Η Κυρά της Ρώ

[fakiris]

Μου κάνει εντύπωση που στο σχολείο κανείς δεν μας είπε για την ύπαρξη μιας τέτοιας ηρωικής μορφής, που περπατάει από τα τελειώματα του Β’ Παγκόσμιο πόλεμο έως και τα χρόνια της μεταπολίτευσης.

Παμε επισκεψη στην κυρα του Αιγαιου, στην Κυρα της Ρω !


Καλημερα περα για περα απο ακρη σε ακρη

Σημερα θα τριγυρισουμε με την συγκαπετανισσα μου σε τουτο το νησι

Η Ρω ή Ρώγη ή Ροπή, όπως την αναφέρουν διάφοροι χάρτες ή παλιά βιβλία, βρίσκεται 4 μίλια δυτικά από το Καστελλόριζο και σε απόσταση 12 μιλίων από τις τoυρκικές ακτές

Όταν οι Τούρκοι κατέλαβαν το Καστελλόριζο, την ονόμασαν «Καρά αντά», από το μελανωπό χρώμα των βουνών της.
Η ονομασία «Άι Γιώργης» δόθηκε από το μικρό εκκλησάκι με τη λιτή αιγαιοπελαγίτικη, μοναστηριακού ρυθμού, αρχιτεκτονική που μέχρι σήμερα σώζεται ιερό και αμόλυντο στο μικρό και πεταλοειδές λιμανάκι της Ρω.

Σ΄ αυτό το άγονο νησί, έζησε μια Ελληνίδα νησιώτισσα. Η Δέσποινα Αχλαδιώτη.
Έγινε γνωστή στο πανελλήνιο ως «κυρά της Ρω» γιατί επί 40 χρόνια (από το 1943 ως το θάνατό της)

ύψωνε την ελληνική σημαία στην ακριτική νησίδα της Ρω κάθε πρωί και τη κατέβαζε με τη δύση του ήλιου,

για να πει σ' όλους, πως τούτος ο τόπος που πατούσε, απέναντι από τα τουρκικά παράλια, ήταν Ελλάδα..



Να τι ειπε η ιδια για την ζωη της

"Τα ξερονήσια του Καστελόριζου και της Ρω τ' αγαπώ. εμεινα μόνη μου το 1943 στο Καστελόριζο με την τυφλή μου μάνα,

οταν έφευγαν όλοι οι κάτοικοι του νησιού στη Μέση Ανατολή και στην Κύπρο

Με την Ελληνική σημαία υψωμένη και την αγάπη για την Ελλάδα βαθιά ριζωμένη μέσα μου πέρασα όλες τις κακουχίες

.βέβαια η ζωή στη Ρω δεν είναι και τόσο ευχάριστη, αλλά νιώθεις πιο πολύ την Ελλάδα,

χαμένος όπως είσαι στο πέλαγος, λίγες εκατοντάδες μέτρα από τις Τουρκικές ακτές

την Ελληνική Σημαία θέλω να μου τη βάλουν μαζί μου στον Τάφο.".


Στις 14 Μάη 1982, η ενενηντάχρονη Δέσποινα Αχλαδιώτου

κηδεύτηκε με τιμές Εθνικής ηρωίδας. Το φέρετρό της ήταν σκεπασμένο με την Ελληνική σημαία

Η μνήμη της, λειτουργεί σα γέφυρα που ενώνει την Αρχαία Ελλάδα των αποίκων του 9ου-8ου αιώνα π.Χ.

.τ ο Βυζάντιο, την παράδοση και τον πολιτισμό χαμένων πατρίδων..

Εξαιτίας αυτής της ηρωίδας, το μικρό αυτό νησί παρέμεινε ελληνικό, στο οποίο ύψωνε τη σημαία

ή χαιρετούσε με αυτήν τα διερχόμενα πλοία.

Κι εκείνα ανταπέδιδαν το χαιρετισμό με τα σφυρίγματα τους.

Για τον ηρωισμό της έγραψε αρχικά ο Μιχάλης Χονδρός στα «Καστελλοριζιακά Νέα» το 1960.

Μετά τα γνωστά γεγονότα του 1974, όπου Τούρκοι τοποθετούσαν κρυφά τη σημαία τους,

η γυναίκα και το νησάκι της έγιναν γνωστά παντού

Δεν υποχωρεί, ούτε όταν οι Τούρκοι αποβιβάζονται κρυφά και υψώνουν τη δική τους σημαία. ]

Με κίνδυνο της ζωής της κατεβάζει την ξένη σημαία εξακολουθώντας ολομόναχη, ακόμα και στη διάρκεια

του Β Παγκοσμίου Πολέμου και τον ορυμαγμό των ναυμαχιών και των μαχών του Αιγαίου,

να κρατά υψωμένη την ελληνική σημαία στο νησί..

Την τίμησε η Ακαδημία Αθηνών, το Πολεμικό Ναυτικό, η Βουλή των Ελλήνων, η Εθνική Τράπεζα, Δήμοι,

Σύλλογοι και άλλοι φορείς.

