Εδώ ψιλοδιαφωνώ, όχι ως προς το ότι τα μαθήματα ήταν ελλειπή (προφανώς και ήταν), αλλά στο ότι δεν είναι ορθό για μία σοβαρή σχολή, να κατεβάζει το επίπεδο των θεμάτων επειδή απλώς έγιναν λιγότερες ώρες. Έτσι θα καταστρεφόταν η ποιότητα. Αν κάποιος πιστεύει ότι δεν έχει φτάσει στο επίπεδο που θέλει (ο ίδιος ή τα θέματα που μπαίνουν), μπορεί κάλλιστα να το αφήσει και να το παρακολουθήσει την επόμενη χρονιά ή να ασχοληθεί περισσότερο μόνος του.O_Xamenos έγραψε:η εξεταστικη φυτα ολους μας θελει νομος ειναι το δικιο του τεμπελη
μεσα σε ενα κλιμα ειρωνιας (αναφερω ενδεικτικα "τα θεματα ειναι βατα" (και περνανε 25 ατομα απο τα 3-4 αμφιθεατρα που το δινουν, ή επειδη καποιος δεν παρακολουθησε και διαβασε απο το βιβλιο ειρωνιες του στυλ "αντε καλη υπομονη τα λεμε απο του χρονου" ή ατακες του στυλ "χαρη κανω που σας διδασκω δεν συζηταω με φοιτητες δεν ειμαι εκπαιδευτικος" ) δεν μπορω να καταλαβω γιατι κατακρινετε ανθρωπους που προσπαθουν να επιπλευσουν μες στα σκατα....
Εδώ ταυτίζομαι. Η μονόπλευρη και μονομερής γνώση είναι (νοητικά,νευρολογικά,και ψυχολογικά) εκφυλισμένη (=άρρωστηO_Xamenos έγραψε: αν η τελευταια φορα που ενιωσες ξεγνοιαστος ηταν τοτε που ησουν 10 χρονων (και αυτο αν η μανα σου δεν σε εστελνε αγγλικα γαλλικα γερμανικα πιανο μπαλετο βιολι κιθαρα μπασκετ ποδοσφαιρο) τοτε συναδελφε ή συμφοιτητη (οπως θες παρτο για μενα το ιδιο ειναι) εισαι ψυχικα αρρωστος... συναδελφε θα καταληξεις σε εναν μικροκοσμο οπου μεχρι να πεθανεις το μονο π θα σε ενδιαφερει ειναι μπας και γραψει κανενα βιβλιο το θεωρημα σου με εντονα/μπολντ γραμματα...
δεν νομιζω οτι οι σπουδαιοι επιστημονες ειχαν ως μοναδικη τους ενασχοληση τις σχολες τους ή τις σπουδες τους και να ειχαν μια πραγματικα ομορφη ζωη....
Δεν είναι δυνατόν ένας νέος άνθρωπος να ασχολείται μόνο με το πανεπιστήμιο. Θα καταλήξει ή να βλέπει παντού "εχθρούς" της "σταδιοδρομίας" του, ή εξαρτημένος αποκλειστικά από αυτό ή σε κάποια κλινική
Η ορθή γνώση, που λειτουργεί ως πνευματική "τροφή", επιβάλλεται να είναι σφαιρική. Η εμβάθυνση γίνεται συνήθως σε ένα σημείο, αλλά η γενική παιδεία πρέπει να είναι ευρεία. Αλλιώς, χάνεις ακόμα και στην επιστήμη σου, μιας και όταν χρειαστεί να παράγει κάποιος γνώση, θα το κάνει ως "σύνθεση" και γέννεση όλης της κουλτούρας που έχει. Μπορείτε να φανταστείτε έναν μαθηματικό που ασχολείται στην ζωή του μόνο με τύπους, να χρειαστεί να δημιουργήσει κάτι; Με τι φαντασία; Αφού είναι περιορισμένος, άρα και πνευματικά φτωχός.
