Για όσους, λοιπόν, δεν έχετε πάρει πρέφα τι παίζει, αυτήν την εβδομάδα είμαστε όλοι ογκολόγοι-ηπατολόγοι-χειρουργοι. Αφορμή η "κεφαλή" της Ελληνορθοδόξου ημών Εκκλησίας, ο μαγαριώτατος πλην κλινήρης Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος. Αναμορφωτής της Εκκλησίας και σκηνοθέτης σε επιτυχυμένες ορθόδοξες σαπουνόπερες, στις οποίες πρωταγωνίστησε, μάλιστα, ο ίδιος. Ενδεικτικά αναφέρονται οι πιο γνωστές, όπως "Ταυτότητες: Σοσιαληστές εναντίον Ορθολόξων", "Παραδικαστικό: Νόμος και ράσο", "Ο επίσκοπος Μαρκέλα και η παρέα του: Παπάδες εν τάνγκα", "Εκκλησία και Πολιτική σπέκουλα: Η λαϊκή δεξιά", "Εκκλησιαστική Περιουσία: Η Θεία απληστία", "Four Seasons: Ένας χριστιανός σε γαλλικούς παραδείσους", "Εκκλησιαστικά ΑΕΙ: Τα γράσα δεν κάνουν τον παπά", "Η Μονή Πετράκη και ο Άγιος Πότσος" και πολλά άλλα.
Τα κανάλια έχουν ήδη ξεκινήσει τον καταλογισμό ευθυνών με φόντο ξεθωριασμένη φωτό του (σύντομα) εκλιπόντος. Μότο το γνωστό "οι υπεύθυνοι θα βρεθούν και θα τους βλέπουμε μια βδομάδα στα παράθυρα".
Με αφορμή, λοιπόν, την περιπέτεια αυτή του εν λόγω, και πέρα από τα παραπάνω, θέλω να σχολιάσω το εξής: Όσο άπληστος ή αποτυχημένος κι αν είναι ένας άνθρωπος (γνωστός ή άγνωστος στο κοινό), είναι κρίμα που περνάει όσα περνάει (ειδικά όταν πρόκειται για καρκίνο). Όπως είναι κρίμα για όποιον κι αν το περνάει... Αλλά πρέπει να μας σπάνε τα @@ με "εθνικό δράμα", "πανελλήνιο πένθος" και τα λοιπά παπαρώδη περί του "λαϊκού θρήνου" που πρόκειται να ακολουθήσει; Ακόμα περισσότερο: Τώρα που η "επιστήμη" σήκωσε τα χέρια ψηλά, γίνεται να μην μπλέκουμε το Θεό; Είναι ανατριχιαστικό...
Αν δεν θέλετε να σχολιάσετε κάτι από αυτά που λέω, μπορείτε να μιλήσετε για το ήπαρ ή τον καρκίνο του εντέρου. Πείτε ό,τι θέλετε... ούτως ή άλλως όλοι αυτό θα κάνουν στα κανάλια για πολλές μέρες ακόμα...
Υ.Γ.: Γιατί κάνει τόση εντύπωση στους δημοσιογράφους το πώς συνεδριάζει "ακέφαλη" η Εκκλησία όταν εδώ και χρόνια ζούμε σε ένα ακέφαλο κράτος;




