και δύο κόμματα να έχουν οι αριστερίζοντες
Σταλινιστές (ΚΚΕ)+ Αντισταλινιστές (ΣΥΝ, ΜΕΡΑ (ΕΑΑΚ), Paciφιστές κ ΣΙΑ)
(αμάν αυτή η προσωπολατρεία, αλλά γι αυτό δεν πρόκειται να υπάρξει συνασπισμός αυτών των δύο. Οι μέν θέλουν όλα να ξεκινάν από τον γενικό γραμματέα, οι δε έχουν ένα πιο δημοκρατικό και καλά στυλάκι) και ένα κόμμα να γίνουν το 15% δεν πρόκειται να το ξεπεράσουν ποτέ. Που και να το ξεπεράσουν για μένα δεν έχει νόημα. Ο πλανήτης καίγεται.
Εμένα με ενδιαφέρει τι γίνεται με την οικολογία, όπως επαναλαμβάνω συνεχώς. Συμφωνώ καταρχήν στη φράση που είπαν κάποιοι καθηγητές
"...το θέμα δεν είναι να οικολογικοποιηθούν τα κόμματα
το θέμα είναι να πολιτικοποιηθούν οι οικολόγοι..."
επίσης συμφωνώ με την άποψη ότι πρέπει να αποδυναμωθεί το κράτος και η βουλή, αλλά όχι από ένα άναρχο εμπόριο όπως γίνεται σήμερα και μία από τις συνέπειες βλέπουμε αυτές τις μέρες με τις φωτιές, αλλά από συνομοσπονδίες αυτόνομων οικολογικών ομάδων οι οποίες συντονίζονται κατάλληλα και έρχονται σε ανοιχτή σύγκρουση με το κράτος.
Στα ανθρώπινα κοινωνικά ζητήματα μπορούν βέβαια σε ένα τέτοιο χώρο να δεσπόζουν αριστερές (αντισταλινικές) και αναρχικές -βεβαίως, βεβαίως!- ιδέες.
Στην πράξη αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κάτι αξιόλογο από πλευράς ανθρώπων:
κάποιες στρεβλωμένες ιδέες που οδηγούν σε μαζικές σφαγές (ναζί)
λίγη επιστήμη
κάποιες διεθνείς συζητήσεις από τα κράτη (Κιότο κλπ)
κάποια μισά υπουργεία, τα λεγόμενα περιβάλλοντος και μπλα μπλα μπλα
κάποιες μισές υπηρεσίες
κάποιες απολιτικ περιβαλλοντικές οργανώσεις
αλλά μιας και μιλάμε για τις εδώ εκλογές ας δούμε τα ανύπαρκτα κόμματα:
-Βέργης: η άποψη του μέσου ψηφοφόρου για την οικολογια....
-Οικολόγοι Εναλλακτικοί: ως μαρξιστές, δεν είναι οικολόγοι,
αλλά αριστεροι...
-Παπανικόλας: τα ufo. Ένα απολιτικ(!!!!) κόμμα, που έχει κανάλι. Καλοί
άνθρωποι, αλλά έτσι πολιτική δε γίνεται..
-Οικολόγοι πράσινοι: Αυτοί είναι το παράρτημα των ευρωπαίων πρασίνων που αν δεν κάνω λάθος ξεκίνησε από το γερμανικό πράσινο κόμμα.
Τι κάναν όμως οι κύριοι στην εισβολή στη Σερβία;;;
"....Η μεγάλη επιτυχία ήρθε όμως το 1998, όταν οι Πράσινοι κατόρθωσαν να μπουν στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση, συμμαχώντας με τους Σοσιαλδημοκράτες. Ο ηγέτης τους, Γιόσκα Φίσερ, διορίστηκε αντικαγκελάριος και υπουργός Εξωτερικών, ενώ δύο ακόμη Πράσινοι υπουργοί συμμετείχαν στη νέα κυβέρνηση.
Σχεδόν αμέσως όμως το κόμμα βρέθηκε στη δίνη πολιτικής κρίσης εξαιτίας της απόφασης του Βερολίνου να συμμετάσχει η Γερμανία στους αεροπορικούς βομβαρδισμούς κατά της πρώην Γιουγκοσλαβίας, με αφορμή τα γεγονότα στο Κόσοβο. Αρκετά μέλη του κόμματος, φιλειρηνιστές στην πλειονότητά τους, παραιτήθηκαν όταν τα πρώτα γερμανικά στρατεύματα μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο στάθμευσαν επί ευρωπαϊκού εδάφους, σε μία απόφαση που είχε συναινέσει η ηγεσία των Πρασίνων...."
(πηγή:
http://www.in.gr/news/Reviews/article.a ... mID=648876 )
Δυστυχώς τα πράγματα δεν είναι καλά και ο ατομικισμός μας έχει φάει.
Η ως τώρα ιστορία της για μένα πιο αξιόλογης θεώρησης, δλδ της οικολογικής δε δείχνει κάποια αισιοδοξία.
Από τα λίγα που υπάρχουν άξια λόγου είναι ορισμένα από τα γραπτά του Murray Βοοkchin. Δείχνουν το πνεύμα ορισμένων τάσεων που θα μπορούσαν να υπάρξουν, αλλά αυτά δεν επαρκούν καθόλου.
Facebook
Reddit
Discord Invitation
