Δυσκολίες στον γραπτό λόγο

[O kanenas]

Έχω δει πολλές φορές να γράφεται "όσο αναφορά τον/την/το [...]" και αν το πάρω κυριολεκτικά, δεν βγαίνει νόημα. Θα μπορούσα να το ερμηνεύσω ως ένα από τα εξής ή κάτι άλλο που δε μου'ρχεται τώρα:

1. Όσο (γίνεται) αναφορά (σ)τον/(σ)την/(σ)το
2. (Π)όσο μ'αφορά ο/η/το
3. Τόση αναφορά στον/στην/στο
4. Δώσε αναφορά στον/στην/στο
5. Δώσε μια φορά στον/στην/στο
6. Μια φορά κι έναν καιρό
7. Η πεντάμορφη και το τέρας

Τελικά όμως, κάθε φορά διαπιστώνω ότι πρόκειται για νεοτερισμό της έκφρασης "όσον αφορά".

Κι εδώ έρχεται η ερώτηση. "Χαράς το κουράγιο σου" ή "Χαρά στο κουράγιο σου"? Έχω φτιάξει και poll, για την αποκατάσταση της αλήθειας.

[pao132003]

υπάρχει και η παραλλαγή "ως αναφορά".

[o_apolytos]

harass το κουράγιο σου. το παρενοχλώ και ψηφι και ίζω χαρά στο κουράγιο σου, δηλαδή να χαρεί το κουράγιο σου, να χαίρεσαι το κουράγιο σου. έτσι το αντιλα και μβάνομαι. Όσον (για ό,τι δηλαδής) αφορά το αναφορά και φόρα και φορά, καθώς και το αρσενικό, ως φόρος, έως φόρος, αλλά και Εωσφόρος, εάν και εφόσον κάτι τέτοι-ο μπορεί να ευσταθήσει.

[AAEIV]

harass το κουράγιο σου. το παρενοχλώ και ψηφι και ίζω χαρά στο κουράγιο σου, δηλαδή να χαρεί το κουράγιο σου, να χαίρεσαι το κουράγιο σου. έτσι το αντιλα και μβάνομαι. Όσον (για ό,τι δηλαδής) αφορά το αναφορά και φόρα και φορά, καθώς και το αρσενικό, ως φόρος, έως φόρος, αλλά και Εωσφόρος, εάν και εφόσον κάτι τέτοι-ο μπορεί να ευσταθήσει.

Σαν να ακούω τον τυπά από το MAD Που λέει για cinema!!!

[o_apolytos]

Επ' ίσοις (όροις):
oι δυσκολίες του γραπτού λόγου μου θυμίζουν τις ευκολίες του προφορικού λόγου. Η ελληνική, σε αντιδιαστολή με άλλες γλώσσες έχει ένα ιδιαίτερο γνώρισμα που προσφέρει χαρά και αγαλλίαση στους αγράμματους, συγγνώμη ανωρθώγραφους ήθελον ειπείν. Τους δίνει πάντοτε την ευκαιρία να τη σκαπουλάρουν, καθώς η εκάστοτε ορθογραφία μιας λέξης δεν επιδρά στην προφορά της, κάτι το οποίο δε συμβαίνει λόγου χάρη σε ισπανικά & ιταλικά (όπου ας πούμε τα διπλά σύμφωνα προφέρονται εντονότερα) ή στα αρχαία ελληνικά, όπου τα φωνήεντα διακρίνονταν σε μακρά και βραχέα και προφέρονταν ανάλογα, δηλαδή αν έγραφες τον τρόμο ως τρώμο (με περισπωμένη... σφυρίζει), θα τον πρόφερες ανάλογα. Εδώ, απαντάται μια ιδιάζουσα περίπτωση με το όσον αφορά (όπως το ξέρω εγώ ο πτωχότας) και το χαρά στο κουράγιο σου (πάλι τα ίδια με τον πτωχό τω πνεύματι), όπου ολόκληρη φράση μπορεί να έχει διαφορετική (λανθασμένη) γραφή στο μυαλό του αδαούς, αλλά ο λόγος του τελευταίου (και με τις δύο έννοιες) να μας παραπλανά, νομίζοντας εμείς (και τώρα γινόμαστε εμείς αδαείς) πως κατέχει ορθογραφία. Πάντα στο πλαίσιο του ναζιγραμματιστή.

[timos_m]

Gramar nazis only

Αλήθεια τώρα; "Gramar"?? Είσαι ντροπή για το κίνημα!

Χαράς το κουράγιο σου

Κλάρα, με το που το είδα γραμμένο "αλλού" νωρίτερα, μου χτύπησε λίγο περίεργα..

