Facebook
Reddit
Discord Invitation
Ιδού...
ΚΟΜΜΑΤΟΣΚΥΛΟ
Και Α και ΟΥ, η χούντα τους παντού
Χαίρεται. Όσοι από εσάς αγαπητοί απόγονοι των πιθήκων έχουν τελειώσει τη β'/βάθμια εκπαίδευση και έχετε γράψει τον εαυτό σας σε κάποιο ΑΕΙ ή ΤΕΙ έχετε σίγουρα υπόψη σας τις λεγόμενες "κομματικές παρατάξεις" που κατοικοεδρεύουν στους διαδρόμους των πανεπιστημίων και περιφέρονται από δω και από κει, σκορπώντας ωσάν άλλοι γυμνοσάλιαγκες την αντιπαθητική τους γλίτσα παντού. Καλά κατάλαβες φίλε αναγνώστη - φίλη αναγνώστρια. "Ωχ, ο Gom@ris τα έχει πάρει και θα τα χώσει χοντρά". Ναι. Τα έχω πάρει. ΔΕΝ είναι αστείο το άρθρο (γιατί, τα άλλα ήταν; ). Αν θες να γελάσεις, τράβα δες πόκεμον. Γιατί παρόλο που είμαι πρωτοετής έχω ήδη σιχαθεί την κατάσταση που επικρατεί με τα κόμματα. Και εξηγούμαι.
Μια πρώτη ματιά.
Η συνηθισμένη τακτική όλων σχεδόν των κομμάτων (μπλε, πράσινοι, κόκκινοι, κίτρινοι, φούξια, πουά - ωχ, λάθος, αυτά πάνε αλλού -) είναι αυτή του "θα σε γράψω ακόμα και ας μην ξέρεις να διαβάζεις μπούφε". Τι εννοώ. Όλες σχεδόν οι φοιτητικές κομματικές παρατάξεις περιφέρονται μαζί με κάτι αντιπαθέστατα τραπεζάκια, πάνω στα οποία κρέμονται και κάνα-δυο αφίσες, έτσι για να δείξουν πού ανήκουμε. ΣΚΑΤΑ δηλαδή. Γύρω λοιπόν από αυτά τα τραπεζάκια μαζεύονται "τα μέλη της φοιτητικής παράταξης", ή αλλιώς τα κομματόσκυλα, οι φασίστες, οι τραμπούκοι, οι γυμνοσάλιαγκες κλπ. Ο πλούτος της ελληνικής γλώσσας όπως παρατηρείτε δεν σταματάει ούτε εδώ αγαπητοί μου. Δουλειά τους είναι να συζητούν την πολιτική του κόμματος, το μέλλον της παιδείας κλπ. ΑΡΧΙΔΙΑ ΚΑΛΑΒΡΕΖΙΚΑ λέω γω. Η κουβέντα στην πραγματικότητα περιφέρεται γύρω από το πόσο κόσμο μάζεψε το πάρτι των τάδε, με πόσες ψήφους κέρδισε η αντίστοιχη παράταξή τους τη συνέλευση της τάδε σχολής (τη στιγμή που οι ίδιοι την έχασαν στη δική τους), σε ποιο ξενυχτάδικο ήταν χτες ο πρόεδρος των τάδε κλπ. Ω, ναι. Συνηθίζουν επίσης να εκδίδουν διάφορες μαλακιούλες του στυλ "Χάρτης του πανεπιστημίου", "Πρόγραμμα μαθημάτων", "Ώρες επίσκεψης στην τουαλέτα του Χ καθηγητή", "Τα καλύτερα σουβλατζίδικα στην πόλη" οι γραφικοί, και καμιά προκήρυξη με την ιδεολογία της παράταξης οι πιο σοβαροί. Θυμίζω πως χαιρετάνε ΠΑΝΤΑ τον πρωτοετή χάνο, εεεεε συγγνώμη, σπουδαστή, ακόμη και ας μην τον ξέρουνε ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΝ ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΚΟΜΜΑ! Αλλιώς του κόβουμε και το καλημέρα, κρατάμε την ανάσα μας όταν περνάμε από δίπλα του. Και ΠΑΝΤΑ τον σχολιάζουμε.
