου. Είναι πιτσιρικάδες, βέβαια, και θα μάθουν. Τουλάχιστον αυτό συμπεραίνω από την αδέξια λασπολογία που προσπαθούν να αναπαράγουν. Πρόχειρη, βλέπετε, η εκπαίδευση ακόμα και στα φυτώρια των μελλοντικών εθνικών κενολόγων. Όχι μόνο στη ΔΑΠ. Απλώς αυτοί έχουν site. Παντού τα ίδια...

Αναρρωτιούνται, λοιπόν, "μα γιατί δεν έρχεστε ρε παιδιά στις Γενικές Συνελεύσεις;". Αλλά όσο δεν ρωτάνε τον εαυτό τους (ως εθνική παράταξη με μεγάλη δύναμη) "μήπως κάνουμε κι εμείς κανένα λάθος;" δεν διαφέρουν σε τίποτα από τον μέσο ανεύθυνο ψηφοφόρο ή φοιτητή που έχει συσχετίσει τη Δημοκρατία με την αξίωση στην γκρίνια. Στο κάτω-κάτω, θα μπορούσαν να ρωτήσουν με τρόπο που δεν φανερώνει πως το μόνο για το οποίο ενδιαφέρονται είναι να μην χάσουν οι ίδιοι το εξάμηνό τους. Αλλά πόσος κόσμος τελικά καταλαβαίνει πως όλοι αυτοί έχουν τους φοιτητές χεσμένους. Και αυτή η τρύπα δεν έχει καν καζανάκι!

Και σα να μην έφτανε αυτό, έχουν το θράσος να συγχωρούν τους εαυτούς τους και να διαπράττουν διαρκώς τα ίδια εγκλήματα. Εντός ή εκτός παρατάξεων, δεσμευμένοι και αδέσμευτοι. Σε μυαλά με τέτοια νοοτροπία και σύστημα αξιών είναι να αμφιβάλλεις κατά πόσο είναι ασφαλές να πεις και καλημέρα, όχι να κάνεις κουβέντα για τα κοινά της σχολής ή της χώρας. Ας βγάλουν, λοιπόν, τα μάτια τους, πάνω και κάτω. Αλλιώς να τα ανοίξουν και να κάνουν κάτι. Όλο γκρίνια μέχρι να μας τραβήξει κάποιος αυτό το αναθεματισμένο το καζανάκι. Ίσα για να τον χέσουμε κι αυτόν.


Δεν πηδιόμαστε λέω εγώ; -Χάρρυ Κλυνν