Όσον αφορά στο "όσο αναφορά" κλπ, εγώ θα το χαρακτήριζα απλά ως λάθος, όχι ως νεωτερισμό.

edit:

Επ' ίσοις (όροις)

Το σωστό θα ήταν "εφ' ίσοις" νομίζω.

[O kanenas]

Gramar nazis only

Αλήθεια τώρα; "Gramar"?? Είσαι ντροπή για το κίνημα!

Καλέ, μην τον κατηγοράς! Δικό μου το λάθος (μαστίγιο! μαστίγιο!) και άθελά του μεταφέρθηκε στο post του.

edit:

Επ' ίσοις (όροις)

Το σωστό θα ήταν "εφ' ίσοις".

Το σωστό είναι "εφίσης".

[timos_m]

Επ' ίσοις (όροις)

Το σωστό θα ήταν "εφ' ίσοις" νομίζω.

Άκυρο. Θα έπρεπε το ίσοις να παίρνει δασεία για να ισχύει αυτό που είπα, αλλά παίρνει ψιλή.

[o_apolytos]

Επ' ίσοις (όροις)

Το σωστό θα ήταν "εφ' ίσοις".

Ναι, το σκέφτηκα κι εγώ, αλλά ήθελα να κάνω γιαλαντζί συνήχηση με το επίσης... Οκ, μ'έπιασες... χαχα
Τώρα για το θέμα του νεωτερισμού συμφωνώ με τον Τίμο από την άποψη ότι αν αρχίσουμε να εκλαμβάνουμε τα λάθη ως νεωτερισμούς τότε θα υπάρξει πραγματικά χάος επί της γραμματικής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ανυπόφορα κάφρικη αύξηση στην προστακτική αορίστου. Βέβαια, έχουμε φτάσει μέσα από την ιστορία της γλώσσας να θεωρούμε σωστά γραμματικά φαινόμενα που πριν από 100 χρόνια θα θεωρούνταν σαφώς εσφαλμένα.
Εγώ να πω την αλήθεια στρατεύομαι με το γραμματικά και ορθογραφικά σωστό, αλλά με κάποιες εξαιρέσεις. Κυρίως αντιτίθεμαι στην περιθωριοποίηση ξενικών λέξεων που είτε μεταφέρονται αυτούσιες στην ελληνική, είτε απλώς γράφονται με ελληνικούς χαρακτήρες, χωρίς να εντάσσονται στη γραμματική της γλώσσας. Πάλι, καραμπινάτα παραδείγματα είναι τα θηλυκά που τελειώνουν σε άλφα, αλλά, ορμώμενοι οι περισσότεροι από την έννοια του γραμματικά σωστού (αλλά και από βαρεμάρα), δεν τα κλίνουν (ακόμα κι αν αυτά είχαν παλαιότερα ενταχθεί στη γλώσσα). Ας πούμε έχω ακούσει άπειρες φορές να λένε της Καλιφόρνια, της Ουγκάντα, της Νικαράγουα. Μου ακούγεται επιεικώς γελοίο. Και όντως, το μετρό είναι ξενική λέξη, αλλά εφόσον μπορείς και βγαίνει, γιατί να μην πεις του μετρού; Όχι, είναι γραμματικά λάθος. Ε, εκεί διαφωνώ.

Επίσης, έχω να προσθέσω πως έχω να προσθέσω πως κάποιος όταν και εγώ δηλαδή μία φορά ήταν. Αυτό ακριβώς.

έδιτ: επ'ίσοις δηλαδή; σωστό; Πάντως ένα κολπάκι για να ξέρετε αν μια λέξη δασύνεται (και μια τόσο κοινή όσο η λέξη ίσος) είναι να δείτε πώς γράφεται στα αγγλικά. Αν δασύνεται τότε εμφανίζεται από το πουθενά το h. Ας πούμε η ιστορία γράφεται history, ενώ η ισομετρία isometry. Βέβαια, απ'όσο ξέρω και η δασεία γράμμα ήταν που μετουσιώθηκε με τον καιρό σε αυτήν.

έδιτ νο666: πώπω, πολύ έδιτ

[O kanenas]

Οφείλουμε να παραδεχτούμε, πάντως, ότι υπάρχουν δυσκολίες και στον προφορικό λόγο.
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=Vm2oyynssEQ[/youtube]

[Nomad]

WoW! Έχω πολύ καιρό να δω Post στο "Περι Ανέμων και Υδάτων"! Πάρα πολύ καιρό... Πως έτσι ξαφνικά?

[timos_m]

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ανυπόφορα κάφρικη αύξηση στην προστακτική αορίστου.

