lunatic έγραψε:ΠΡΕΠΕΙ σε οποιαδηποτε κοινωνια να υπαρχουν κανονες-νομοι-κοινωνικες συμβασεις-πες το οπως θες... Το ιδιο ειναι.
Ας ξεκινήσουμε λίγο από το τί είναι νόμος. Με τον τρόπο που βλέπω τα πράγματα, δεν είναι κάτι παραπάνω από έναν αυθαίρετο κανόνα, καταγεγγραμμένο ώστε να μπορούν (θεωρητικά) να τον ξέρουν όλοι και ο οποίος ορίζει μια πτυχή των σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων σε μια κοινωνία. Εϊναι κατά κάποιο τρόπο μια πιο τυποποιημένη μορφή των κοινωνικών κανόνων που αναπτύσσει μια ομάδα ώστε να μπορούν τα μέλη της να συνυπάρξουν και να έχουν μια σιγουριά για το πως θα συμπεριφερθούν οι άλλοι. Πάμε τώρα πιο συγκεκριμένα:
Οι νόμοι στις σημερινές κοινωνίες αποφασίζονται από ένα μικρό νομοθετικό σώμα. Συνήθως αυτό έχει συγκροτηθεί μέσω κάποιου είδους ψηφοφορίας, ώστε να μπορεί να επικαλεστεί τη στήριξη των ψηφοφόρων και στο όνομα αυτών να νομοθετεί. Και αφού νομοθετήσει, οι νόμοι επιβάλονται από την εκτελεστική εξουσία (κυβέρνηση και αστυνομία για τις πιο "άμεσες" εφαρμογές).
Όλο αυτό το σχήμα οδηγεί σε ένα αποτέλεσμα: η κοινωνική ομάδα η οποία μπορεί πιο συντονισμένα και σταθερά να επηρρεάζει τις τρεις εξουσίες (νομοθετική-δικαστική-εκτελεστική), έχει όχι απλά το πάνω χέρι στην κοινωνία, αλλά μπορεί να περνά ανενόχλητη τα συμφέροντά της και μετά να κυνηγούνται ως "ταραξίες" όσοι διαφωνούν.
Με αυτή την κατάσταση κατά βάση είναι που διαφωνούνοι παραπάνω φίλε lunatic. Και στο επίπεδο του ότι η τάξη που έχει αυτή τη δυνατότητα είναι η καπιταλιστική και τα συμφέροντά της ρίχνουν το βιοτικό επίπεδο του υπόλοιπου κόσμου, αλλά και στο ηθικό επίπεδο του ότι υπάρχει τόση συγκεντρωμένη αξουσία στην κοινωνία. Ελπίζω αυτή τη φορά να έγινε κατανοητό.
Στο θέμα τώρα. Για την "αχρήματη κοινωνία", τουλάχιστον όπως τη σκέφτομαι, δεν είναι μια κοινωνία όπως ακριβώς η σημερινή, απλά χωρίς χρωματιστά χαρτάκια και κέρματα. Αυτό είναι ένα αστείο σχήμα και οι μόνοι που το παίρνουν στα σοβαρά είναι όσοι προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν αυτή την εικόνα ως αντεπιχείρημα σε οποιαδήποτε τέτοια πρόταση.
Κατά τη γνώμη μου, δε μπορεί παρά να είναι μια κοινωνία στην οποία να μην υπάρχει ανάγμη χρήσης του χρήματος για κάτι.
Οι κύριες λειτουργίες του χρήματος σήμερα είναι οι εξής:
- Ως ενδιάμεσο στάδιο μεταξύ των συναλλαγών. Δηλαδή αντί να ανταλλάσσουμε ένα καρμπιρατέρ για τσοπανόσκυλο, πουλάμε το τρακτέρ και μέρος των χρημάτων το ανταλάσσουμε με τσοπανόσκυλο.
- Ως μέσο συσσώρευσης πλούτου. Ποσότητες χρήματος μπορεί να αποθηκεύσει κανείς εύκολα. Ποσότητες προϊόντων, όχι τόσο. Και σε καμμία περίπτωση δε θα μπορούσε να έχει αποκτήσει η αστική τάξη αρκετή δύναμη ώστε να μπορέσει να "εκθρονίσει" τη φεουδαρχική αν δεν υπήρχε το χρήμα για να της επιτρέψει να αποκτά κέρδος από την παραγωγή και το εμπόριο προϊόντων και υπηρεσιών χωρίς πρακτικό όριο. Η κοινωνία που έχουμε σήμερα δηλαδή οφείλεται και στην ύπαρξη και χρήση του χρήματος.
- Ως μέσο παραγωγής λογιστικού κέρδους. Αυτή είναι πιο νέα τάση. Αλλά συνοψίζεται στο εξής: Με διάφορους τρόπους (δομημένα προϊόντα - αυξομείωση μετοχών στο χρηματιστήριο - δάνεια για να αποπληρωθούν άλλα δάνεια - κερδοσκοπεία των hedge funds πάνω σε προϊόντα κλπ. κλπ.) παράγεις κέρδος χωρίς να μπεις στον κόπο να παράγεις αγαθά. Κι αν είσαι τράπεζα (όπου σχεδόν όλες είναι χωμένες σε τέτοια παιχνίδια γιατί φέρνουν εύκολο και υψηλό κέρδος), έχοντας κι από εκεί μεγάλα έσοδα, μπορείς να δώσεις πιο φτηνά δάνεια.
Πιο φτηνά δάνεια --> περισσότερος κόσμος μπορεί να πάρει δάνεια και πιο εύκολα μπορούν να ανοίξουν και να λειτουργήσουν οι επιχειρήσεις. Άρα πιο πολλές θέσεις εργασίας κλπ. κλπ. Αλλά όλο αυτό βασίζεται στο ότι όλο το λογιστικό και δομικά σταθές παιχνίδι θα συνεχίσει να πηγαίνει καλά. Σε κάποια φάση δεν πήγε. Τσουπ, έχουμε κρίση. Και όχι την πρώτη, η κατάσταση που τη δημιούργησε δεν έχει αλλάξει καθόλου ουσιαστικά.
Τώρα, μια κοινωνία με οικονομία που δε βασίζεται συνολικά πλέον στην ατομική ιδιοκτησία και στην παραγωγή για το οικονομικό κέρδος, πόσο ρόλο μπορεί να έχει το χρήμα; Αν τα αγαθά παράγονται με γνώμονα να μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες
όλου του πληθυσμού (προφανώς με αναγκαστικά μικρότερη πικοιλία λόγω περιορισμού των φυσικών πόρων), τί ρόλο να παίξουν τα δάνεια, οι τράπεζες, το χρήμα κλπ.
Κανένα.
Απλά γιατί οι ανάγκες που καλύπταν ανήκουν πια στο παρελθόν.