Όσο για τους μεγάλους επιστήμονες, ο Einstein που ως γνωστόν ήταν εξαίρετος βιολιστής, είχε πει ότι αντιλαμβάνεται την ζωή του με μουσικούς όρους. Νομίζω ότι αυτό τα λέει όλα....(αν και ο συγκεκριμένος μόνο crescendi θα εβλεπε
Αφού αναφέρεσαι στο κάρφωμα (άρα και σε μένα μάλλον), προσωπικά χέστηκα για την αξιοπρέπεια του αντιγραφέα, και τον κώδικα "τιμής" που του επιτρέπει να κάνει τέτοιο πράγμα.O_Xamenos έγραψε: δεν κατακρινω κανεναν που θελει να ασχοληθει με την επιστημη γιατι το γουσταρει πραγματικα και το αγαπαει αυτο που κανει, αλλα αυτος ο τυπος δεν νομιζω να εχει καποιο κολλημα με το τι κανουν οι συναδελφοι ή συμφοιτητες του ή και να τον ενοχλει ποτε μα ποτε δεν μπορω να διανοηθω πως ενα "μεγαλο" ή μεγαλο πνευμα μπορει να αρφωσει καποιον αλλο για λογους οπως τους παραπανω... θεωρω πως πιο σκοπιμο θα ειναι αν αυτος πλησιασει τον αντιγραφεα καποια στιγμη και τον ρωτησει γιατι κανει αυτο το πραγμα.
Έχω την διορατικότητα να αντιληφθώ ότι αργά ή γρήγορα θα την πατήσει, ακόμα και αν πάρει πτυχίο. Ξέρεις, η γνώση και η κατάρτιση πάνω σε κάτι χτίζεται με καθημερινή προσπάθεια, ούτε με διάβασμα 3 ημερών, ούτε με σκονάκι 3 λεπτών.
Αυτό που με φτάνει σε αυτό το όριο είναι εκείνη η στιγμή που θα τον δω,και είμαι σίγουρος ότι θεωρεί πολύ έξυπνο τον εαυτό του, και την στιγμή που θα μου πει "ααα, κοίτα, το ίδιο γράψαμε". Δεν είμαι βαθμοθήρας, ούτε "φυτουκλάκι", και σε βεβαιώ ότι δεν έχω μόνο την σχολή στη ζωή μου για να πορώνομαι, αλλά εκείνη την στιγμή (εφόσον ο βαθμός είναι το μέτρο της προσπάθειας,αν και βραχυπρόθεσμα), μου τη βιδώνει άγρια. Θεωρώ ότι ο κόπος μου πήγε στράφι, εφόσον θεωρούμαστε "το ίδιο", παρόλο που ο απατεώνας-αντιγραφέας-κακομοίρης την επομένη θα θυμάται μόνο τον τίτλο του μαθήματος. Η αδικία και η έλλειψη αξιοκρατίας είναι το μόνο που με ενοχλεί,και η γαϊδουριά του άλλου,που το κάνει μπροστά μου,σαν να είναι επιλογή του να διαβάσει ή να αντιγράψει.
Ακούστε σκηνικό: Ήμουν σε κάποιο από τα μαθήματα που γίνονται σε συνδιδασκαλία με τους ηλεκτρολόγους. Συγκεκριμένος ηλεκτρολόγος φοιτητής-κωλογλύφτης, έφτασε στο σημείο να πάει να αγοράσει τυρόπιτα στον καθηγητή την ώρα του διαλείμματος. (μήπως και πεινάσει;;;)O_Xamenos έγραψε: πανε γλυψε τα παπαρια του καθε μαλακα μπας και σε παρει σε καμια καλη διπλωματικη (που το πιο πιθανο ειναι να μην γουσταρεις να την κανεις αλλα αυτο θα σου δωσει τα εφοδια για μια λαμπρη ακαδημαικη καριερα) παρε και τα 10αρια σου και στολησε την πτυχιαρα σου στην γραφειαρα σου διπλα απο τους επαινους του σχολειου και την λοουερ στα αγγλικα... ζησε στην μιζερια σου
Τέτοιες καταστάσεις μόνο γέλιο προκαλούν (παρόλη την τραγικότητά τους).
Προσωπικά διασκεδάζω πάρα πολύ
Ακριβώς, μόνο που αντί για εξεταστική θα έλεγα "μίζερη μονομέρεια", μιας και αυτό το φαινόμενο δεν εμφανίζεται μόνο στις εξεταστικές.O_Xamenos έγραψε: ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΝΑ ΠΑΕΙ Η ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΛΕΙΠΕΙ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ
Ξέρω ότι το κείμενο του χαμένου ήταν πολύ ευρύ σε έννοιες, και το δικό μου αγγίζει τα όρια του οφτόπικ, αλλά είχε κάποια σημεία που ήθελα πραγματικά να σχολιάσω. Συγνώμη για το σεντόνι....
[/u]

