Ας αποσαφηνίσουμε μερικά πράγματα.
lunatic έγραψε:Δεν κερδιζεις απολυτως ΤΙΠΟΤΑ και γαμας μια ολοκληρη σχολη....
Η καταληψη δεν ειναι λυση.... Σαν παιδια λυκειου κανετε.... Θυμαμαι καναμε καταληψη καθε φορα μια βδομαδα πριν τα χριστουγεννα....
Κατάληψη:
Ως μαθητές αρκετοί από μας ζήσαμε καταλήψεις. Κάποιοι είχαν μια αντίληψη που έλεγε ότι "είναι μία μορφή πίεσης προς την κυβέρνηση για τις αλλαγές που έρχονται να περάσουν και για τα αιτήματα που έχουμε", όπως είχα και εγώ στις καταλήψεις του '06-'07 όταν ερχόταν να αναθεωρήσουν το άρθρο 16 του συντάγματος και να φέρουν μια σειρά από αλλαγές στην παιδεία. Πιστεύω ότι εν'τέλει τα εκατοντάδες σχολεία που ήταν κλειστά σε όλη την Ελλάδα έπαιξαν και αυτά το δικό τους ρόλο στο να αποσυρθούν τελικά οι αλλαγές -που τώρα πάνε να περάσουν από την πίσω πόρτα-. Υπήρχε όμως και η αντίληψη που έλεγε, "κάνουμε καταλήψεις γιατί είναι τετράγωνες οι τυρόπιτες". Στην αρχή μου φαινόταν γελοίο κάτι τέτοιο. Έχει όμως και αυτή η αντίληψη το δικό της λόγω ύπαρξης. Γιατί μιλάμε για ένα σχολείο που δεν μπόρεσε ποτέ να γίνει συμπαθές προς τους μαθητές. Και αυτό επειδή ο ρόλος του είναι τέτοιος, στοχεύοντας στο να βάλει τον μαθητή στους σύγχρονους ρυθμούς τρεξίματος της ζωής και να τον εντάσει σιγά σιγά στη λογική ότι πέρνουμε πληροφορίες σε μορφή κονσέρβας, γιατί αυτές θα μας χρειαστούν και αυτός είναι ο τρόπος που πρέπει να τις δεχόμαστε, χώρις να στοχεύουν στις πραγματικές ανάγκες του μαθητή, βγάζοντας έτσι μια αποστροφή για το σχολείο. Λογικό και επόμενο λοιπόν οι μαθητές να προσπαθούν να αποφύγουν το σχολείο.
Είμαι πραγματικά χαρούμενος που συμμετείχα στις καταλήψεις εκείνων των χρόνων. Και αποτέλεσμα θεωρώ ότι είχαν, αλλά και οι εμπειρίες ζωής για τους καταληψίες θεωρώ ότι ήταν χρήσιμες.
Τώρα όμως μπήκαμε στα πανεπιστήμια. Πια οποιαδήποτε κίνηση και επιλογή μας γίνεται με μεγαλύτερη σοβαρότητα και ανάλυση. Έτσι η αντίληψη ότι κάνουμε κατάληψη γιατί οι τυρόπιτες είναι τετράγωνες έχει σβήσει. Υπάρχουν όμως άλλοι λόγοι που κάνεις κατάληψη. Αντιλαμβάνομαι πια ότι η "μορφή πίεσης" είναι το μπλοκάρισμα μιας διαδικασίας του συστήματος, όταν αυτό σε χτυπάει. Εκτός από τα μαθήματα μέσα στα πανεπιστήμια διεξάγονται και άλλου είδους δραστηριότητες, όπως οι έρευνες. Παρεπιμπτόντως σχεδόν καμία δεν είναι για το καλό της επιστήμης, αλλά για έρευνες εταιριών ή ακόμα και στρατιωτικών εξοπλισμών. Έχει μια αξία το να μπλοκάρεις κάτι τέτοιο. Όπως έχει και μια αξία το να μπλοκάρεις και την εκπαιδευτική διαδικασία. Μπλοκάρεις την διαδικασία παραγωγής νέων εργαζόμενων και άσχετα αν το αντιλαμβάνεσαι ή όχι, το σύστημα το ενοχλεί. Παράλληλα περνάς και την εικόνα ότι δεν θα υποταχθώ στις δικιές σου βουλές, αλλά όταν θα με χτυπάς, εγώ θα αντιστέκομαι στα χτυπήματα σου μπλοκάροντας τις όποιες διαδικασίες σου μπορώ και ως φοιτητές τις διαδικασίες στα πανεπιστήμια.