Μια δεύτερη ματιά
Σταματήστε, σταματήστε. Σίγουρα οι περισσότεροι από εσάς έχουν ήδη αρχίσει τη μουρμούρα γι' αυτά που γράφω. Γιατί πολύ ορθά θα μου πείτε πως υπάρχουν και αυτοί που γράφονται σε κάποιο κόμμα από μόνοι τους, ξέροντας και κατέχοντας ήδη τη συγκεκριμένη ιδεολογία και όχι επειδή "με έγραψε ο αδερφός μου που είναι Χ", "είναι και η κολλητή μου στην Χ", "η Χ διοργανώνει τα καλύτερα πάρτι", "στην Χ γράφονται οι πιο ωραίοι" και άλλες συνηθισμένες ηλιθιότητες. Σε αυτούς λοιπόν δίποδα θα πω μια λέξη μόνο. ΜΠΡΑΒΟ. Αλλά δυστυχώς οι περισσότεροι (και κυρίως οι πρωτοετείς) γράφονται για τους δεύτερους άθλιους λόγους. Αυτά είναι τα χάλια μας. Ψωλλοβρόντηδες και ψωλλοβρόντισσες. Διότι η πολιτική του πρωτοετή είναι αυτή του "ανήκω-στην-Χ-για-να-λέω-ότι-ανήκω-και-να-κάθομαι- στο-τραπεζάκι-και-να-σχολιάζω-αυτούς-που-κάθονται-στο-απέναντι-τραπεζάκι -και-χωρίς-ουσιαστικά-να-ξέρω-τί-λέει-το-κόμμα". ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ. Οι περισσότεροι. Υπάρχουν και πάντα θα υπάρχουν ευτυχώς και αυτοί που και ξέρουν τι τους γίνεται, και σε συνελεύσεις κατεβαίνουν, και σε πορείες. ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ, ΜΠΟΥΦΟΙ, ΔΕΝ ΚΕΡΔΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΛΛΕ ΠΑΡΤΙ ΚΑΙ ΚΟΠΕΣ ΠΙΤΑΣ, ΑΛΛΑ ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ, ΓΚΕΓΚΕ; Και όχι, δεν ανήκω σε κανένα κόμμα. Ούτε πρόκειται να γραφτώ. Προτιμώ να έχω και την ιδεολογία μου και να τα έχω και καλά με όλους. Γιατί εκτός των άλλων, με το να γραφτείς κάπου, αυτόματα χάνεις και τα "πάρε-δώσε" με όλους όσους ανήκουν σε αντίπαλα κόμματα και τόσο καιρό σε έβλεπαν και σένα σαν μια ελεύθερη ακόμα ψήφο. Μετά βάφεσαι και δυστυχώς είναι πολύ δύσκολο να ξεβαφτείς μάγκα μου, ακόμα και αν υποστηρίζεις πως "μπήκες στον χορό των κομμάτων και πρέπει να χορέψεις διακριτικά". Άσε μας ρε.
Η τρίτη και η μακρύτερη ματιά
Όποιος από εσάς κάτσει και παρατηρήσει από μια ουδέτερη και ειλικρινή οπτική γωνία τα όσα γίνονται με τα κόμματα πραγματικά θα γελάσει. Πιστέψτε με. Δηλαδή. ΟΟΟΟΟΟΟΟΛΟ το πρώτο εξάμηνο ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ θα υπάρχει και από ένα τουλάχιστον πάρτι (το οποίο για κάποιο λόγο που εγώ δεν καταλαβαίνω αποκαλούνε "χορό", λες και είναι αντάμωμα με φαΐ και παραδοσιακούς χορούς) όλο και κάποιας σχολής. Έτσι, βρε αδερφέ. Είμαστε του κεφιού. ΣΚΑΤΑ ΜΕ ΦΡΑΟΥΛΕΣ. Ας μην είχατε ανάγκη από νέο αίμα και θα σας έλεγα εγώ. ΒΛΙΤΑ. Και εκεί φυσικά τα κεράσματα δίνουν και παίρνουν. Σφηνάκια στα κλαμπ, μπουκάλες και λουλουδοπάνερα στα μπουζούκια και δε συμμαζεύεται. Και ΠΑΝΤΑ κοντά ή στο τραπέζι των "υπευθύνων των πρωτοετών". Των ψαράδων. Ντάξει. Πείτε με ξενέρωτο. Ας πάμε παρακάτω. Στις συνελεύσεις, όπου πέρα από το να ακούω (με δυσκολία στις περισσότερες φορές από τον ηθελημένο θόρυβο των αντιπάλων κομμάτων) τις τοποθετήσεις, τις ερωτήσεις και τις απαντήσεις του καθενός, ρίχνω και απίστευτο γέλιο. Ας πάρουμε τα πράματα με τη σειρά.
Μόλις σκάσεις μύτη στη συνέλευση και υπό την ευκόλως πλέον εννοούμενη προϋπόθεση του να μην είσαι γραμμένος πουθενά, αρχίζουν σιγά-σιγά και σε πλησιάζουν διάφοροι τύποι μοιράζοντάς σου το φυλλάδιο με το πλαίσιο που θα κατεβάσει η παράταξή τους. Στην περίπτωση δε που σε ξέρουν κιόλας, αρχίζουν τα γλοιώδη καλαμπουράκια (γιατί εκτός των άλλων είμαστε και γαμάτοι και αστείοι και βγάζουμε και γέλιο για τα κοριτσάκια) του στυλ "Ψηλέ; Πόνεσε η τεσσάρα; Πόνεσε;" κλπ. Αφού λοιπόν γεμίσεις με χαρτιά στα οποία ουσιαστικά αλληλοκατηγορούνται τα κόμματα αντί να βρούνε λύση στα προβλήματα της άμοιρης παιδείας, μπαίνεις στο αμφιθέατρο. Και ω! Τι έκπληξη! Από τα 2000 άτομα που φοιτούν στη σχολή σου, τα 150 μόνο παρευρίσκονται, και μάλιστα είναι χωρισμένα και σε ομάδες: οι μπλε με τους μπλε, οι πράσινοι με τους πράσινους , οι κόκκινοι με τους κόκκινους κλπ. Μάλιστα, λες, και ψάχνεις για κανέναν πρωτοετή συμφοιτητή σου. Αφού κάτσεις και συ σε μια ουδέτερη γωνιά, ξεκινάει το σόου.