+1

Κυρίως αντιτίθεμαι στην περιθωριοποίηση ξενικών λέξεων που είτε μεταφέρονται αυτούσιες στην ελληνική, είτε απλώς γράφονται με ελληνικούς χαρακτήρες, χωρίς να εντάσσονται στη γραμματική της γλώσσας. Πάλι, καραμπινάτα παραδείγματα είναι τα θηλυκά που τελειώνουν σε άλφα, αλλά, ορμώμενοι οι περισσότεροι από την έννοια του γραμματικά σωστού (αλλά και από βαρεμάρα), δεν τα κλίνουν (ακόμα κι αν αυτά είχαν παλαιότερα ενταχθεί στη γλώσσα). Ας πούμε έχω ακούσει άπειρες φορές να λένε της Καλιφόρνια, της Ουγκάντα, της Νικαράγουα. Μου ακούγεται επιεικώς γελοίο. Και όντως, το μετρό είναι ξενική λέξη, αλλά εφόσον μπορείς και βγαίνει, γιατί να μην πεις του μετρού; Όχι, είναι γραμματικά λάθος. Ε, εκεί διαφωνώ.

Θα έλεγες δηλαδή "του σιντιού";

έδιτ: επ'ίσοις δηλαδή; σωστό;

Έτσι φαίνεται!

[o_apolytos]

Θα έλεγες δηλαδή "του σιντιού";

Ακούγεται βλάχικο και σε μένα, αλλά θα ήταν λογικότερο. Και εδώ υπάρχει μια σπουδαία ανακάλυψη (κατά την ταπεινή μου γνώμη) ότι οι άνθρωποι που δεν ξέρουν γράμματα ή που τέλος πάντων έχουν μάθει λίγα έχουν καλύτερη αίσθηση της γλώσσας, είναι πιο κοντά τρόπον τινά στη γλώσσα. Ιδιοποιούνται τις λέξεις κι αυτό είναι μαγικό. Ας πούμε όταν ακούω το τρακτέρι και το ζαμπόνι και τα μαγιά (απ'το μαγιώ φυσικά) μου φαίνεται ωραίο. Αντίστοιχα, τα σιντιά, τα ράπια και τα χιπχόπια και πάει λέγοντας. Έχει, αν μη τι άλλο, γούστο.

[constant]

Πολύ μ' αρέσουν όσα ειπώθηκαν μέχρι τώρα!!
Όμως apolyte, νομίζω ότι αυτοί οι άνθρωποι που λες κάνουν πολλά λάθη. Ειδικά για την προστακτική πχ σχεδόν όλοι λένε:"Αντέγραψε αυτόν τον φάκελο και πήγαινέ τον στην επιφάνεια εργασίας κτλ..."
ενώ το σωστό είναι "αντίγραψε".

Ένα άλλο που με ενοχλεί (με ενοχλεί πολύ όμως) είναι τα ξεχασμένα -ν στο τέλος λέξεων.
"Μη παρκάρετε, δε ξέρω, δε κάνει..."

Αν είναι δυνατόν!! Ακούγεται όπως θα μιλούσε κάποιος αλλοδαπός (no offence) και χειρότερα!
Και δεν το διορθώνουν κιόλας

Ενώ η καλή δασκάλα τους, η κυρία Ελένη, στο δημοτικό τους έλεγε: "Όταν η επόμενη λέξη αρχίζει από κ-,π-, τ-, ξ-, ψ-, μπ-, ντ-, γκ-, τσ-, τζ- το τελικό -ν φυλάγεται πάντα!"

[con]

Πολύ μ' αρέσουν όσα ειπώθηκαν μέχρι τώρα!!
Όμως apolyte, νομίζω ότι αυτοί οι άνθρωποι που λες κάνουν πολλά λάθη. Ειδικά για την προστακτική πχ σχεδόν όλοι λένε:"Αντέγραψε αυτόν τον φάκελο και πήγαινέ τον στην επιφάνεια εργασίας κτλ..."
ενώ το σωστό είναι "αντίγραψε".

Ένα άλλο που με ενοχλεί (με ενοχλεί πολύ όμως) είναι τα ξεχασμένα -ν στο τέλος λέξεων.
"Μη παρκάρετε, δε ξέρω, δε κάνει..."

Αν είναι δυνατόν!! Ακούγεται όπως θα μιλούσε κάποιος αλλοδαπός (no offence) και χειρότερα!
Και δεν το διορθώνουν κιόλας

Ενώ η καλή δασκάλα τους, η κυρία Ελένη, στο δημοτικό τους έλεγε: "Όταν η επόμενη λέξη αρχίζει από κ-,π-, τ-, ξ-, ψ-, μπ-, ντ-, γκ-, τσ-, τζ- το τελικό -ν φυλάγεται πάντα!"

Νομίζω πως ξέχασες και τα φωνήεντα !