Εκτός από αυτό μέσα σε μια κατάληψη μπορεί να γίνουν συζητήσεις, εκδηλώσεις, προβολές, με τη βοήθεια και τη συμμετοχή όλων, που θα βοηθήσουν ώστε οι παρευρισκόμενοι να ακούσουν ή να δουν κάποια πράγματα και να ανταλλάξουν απόψεις. Έτσι δημιουργείται μια ζήμωση μεταξύ των ανθρώπων. Μια κατάληψη δεν σημαίνει κλειστή σχολή. Σημαίνει ζωντανός χώρος που διαχειρίζεται από τη συνεύλευση κατάληψης και γι'αυτό το λόγο μετά τη συνέλευση είπαμε στον κόσμο να μείνει για να βάλουμε ένα πλάνο για τι εκδηλώσεις θα τρέξουμε στην κατάληψη και γι' αυτό το λόγο την Δευτέρα είπαμε να ξαναμαζευτούμε για να τρέξουμε ότι έχουμε.
Η κατάληψη της σχολής μας από μόνη της προφανώς δεν σημαίνει κάτι, αλλά σε συνδυασμό και με άλλες μορφές πάλης (πορείες, αντιενημέρωση, ακτιβισμοί, ομάδες βοήθειας, κλπ.), αλλά και με ενέργειες που γίνονται και σε άλλους χώρους (άλλες σχολές, χώροι δουλειάς, γειτόνιες, κλπ.) μπορούν να έχουν αποτέλεσμα και να αντισταθούμε στα χτυπήματα που δεχόμαστε από το σύστημα.
lunatic έγραψε:Αν θες να αγωνιστεις οργανωσε μια πορεια καθαρα ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ απο ολα τα τμηματα της Αθηνας κ κατεβα στον δρομο... Φυσικα δεν θα αλλαξεις τιποτα μιας κ στην εποχη που ζουμε οι πολιτικοι δεν κοιτανε τι θελει ο λαος... Αλλα τουλαχιστον θα ειναι πιο ηχηρό το μηνυμα....
Γιατί όχι αποκλειστικά φοιτητικές πορείες:
Υπάρχουν θέματα που αφορούν μόνο εμάς και θέματα που αφορούν μεγαλύτερες ομάδες ανθρώπων (όλους τους φοιτητές, όλη την ελληνική κοινωνία, όλον τον κόσμο κλπ.). Αρχικά να επισημάνω ότι πιστεύω ότι όταν δικαίωματα μιας ομάδας ανθρώπων πλήγονται, ακόμα και αν δεν μας αφορά άμεσα, πρέπει να τη στηρίξουμε και να τη βοηθήσουμε. Αλλιώς δεν μπορούμε και εμείς να περιμένουμε βοήθεια από κανέναν.
Στο δια ταύτα τώρα. Τα μέτρα που περνάνε μας επηρεάζουν όλους. Ίσως όχι τόσο πολύ τους φοιτητές, όσο τους εργαζόμενους, αλλά μας αφορούν άμεσα όλους. Δεν έχει λοιπόν αξία να λέμε ότι θα κατεβαίνουμε μόνοι μας, αλλά πρέπει να βρισκόμαστε στο πλευρό των εργαζόμενων, των ανέργων και όποιου άλλου κατεβεί. Στην τελική και εμείς αύριο μεθαύριο εργαζόμενοι θα είμαστε (όσοι δεν είναι ήδη) και θα μας γλεντήσουνε καλύτερα. Τι θα πούμε, ότι δεν μας αφορούν τώρα οι μισθοί και οι συντάξεις; Έρχονται από την άλλη τα μέτρα για την παιδεία. Επηρεάζουν άμεσα φοιτητές και καθηγητές. Έμμεσα όμως και όλο τον λαό. Δεν πρέπει λοιπόν και αυτοί να έρθουν στο δικό μας πλευρό και να μας στηρίξουν; Τα πάντα αλληλοσυνδέονται και δεν θα έπρεπε να τα παλεύουμε μόνοι μας, άσχετα αν πολλές φορές αυτό συμβαίνει.