Ουάου No 1
Παρατηρείς διάφορους συμφοιτητές/συμφοιτήτριες που έχουν γραφτεί σε κάποιο κόμμα και καταλαβαίνεις και συ βρε αδερφέ, και συ βρε αδερφή, τι σημαίνει γράφεσαι κάπου. Σημαίνει δηλαδή:
i) Πηγαίνω την προηγούμενη μέρα στην λεγόμενη "ολομέλεια" του κόμματός μου όπου θα ακούσω τι παπαριές θα πετάξει ο ομιλητής αύριο, μαθαίνω πού θα χειροκροτώ και πού θα λέω ΟΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥ!!! στους απέναντι
ii) Το βουλώνω όταν μιλάει ο βλαξ που μας εκπροσωπεύει
iii) Χειροκροτώ όταν χειροκροτούνε και οι υπόλοιποι ομοϊδεάτες (χαχαχαχαχαχα) μου ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΞΕΡΩ ΤΟ ΓΙΑΤΙ ή διότι βούλωσε ο βλαξ τους απέναντι
iv) (Σε πιο advanced level πόκεμον) Κάνω και μια τοποθέτηση ΤΟΥ ΚΩΛΟΥ, την οποία πάντα μου έχουν δασκαλέψει από πριν και ποτέ δεν έβγαλα από το μυαλό μου και σκοπό έχει να στριμώξει τους απέναντι.
Ουάου No 2
Παρατηρείς πως, ενώ το θέμα της συνέλευσης είναι οι ραγδαίες εξελίξεις στην παιδεία, να πετάγονται κάτι ξέμπαρκες τοποθετήσεις του στυλ "Εξασφαλίσαμε να είναι άλλη μισή ώρα η γραμματέας στο γραφείο της!!!" (ναι, το άκουσα) και ακόμη χειρότερα, να τις χειροκροτούνε και τα πρόβατα του κόμματος από κάτω. Με λίγα λόγια εδώ ο κόσμος καίγεται και το λιλί χτενίζεται. Και μένεις μαlactaς.
Ουάου No 3
Παρατηρείς και γελάς με την καρδιά σου με τον πανικό που γίνεται όταν τελειώσει την τοποθέτησή της η πάπια που εκπροσωπεύει κάποιο κόμμα, από τη μια τα ΠΑΝΕΞΥΠΝΑ συνθήματα "Α, ου...", "Αχ, βαχ...", "Όσο νυχτώνει...", "Βάς-Βάς, έρχεται ο Παρασκευάς" του κόμματός της και από την άλλη τα ουυυυυυυυυυυυυ των απέναντι.
Ουάου No 4
Στο τέλος της συνέλευσης και αφού άκουσες το απάνθισμα των κομμάτων τόση ώρα και ενώ είναι έτοιμες να κλείσουν οι πόρτες και να ξεκινήσει η ψηφοφορία, παρατηρείς πως από τους 150 που ήταν στην αρχή τώρα ΕΝΤΕΛΩΣ ΤΥΧΑΙΑ υπάρχουν άλλοι 100, κυρίως όρθιοι στο τέλος του αμφιθεάτρου. Μπογιατζήδες, μαύροι με cd, καθαρίστριες... Και "απορείς" πώς και γιατί βρέθηκαν εκεί. Θα ψηφίσουν άραγε; Ιδού η απορία.
Συμπέρασμα
Δεν είμαι εγώ αυτός που θα σας πει αν είναι καλό ή όχι το να γραφτείς σε κάποιο κόμμα. Αυτό που θα πω είναι να ξέρετε τον λόγο για τον οποίο βρίσκεστε εκεί και ό,τι κάνετε να το κάνετε με τη θέλησή σας και όχι επειδή σας το επιβάλλουν οι συγκυρίες. Και να θυμάστε πως ό,τι τους ζητήσετε, από σημειώσεις για κάποιο μάθημα μέχρι ένα τραπέζι στον Τσαλίκη, κάποτε θα σας το ζητήσουν πίσω και στο διπλό μάλιστα. Αυτά. Κράξτε με, βρίστε με, αλλά ξέρετε κάτι ρε παιδιά; Ειλικρινά ΣΤ' ΑΡΧΙΔΙΑ ΜΟΥ. Μπάι.
Σοκερντέ.
Αυτάαα...
Δεν ξέρω γιατί γελάω κάθε φορά που το διαβάζω... :roll:
Πηγουλίνι
)
) περιττά κιλάκια μου, αποτελώ μονάδα... 