Ποια ελληνικια ψυχη μπορει να συγκριθει με αυτην την απλη γυναικα που η καρδια της ηταν γεματη Ελλαδα?

Κρατησε την σημαια εκει στο μπλε του Αιγαιου κρατησε μια βραχονησιδα ποτισμενη με ιστορια Ελληνικη

Αφανης σχεδον μεχρι τον θανατο της σταθερη στο να κρατησει την σημαια εκει στο αρχαιο καστρο της Ρω

οπου την υψωνε καθε μερα

Αραγε τα βιβλια της ιστοριας την ονοματιζουν?

Αραγε τα παιδια μου θα μαθουν για αυτην επισημα μεσα απο το σχολειο τους?

Θα μαθουν αραγε τι σημαινει να κρατας αυτα που αγαπας ? Να παλευεις γι αυτα με οποιο κοστος?

Με εργα και οχι με λογια!

Ποια προτυπα τελικα επιλεγουμε και εμεις για να μαθουν τα παιδια μας και με τι κριτηρια?

Πηγή

Την χρονική περίοδο όπου η Ελλάδα βγαίνει στο σφυρί τέτοιες (για αρκετούς άγνωστες) ιστορικές προσωπικότητες αποτελούν φωτεινό παράδειγμα για τους Έλληνες και δίνουν το κατάλληλο μήνυμα σε όσους συντηρούν την δύνη της προπαγάνδας ότι δεν υπάρχει εθνική μνήμη και συνείδηση. Τουλάχιστον έτσι το αντιλαμβάνομαι εγώ, διαβάζοντας την ιστορία αυτής της γυναίκας.

Δυστυχώς, τα Μέσα Μαλάκινσης Εγκεφάλου προτιμούν να αναφέρονται καθημερινά σε 1002 άλλα που καταφέρνουν να περνάνε με επιτυχία ένα πνεύμα διάχυτης απαισιοδοξίας και διαχείρισης της εθνικής μας ήττας. Μήπως αυτό δεν είναι που επιδιώκουν οι "φίλοι" μας οι κερδοσκόποι για να πάνε πιο σύντομα ταμείο? Λέω γω τώρα...

[Chris]

Κάτι τέτοιο έγινε και στα Ίμια και μας τα φάγαν τα κομμάντα στο ελικόπτερο.
Επικίνδυνα πράγματα αυτά με τις σημαίες, απαπαπα.

[o_apolytos]

το έθνος είναι ένα ιδεολόγημα. χωνέψτε το μέχρι κένωσης και τραβήξτε και το καζανάκι.

[LocknLoad]

@fakiris

Σου προτεινω να κοιταξεις τον πληθυσμο του νησιου την περιοδο της γεννησης της "κυριας της Ρω" και να τον συγκρινεις με τον σημερινο (τον οποιο φανταζομαι ξερεις)

Αυτο ειναι το κρατος/εθνος που τοσο αγαπας. Ενα κρατος το οποιο σκοτωσε την επαρχια και προσπαθει να φτιαξει ενθικιστες που θα πιστευουν οτι η χωρα θα σωθει (απο τους Τουρκους;) απο το αν θα αγορασει ο υπουργος eurofighter ή απο boeing ή απο lockheed martin

@αλλους

Μη trollαρετε.

[fakiris]

@Lock:

Το point ήταν αλλού. Αυτό που λές είναι μια αλήθεια, που όντως πλήττει την ελληνική περιφέρεια. Κατα την άποψη μου, δεν ευθύνεται 100% η πολιτεία για αυτό το φαινόμενο. Ύστερα άλλο έθνος άλλο κράτος. Το δεύτερο δεν υπάρχει στην ελληνική επικράτεια, απλά. Το πρώτο υπάρχει στο μέτρο που η πλειοψηφία των Ελλήνων αναγνωρίζει κάποιους δεσμούς συνοχής (γλώσσα, πολιτισμός, ιστορική προέλευση) και όχι στις κραυγές σωβινιστών και δημαγωγών.Τώρα αν αγαπάω το ένα ή το άλλο ή κανένα μικρή αξία έχει...

[StEf8eO]

Κι ομως @fakiris εισαι λαθος ,η πολιτεια ευθυνεται για το παραπετασμα της επαρχειας, γιατι αν σαν κρατος οι μονες περιοχες που σε ενδοιαφερουν κι φροντιζεις να αναπτυσονται ειναι οι μεγαλουπολεις κ γενικα τα αστικα κεντρα, ο νεος ανθρωπος πως θα επιλεξει μια ζωη εκει?? να κανει τι ??(εκτος απο αγροτης,βοσκος κ.τ.λ) ,αρα λοιπον αφου κατα κυριο κομματι οι νεοι φερνουν την αναπτυξη σε μια περιοχη, αμα εσυ δεν δινεις κινητρα στους νεους να πανε εκει , πως θα γινει ?? δεν γινεται, γι' αυτο και φτασαμε εδω...