Για τις παρατάξεις στην σχολή:
Mια ομάδα ανθρώπων μπορεί να θεωρηθεί παράταξη. Προφανώς διαφοροποιείς μια τέτοιου είδους παράταξη από τις λεγόμενες κομματικές. Βέβαια θεωρητικά καμία δεν είναι κομματική παράταξη. Πρακτικά όμως οι περισσότερες είναι. Και αυτό φαίνεται από τον τρόπο λήψεις αποφάσεων. Κατά πόσο δηλαδή οι φοιτητές που ανήκουν σε μια παράταξη αποφασίζουν οι ίδιοι για τις κινήσεις τους, ή περιμένουν κάποιο διαφωτιστή. Για να ανοίκει όμως κάποιος σε μια παράταξη σημαίνει πώς οι θέσεις, οι απόψεις και οι δομές της τον καλύπτουν. Αντίστοιχα, αλλά χωρίς τις δομές, και για κάποιον που την ψηφίζει.
Ο οποιοσδήποτε θέλει, μπορεί να μπει σε μια συνέλευση, να κάνει μια πρόταση για απόφαση, να κάνει μια τοποθέτηση ή ερώτηση σε κάποιον ομιλητή. Εγώ ανήκω σε μια παράταξη. Δεν κατεβάζω μια δικιά μου πρόταση, αλλά έπειτα από συζήτηση (πολύωρη πολλές φορές) με τους υπόλοιπους που συμμετέχουν στο σχήμα, θα πάρουμε μια απόφαση που να χωράει τον καθένα μας μέσα προσωπικά. Οπότε οι δικές μου θέσεις καλύπτονται. Κάποιος ο οποίος ανήκει στη ΔΑΠ, ας πούμε, τον καλύπτουν αυτά που λέει η παράταξη της ΔΑΠ, άρα δεν θα κατεβάσει μια δικιά του πρόταση. Οπότε δεν μπορείς να έρχεσαι και να μιλάς για κομματικούς και κομματόσκυλα. Αυτοί που εσύ λες κομματικούς έχουν κάνει μια πρόταση. Και θα την στηρίξουν εκτός αν πιστούν ότι η πρόταση κάποιου άλλου είναι καλύτερη, ή αν δουν ότι κάποιος λέει τα ίδια με αυτούς. Έτσι λοιπόν οι παρατάξεις κάνουν προτάσεις για απόφαση (πλαίσιο προτάσεων) στον φοιτητικό σύλλογο. Αν η πρόταση αυτή πάρει την πλεοψηφία των ψήφων είναι και αυτή που θα ακολουθηθεί από τους υπόλοιπους φοιτητές. Ευτυχώς η ψήφος του καθενός μέσα στη συνέλευση είναι ίση για όλους. Η δικιά μου ψήφος, που εσύ με θεωρείς κομματικό, είναι ίση με την δικιά σου.Είναι πολύ σημαντικό ότι οι φοιτητές μπορούμε να αποφασίζουμε για τους εαυτούς μας και γι'αυτό θεωρώ τραγικό ότι έρχεται τόσος λίγος κόσμος. Ευθύνες γι'αυτό έχουν και οι φοιτητές (όλοι οι φοιτητές, εγώ δεν τους χωρίζω σε παραταξιακούς και μη). Παρ'όλα αυτά ευθύνη έχει και το γεγονός ότι ποτέ στην ζωή μας δεν μας δινόταν η επιλογή να προτίνουμε εμείς λύση στα προβλήματα μας, να συζητήσουμε τις προτάσεις και να αποφασίσουμε, δεν λειτουργούσαμε ποτέ δηλαδή με πρωτοβάθμιες δομές. Είχαμε συνηθίσει να ψηφίζουμε άλλους και όλα καλά. Θα φροντίσουν οι διαφωτιστές για μας. Το πρόβλημα λοιπόν των γενικών συνελεύσεων δεν είναι ότι υπάρχουν μέσα κομματικοί, αλλά ότι ο κόσμος δεν έχει καταλάβει τη σημασία τους και δεν έρχεται.